บทที่ 377 กำจัดความชั่วร้าย

อู๋เหม่ยพูดว่า: "พี่ชายจะพาหนูไปเที่ยวเมื่อไหร่?"

อู๋เป่ยยิ้มและถามว่า "อยากไปที่ไหนล่ะ?"

อู๋เหม่ยพูดอย่างอารมณ์ดี: "มีที่ที่หนูอยากไปเยอะมาก"

อู๋เป่ย: "ตกลง ถ้าเธอหยุดเมื่อไหร่ พี่จะพาเธอไปเที่ยว"

อู๋เหม่ยตาเป็นประกายทันที: "จริงเหรอคะ? ถ้าอย่างนั้นเราใช้รถ RV ไปเที่ยวกันได้ไหมคะ?"

อู๋เป่ยยิ้มและพูดว่า "ได้นะ แต่ขับรถใช้เวลานาน ก่อนวันตรุษจีน ดูเหมือนจะไม่มีวันหยุดยาวเลยใช่ไหม?"

อู๋เหม่ยยิ้มและพูดว่า: "ใช่ หนูยังต้องเข้าร่วมค่ายคณิตศาสตร์ฤดูหนาว และหลังจากนั้นสามารถเลือกเรียนที่บ้านได้ ดังนั้นหนูจะมีเวลาไหม?"

อู๋เป่ยรู้ว่าเขาต้องตกลงกับเธอ มิฉะนั้นจะไม่มีที่สิ้นสุด ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงพูดว่า "เอาล่ะ เมื่อเธอมีเวลา เรามาวางแผนกันว่าจะไปที่ไหนดี"

อู๋เหม่ยขี้เล่นมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากที่เธอได้ผลการเรียนอันดับหนึ่ง ความสนใจในการเรียนของเธอก็เริ่มลดลง แต่เธอกลับสอนภาษาจีน ยิงธนู การสะสมของ ฯลฯ และงานอดิเรกแต่ละอย่างของเธอก็ก้าวสู่ระดับมืออาชีพทั้งนั้น

อู๋เหม่ยดีใจมาก: "พี่ชาย พี่ใจดีจังเลย!"

อู๋เป่ยถามอย่างจริงจัง "เสี่ยวเหม่ย เธอดูประกาศรับเข้าเรียนแล้วหรือยัง? เธอวางแผนที่จะไปมหาลัยไหน?"

อู๋เหม่ยพูดว่า: "พี่หนู หนูอยากไปมหาวิทยาลัยเทียนจิง เอกภาษาหรือไม่ก็เรียนโบราณคดี"

อูเป่ยรู้สึกประหลาดใจมาก: "ทำไมถึงเลือกโบราณคดี?"

อู๋เหม่ยยิ้มและพูดว่า: "เพราะหนูชอบ เมื่อก่อนนี้หนูเข้าร่วมกิจกรรมให้ได้สัมผัสกับประสบการณ์ทางโบราณคดี รู้สึกว่ามันน่าสนใจมาก มันช่วยฟื้นฟูความจริงของประวัติศาสตร์จากเศษเสี้ยวจำนวนนับไม่ถ้วน"

แม้ว่าอู๋เป่ยจะรู้สึกว่าวิชาโบราณคดีนั้นน่าเบื่อ แต่เขาก็ยังเคารพการตัดสินใจของอู๋เหม่ยและกล่าวว่า "เธอชอบวิชาโบราณคดี พี่รู้จักเพื่อนคนหนึ่ง และเธอสามารถเรียนกับเขาได้"

เพื่อนที่เขากำลังพูดถึงคือ ติงมั่ว"นักเต๋าผู้เคลื่อนภูเขา" โดยปกติ เขาเป็นนักโบราณคดีตัวจริงและเขาแข็งแกร่งกว่าอาจารย์ในมหาวิทยาลัยหลายเท่า

อู๋เหม่ยเริ่มสนใจ: "พี่ พี่มีเพื่อนโบราณคดีอยู่?"

อู๋เป่ยพยักหน้า: "ใช่ โบราณคดีของเขาคือโบราณคดีที่แท้จริง ซึ่งเกี่ยวข้องกับยุคก่อนประวัติศาสตร์ของราชวงศ์หมิง"

เมื่อได้ยินเกี่ยวกับอารยธรรมก่อนประวัติศาสตร์ อู๋เหม่ยก็อดไม่ได้ที่ดวงตาของเธอจะเป็นประกาย: "พี่ชาย อารยธรรมก่อนประวัติศาสตร์มีอยู่จริงหรือ?"

อู๋เป่ย: "แน่นอน อารยธรรมก่อนประวัติศาสตร์มีเทคโนโลยีที่ก้าวหน้ากว่าปัจจุบันอยู่มากทีเดียว"

เขารู้ดีว่าอู๋เหม่ยเป็นเด็กขี้สงสัย ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าพูดอะไรมากกว่านี้ เพราะกลัวว่าเธอจะยังคงถามต่อไป เขาจึงพูดเพียงว่า: "เธอตั้งใจเรียน และเธอจะเป็นนักโบราณคดีที่ยิ่งใหญ่ในอนาคตแน่"

ในตอนบ่ายเขาส่งอู๋เหม่ยไปโรงเรียน ระหว่างทางกลับถังปิงยวินโทรมาและบอกว่าหลังจากที่ถังเทียนเจวี๋ยกินยาลูกกลอนผลที่ได้ก็ยอดเยี่ยม เขาแสดงความขอบคุณต่ออู๋เป่ย อู๋เป่ยคาดการณ์ไว้อยู่แล้ว: "ปิงยวิน ตอนนี้ กลุ่มถังอยู่ในสถานะที่ผันผวน ดังนั้นคุณต้องระวังตัวไว้ด้วย"

ถังปิงยวิน: "ฉันกำลังไป ฉันจะไปหาคุณทันที หลังจากที่เราพบกัน ไปพบถังอัน"

อู๋เป่ยจำได้ว่าบุคคลนี้เป็นหัวหน้าของกลุ่มข่าวกรองของถังเหมินและลูกน้องคนหนึ่งของเขาทำรถของเขาเสียหายหนึ่งคัน เขาถามทันทีว่า "เขาบอกว่าเขาจะจ่ายให้ฉันสองคัน เขาจะไม่รับผิดชอบเหรอ?"

ถังปิงยวิน: "คุณสามารถถามเขาแบบต่อหน้าได้ ถังอันสามารถเป็นเพื่อนกับคุณได้"

อู๋เป่ย: "จุดประสงค์ของการประชุมของเราคืออะไร?"

ถังปิงยวิน: "เขาพบเบาะแสบางอย่าง แต่เขาปฏิเสธที่จะบอกฉันทางโทรศัพท์ เขายืนยันที่จะพบกันก่อนที่จะบอกฉัน เขาบอกว่าเขาจะมาที่ เมืองหมิงหยางเพื่อตามหาเรา"

"พบกันที่เมืองหมิงหยาง?" อู๋เป่ยรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

ถังปิงยวิน: "เขาไม่เคยเล่นตามกติกา ดังนั้นจึงไม่มีอะไรแปลกเกี่ยวกับเรื่องนี้ อย่างไรก็ตาม นอกจากยาเม็ดลูกกลอนแล้ว คุณสามารถปรับแต่งยาเป็นแบบอื่นได้หรือไม่?"

หัวใจของอู๋เป่ยเต้นไม่เป็นจังหวะ: "เธอต้องการปรุงยาหรือ?"