ตอนที่ 391
บทที่ 391 ล่าเหยื่อ
October 21, 2026
เลขาของจ้าวเจิ้งลิ่งส่งอีเมลให้เขา หลังจากจ้าวเฉาไจ่อ่านเสร็จถึงกับตกตะลึงไปเลย จำนวนเงินที่เกี่ยวข้องกับคดีของหม่าจวินเจี๋ยสูงถึงหลายแสนล้าน ถ้าหากสามารถจับตัวได้ เป็นผลงานใหญ่อย่างแน่นอน แต่คนประเภทนี้ส่วนใหญ่มีเบื้องหลังเกี่ยวข้อง อีกทั้งคดีนี้เวลานานเกินไป ยากที่จะหาพยานหลักฐานได้
เขาลังเลหนึ่งนาที จากนั้นโทรศัพท์หาอู๋เป่ย
ในโทรศัพท์ เขาพูดเสียงลึก : “คุณอู๋ คดีที่คุณหามาให้ผมมันยากเกินไปแล้ว”
อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม : “คุณจ้าว ที่หน่วยรักษาความสงบผมยังมีงานต้องทำชั่วคราว หน้าๆหลังๆก็ช่วยพวกคุณปิดคดีไปไม่น้อย คดีนี้ ผมสามารถทำให้อาชญากรสารภาพด้วยตัวเองได้ เอาหลักฐานออกมาด้วยตัวเองได้ แบบนี้คุณก็ไม่กังวลอีกแล้วใช่ไหม”
จ้าวเจิ้งลิ่งตกใจ : “อะไรนะ เขาจะเป็นพยานปรักปรำตัวเองเหรอ”
อู๋เป่ย : “ใช่แล้ว”
จ้าวเจิ้งลิ่งเงียบไปหลายวินาที จู่ๆก็หัวเราะออกมา : “คุณอู๋ สำหรับอาชญากรรายนี้ พวกเราจะไม่อดทนแน่นอน เอาแบบนี้ ผมจะส่งกองกำลังเฉพาะกิจไปที่นั่น เพื่อให้ความร่วมมือกับคุณอย่างเต็มที่ในคดีนี้! คุณเป็นผู้นำของกองกำลังเฉพาะกิจนี้ ถ้าหากคดีนี้สามารถทำสำเร็จได้ ผมจะให้เครดิตชั้นหนึ่งแก่คุณ!”
อู๋เป่ย : “ได้ ผมจะทำอย่างสุดความสามารถ!”
วางสาย เขาพูดกับไป๋ปิง : “คืนนี้มีกองกำลังสืบสวนมาที่ไห่เฉิง หม่าจวินเจี๋ยจะยอมรับความผิดทั้งหมดของเขาอย่างเชื่อฟัง เขาเคยหลอกคนมามากแค่ไหน เพียงพอที่จะจับเขาเข้าคุก”
ไป๋ปิงตะลึงอย่างมาก ถาม : “อู๋เป่ย เมื่อกี้นายโทรศัพท์หาใครเหรอ”
อู๋เป่ย : “ท่านรองของหน่วยรักษาความสงบ”
ไป๋ปิงแอบสะดุ้ง มั่นใจในตัวอู๋เป่ยมากขึ้น
กินอาหารเสร็จ ทั้งสองยังคงเดินไปตามถนนต่อไป ซื้อขนมเพิ่มเล็กน้อยและเดินไปรอบๆระหว่างทานอาหาร
“พี่สาว เดี๋ยวคุณล่อหม่าจวินเจี๋ยออกมา แบบนี้ผมถึงจะสามารถควบคุมเขาได้” อู๋เป่ยพูด
ไป๋ปิงตะลึง : “ฉันจะล่อเขาออกมาได้ยังไง เขาหลบฉันมานานขนาดนี้ เบอร์โทรก็เปลี่ยนแล้ว น่าจะไม่อยากเจอฉันแล้วมั้ง”
อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม : “ไม่ อันที่จริงตอนนี้เขาอยากเจอคุณมาก”
ไป๋ปิงเต็มไปด้วยความสงสัย ถาม : “เขาอยากเจอฉัน? ทำไม?”
อู๋เป่ยพูดอย่างไม่แยแส : “ผู้ชายนะ ล้วนแล้วชอบผู้หญิงสวย คุณสวยขนาดนี้ ตอนนั้นเขาก็รู้สึกเสียดายเช่นกันที่ต้องจากคุณไป เขาอยากจะฟื้นฟูความสัมพันธ์กับคุณอีกครั้งแน่นอน”
ไป๋ปิง : “นายหมายความว่า ฉันติดต่อเขาตอนนี้ เขาก็จะออกมาหาฉันแน่นอนเหรอ”
“เป็นไปได้สูง” อู๋เป่ยพูด : “คนๆนี้ประสบความสำเร็จแล้ว ทรัพย์สินนับหมื่นล้าน ถึงระดับอย่างเขาแบบนี้ คิดถึงความหลังอย่างมากแน่นอน จู่ๆคุณก็ปรากฏตัว เขาคงจะตื่นเต้นมาก หลังจากนั้นคิดวิธีเอาชนะใจคุณกลับมา”
ไป๋ปิงเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ : “เขากระทำผิดต่อฉันมากมายขนาดนั้น ยังต้องการเอาฉันกลับไปเหรอ”
อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม : “นี่มีอะไรน่าแปลกใจ คุณเชื่อไหม เขาสามารถสร้างเรื่องราวที่จะทำให้คุณร้องไห้ได้ในคำพูดไม่กี่คำ”
สีหน้าของไป๋ปิงแย่ลง : “คนๆนี้น่ากลัวเกินไปแล้ว!”
อู๋เป่ยพูดอย่างไม่แยแส : “เขาไม่ใช่น่ากลัว แต่มืออาชีพ นักต้มตุ๋นมืออาชีพที่ไม่มีจิตใจมนุษย์ พวกเขาเป็นเหมือนผีและปีศาจ พวกเขาสามารถเข้าใจและควบคุมหัวใจผู้คนได้ดีที่สุด”
ไป๋ปิง : “แต่ว่า ทำไมเขาต้องเอาฉันกลับไปด้วยล่ะ”
อู๋เป่ยถอนหายใจเบาๆ : “มีความรู้สึกถึงความสำเร็จ หลอกคนหนึ่งคนไม่ได้ยากอะไร แต่หลังจากหลอกคนๆหนึ่งไปแล้ว ไปหลอกเขาครั้งที่แล้ว สำหรับเขาแล้วมันเป็นความท้าทาย คุณสำหรับเขาแล้ว ก็เหมือนเหยื่อตัวหนึ่ง”
ไป๋ปิงโกรธจนตัวสั่น ดูเหมือนว่าตัวเองจะหลอกง่ายเกินไปแล้ว
อู๋เป่ย : “เก็บความโกรธไว้ อีกสักพักคุณจะติดต่อเขาผ่านซอฟต์แวร์โซเชียล ก็บอกเขาไปว่าคุณเห็นเขาจากเพื่อนคนหนึ่ง หลังจากนั้นสอบถามเขา ตอนนั้นทำไมถึงต้องจากคุณไป ทำไมถึงทำร้ายคุณจนเจ็บปวดขนาดนี้”
ไป๋ปิง : “แต่ว่าฉันไม่มีข้อมูลของเขา”