ตอนที่ 380
บทที่ 380 การลงโทษอย่างรุนแรงที่ไม่อาจให้อภัยได้
October 21, 2026
ชวีสิงยี่ตกใจ : “เขาฆ่าคนเหรอ”
อู๋เป่ย : “ไม่ได้ฆ่าแค่คนเดียว”
ชวีสิงยี่ถอนหายใจ ชีวิตของคนร้ายแรงอย่างมาก ถ้าหากมีคนตายแล้วไม่สามารถปกปิดได้ล่ะก็ ฉังเส้าหยงคนนี้ก็จบสิ้นแล้ว!
เวลานี้ มีรถตำรวจอีกหลายคันมาถึงที่เกิดเหตุ เหอปี้ซื่อลงมาจากรถ ตอนนี้เขาเป็นหัวหน้าทีมจับกุมอาชญากร เมื่อเขาเห็นอู๋เป่ยและชวีสิงยี่อยู่ที่เกิดเหตุทั้งสองคน อดไม่ได้ที่จะตะลึง
“หัวหน้าทีมอู๋ เกิดอะไรขึ้น”
สีหน้าของอู๋เป่ยเขียว : “เหอปี้ซื่อ นายหัวหน้าทีมคนนี้ก็กลายเป็นสุนัขของคนอื่นเหรอ ใครส่งแกมา”
เหอปี้ซื่อเต็มไปด้วยความอับอาย รีบพูด : “หัวหน้าทีมอู๋ สำนักงานมณฑลส่งฉันมาที่นี่ สำนักงานมีหน้าที่พิจารณาอนุมัติที่ดิน พวกเรารู้จักกันและกัน”
ตำแหน่งการอนุมัติที่ดินเป็นตำแหน่งที่ร่ำรวยอย่างมาก จากตำแหน่งนี้ แน่นอนเพื่อนก็เยอะเช่นกัน
อู๋เป่ยพูด : “ดังนั้นเขาโทรศัพท์หนึ่งสาย นายก็ทำตามคำสั่งเหรอ”
ในเวลานี้ เขาไม่ไว้หน้าเหอปี้ซื่อแม้แต่นิดเดียว ทีมจับกุมอาชญากรคือทหารของเขา คาดไม่ถึงว่าจะรับโทรศัพท์จากคนอื่นแล้วออกปฏิบัติหน้าทีทันที!
เหงื่อของเหอปี้ซื่อไหลราวกับฝน รีบพูด : “หัวหน้าทีม เป็นความผิดของผม! กลับไปผมจะคิดทบทวนแน่นอน!”
อู๋เป่ยพูดอย่างเย็นชา : “คดีของฉังเส้าหยง ฉันให้นายจัดการ นี่เป็นโอกาสของนายที่จะชดเชยความผิดพลาด ถ้าหากนายจัดการไม่ดี หัวหน้าทีมก็ไม่ต้องเป็นแล้ว”
เหอปี้ซื่อตัวสั่นสะท้าน พูดทันที : “รับทราบ!”
ฉังเส้าหยงนั่งอยู่บนพื้นอย่างหมดเรี่ยวแรง เขารู้สึกว่าตัวเองจบสิ้นแล้ว เมื่อคดีฆาตกรรมได้รับการยืนยัน ก็อาจถูกตัดสินประหารชีวิตได้!
ตอนนี้ ภายใต้ความช่วยเหลือของชวีสิงยี่ คนเหล่านี้ทั้งหมดถูกคุมตัวไปที่รถ เหอปี้ซื่อต้องการสอบสวนพวกเขาข้ามคืน ตรวจสอบข้อเท็จจริงของอาชญากรรม คืนความเป็นธรรมให้ผู้ถูกกระทำ
หลังจากที่ทั้งสองกลุ่มจากไป หวังจ่านหลี่ยังยืนอยู่กับที่ เขาสูดหายใจเข้าลึกๆ พูดเสียงลึก : “ยังไม่ทราบชื่อของหัวหน้าทีมอู๋เลย”
อู๋เป่ยพูดอย่างไม่แยแส : “ฉันชื่ออู๋เป่ย ถ้าหากแกยังไม่เคยได้ยิน หมายความว่านายไม่เป็นที่นิยมในยุทธภพ”
อู๋เป่ย? หวังจ่านหลี่อึ้งสักพัก เขาไม่มีความทรงจำอะไรจริงๆ การฝึกฝนของเขายังอยู่ในขั้นตอนของการฝึกความแข็งแกร่ง ไม่มีแม้แต่พลังฉี แน่นอนว่าไม่รู้การมีอยู่ของอู๋เป่ย
อู๋เป่ย : “ลูกชายของแกทำความชั่วไว้มากมาย แกมีความรับผิดชอบที่หลีกเลี่ยงไม่ได้!”
หวังจ่านหลี่กัดฟัน พูด : “หัวหน้าทีมอู๋ ลูกชายของผมยังเด็ก ให้โอกาสเขาอีกครั้งหนึ่งได้ไหม”
อู๋เป่ยหัวเราะอย่างเย็นชา : “คนที่อายุยี่สิบห้าปี อายุมากกว่าฉัน แกพูดกับฉันว่าเขายังเด็กเหรอ”
หวังจ่านหลี่ใบหน้าแดงก่ำ พูด : “หัวหน้าทีมอู๋ เพียงแค่คุณปล่อยลูกชายของผม ไม่ว่าอะไรก็คุยกันได้”
อู๋เป่ยพูดอย่างไม่แยแส : “ไม่ต้องพูดมาก หวังห้าวต้องถูกลงโทษสถานเดียว!”
หวังจ่านหลี่ตื่นเต้นขึ้นมา พูดเสียงดัง : “หัวหน้าทีมอู๋! ผมมีแค่ลูกชายคนเดียว หวังว่าคุณจะมีจิตใจที่เมตตา ไม่อย่างนั้น.....ผมสามารถทำได้แค่สู้กับคุณให้ตายไปข้างแล้ว!”
อู๋เป่ยหัวเราะอย่างเย็นชา : “อ้อ สู้กับฉันให้ตายไปข้างเหรอ”
หวังจ่านหลี่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ พูด : “น้องชายของผมเป็นปรมาจารย์ชั้นพรสวรรค์! ถ้าคุณยืนยันที่จะเอาลูกชายของผมเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม เขาจะต้องไปแก้แค้นคุณแน่นอน!”
อู๋เป่ยพูดอย่างไม่แยแส : “ปรมาจารย์ชั้นพรสวรรค์มีไม่มาก มันไม่ง่ายเลยสำหรับน้องชายของแกที่จะฝึกฝน ทำไมต้องให้เขารนหาที่ตายด้วยล่ะ”
สิ้นสุดเสียง เขาส่งกำปั้นไปหาอีกฝ่าย จู่ๆ หวังจ่านหลี่ก็มีอาการประสาทหลอน รู้สึกว่ามีเหวลึกปรากฏขึ้นด้านหน้าตัวเอง เขาตกใจจนส่งเสียงร้อง ถอยหลังอย่างต่อเนื่อง เพราะตกใจจนเกินไป เขาล้มลงกับพื้น เหงื่อเย็นไหลออกโดยตรง!
“คุณ.....คุณก็เป็นปรมาจารย์ชั้นพรสวรรค์เหรอ”
อู๋เป่ยหัวเราะอย่างเย็นชา : “ฉันขี้เกียจพูดไร้สาระกับแก ถ้าหากน้องชายของแกอยากแก้แค้น ฉันพร้อมต่อกรเสมอ!”