บทที่ 372 สัตว์เดรฉานยังไม่เลวเท่า

อู๋เป่ยรู้น้อยมากเกี่ยวกับสถานการณ์ของกลุ่มซานโย่วดังนั้นเขาจึงพยักหน้าโดยไม่พูดอะไร

หลังจากกินข้าวเสร็จ เขาก็มาเดินเล่นที่สนาม ส่วนคุณปู่ของฉันเล่นหมากรุกกับเพื่อนบ้านของเขาผู้อาวุโสจิน...