บทที่ 402 ราชายาแห่งงูล้ำค่า

ดึงงูเล็กลงมา ขั้นแรกเขาถอดแหวนที่นิ้วก้อยออกมา

แหวนเป็นสีเงิน แต่วัสดุของมันไม่ใช่เงินอย่างแน่นอน แต่เป็นโลหะที่แปลกชนิดหนึ่ง เขาเปิดโหมดตาวิเศษ พบว่าข้างในแหวนวงนี้มีพื้นที่ว่างเรียงเป็นแนว มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณยี่สิบเมตร สูงประมาณสิบเมตร และมีสิ่งของมากมายเก็บไว้ในนั้น

มองเห็นสี่งนี้ หัวใจของเขาเต้นอย่างบ้าคลั่ง คาดไม่ถึงว่าจะเป็นแหวนจัดเก็บขนาดใหญ่!

เขาพยายามเปิดแหวน แต่สิ่งที่น่าเสียดายคือ มีข้อห้ามในแหวนวงนี้ เว้นแต่เขาจะได้รับการเลื่อนขั้นเป็นตี้เซียน ไม่อย่างนั้นอย่าคิดว่าจะสามารถเปิดได้

“ช่างเถอะ!” เขาถอนหายใจเบาๆอีกครั้ง เก็บแหวนเอาไว้ก่อน

หลังจากนั้นเขาก็ถอดถุงมือเงินออก

ถุงมือสีเงินก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำจากวัสดุอะไร ลมพัดเข้าไปไม่ได้ ดังนั้นเขาจึงสวมถุงมือและทดลอง เอามือไปวางไว้บนไฟ บนน้ำแข็ง ไม่รู้สึกร้อนหรือเย็นเลยแม้แต่นิดเดียว เห็นได้ชัดว่ามันมีผลฉนวนกันความร้อนที่ดีเยี่ยม สุดยอดกว่านั้นคือ เมื่อเขาตัดถุงมือด้วยดาบปีศาจ ไม่มีแม้แต่ร่องรอยบนนั้น นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นของชนิดนี้ที่สามารถต้านทานดาบปีศาจของเขาได้

อู๋เป่ยยกแขนขึ้น แขนยังคงมีชีวิตอยู่ ถ้าหากเจ้าของของมันยังอยู่ ไม่แน่อาจจะสามารถเอามือข้างนี้ต่อกลับไปได้

ข้างในแขนซ่อนพลังที่ทรงพลังอย่างมากไว้ ทำให้อู๋เป่ยตะลึงอย่างมาก ภายใต้ความสงสัย เขาพบว่าข้างในแขนนี้มีพลังที่แข็งแกร่งอย่างมาก น่าจะเป็นเพราะพลังงานที่ช่วยรักษาชีวิตของแขนเอาไว้

ดังนั้นเขาเลยกราบไหว้แขนหนึ่งที หลังจากนั้นเก็บมันเข้าไปในกล่องหยก

สุดท้าย เขาค่อยเอางูเล็กตัวนั้นขึ้น

ร่างกายของงูเล็กแข็งทื่อ กัดหญ้าซินอวิ๋นไว้ในปากแน่น ไม่สามารถแยกมันออกจากกันได้ สุดท้ายไม่มีทางเลือก เขาทำได้เพียงแยกหัวงูด้วยดาบปีศาจเท่านั้น

ช่วงเวลาที่หัวงูถูกแยกออก มีกลิ่นหอมแปลก ๆ กระจายออกมา หยดเงินไหลซึมจากบริเวณที่มีรอยขีดข่วน เมื่อดมกลิ่นความหอมนี้ จู่ๆอู๋เป่ยก็นึกถึงอะไรบางอย่าง อุทานออกมา : “ราชายาแห่งงูล้ำค่า!”

ราชายาแห่งงูล้ำค่า เป็นงูที่ชอบกินยาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณ พิษของมันร้ายแรงอย่างมาก เนื้องูกลับเป็นยาบำรุงร่างกายชั้นดี ผลที่ได้มีค่ามากกว่าโสมพันปีและโชวูหมื่นปีสะอีก!

เขานำต่อมงูตรงส่วนหัวของงูออกมาอย่างระมัดระวัง ตามการบันทึกของแท่นอิฐหยก พิษของราชายาแห่งงูล้ำค่านั้นร้ายแรงอย่างมาก ถ้าหากตี้เซียนสัมผัสจะตาย หายากมาก

ใช้เวลาหนึ่งชั่วโมง เขาตัดต่อมพิษออกมา แล้วเอาพิษใส่ไว้ในขวดเล็กใบหนึ่งทั้งหมด ต่อจากนั้น เขายังถอดฟันงูออกสองซี่ด้วย ฟันงูสองซี่นี้ยาวสามเซนติเมตร เนื้อเงินแบนมีรูปร่างคล้ายพระจันทร์เสี้ยว

ถอดต่อมพิษและฟันงูเสร็จ เขาล้างงูทั้งตัวให้สะอาด หลังจากนั้นเอาไปแช่ไว้ในเหล้า แอลกอฮอล์จะค่อยๆดูดซับพลังยาของงูเงิน หลังจากนั้นถ้าหากเพิ่มยาบำรุงบางอย่างลงไปอีก ก็สามารถหมักเหล้าอันล้ำค่าได้หนึ่งไห สูตรลับของเหล้าอันล้ำค่านี้ถูกบันทึกไว้บนแท่นอิฐหยก หลังจากดื่มมัน ค่อนข้างเป็นผลดีต่อผู้ฝึกฝน

สุดท้าย เขาค่อยตรวจสอบหญ้าซินอวิ๋นต้นนั้น หญ้าซินอวิ๋นถือได้ว่าเป็นยาอายุวัฒนะแห่งวิญญาณคุณภาพสูง สามารถกลั่นเป็นยาซินอวิ๋นได้ ยาซินอวิ๋นถือได้ว่าเป็นยาล้ำค่าของยากลั่น มีผลดีต่อผู้ที่ฝึกฝนขั้นตี้เซียนอย่างมาก

“ไม่เลว การเก็บเกี่ยวของวันนี้ดีอย่างมาก!” อู๋เป่ยดีใจอย่างมาก หลังจากเขาเก็บหญ้าซินอวิ๋นเสร็จ

ในเวลานี้ จู่ๆตงหวงก็วิ่งเข้ามา สุนัขจ้องมองไปที่กล่องหยกที่เก็บแขนไว้ ราวกับเป็นสีเขียวเรืองแสง

อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม : “ตงหวง หรือว่าแกอยากได้มือข้างนี้เหรอ”

ตงหวงพยักหน้าอย่างแรง ด้วยความแข็งแกร่งที่ไม่เคยมีมาก่อน ใบหน้าของสุนัขเต็มไปด้วยการประจบ

อู๋เป่ยมีความสุขอย่างมาก : “แกเตรียมจะเอาอะไรมาแลกกับฉัน”

ตงหวงวิ่งออกไปข้างนอกทันที หลังจากสิบกว่าวินาที ก็กัดกระเป๋าปักไหมทองใบหนึ่งเข้ามา ดูเหมือนว่าข้างในจะมีอะไรบางอย่างใส่ไว้

อู๋เป่ยหยิบมาดู มียันต์สามใบอยู่ในกระเป๋าปัก ยันต์ทั้งสามใบนี้มีพลังอันแข็งแกร่งไหลเวียนอยู่ ด้วยความรู้ของเขา ยันต์ทั้งสามนี้ได้แก่ ยันต์ฆ่า ยันต์คุมขัง และยันต์ฆ่าผี

เขาตกตะลึง มูลค่าของยันต์สามใบนี้ แม้แต่เขาก็ยังไม่สามารถเข้าใจได้! ดังนั้นเลยถาม : “แกเอายันต์สามใบนี้มาแลกกับฉันเหรอ”

ตงหวงดูเหมือนจะรู้สึกผิดเล็กน้อย มันวนอยู่กับที่หนึ่งรอบ แล้วก็วิ่งออกไปอีกครั้ง คราวนี้มันกัดกระบอกโลหะยาวประมาณยี่สิบห้าเซนติเมตร หนาสองนิ้ว เดินเข้ามา

สายตาของอู๋เป่ยทะลุเข้าไปในกระบอกโลหะ พบว่ามีอาวุธซ่อนอยู่คล้ายหนามผีเสื้อซ่อนอยู่ข้างใน มีหนามนับร้อย เห็นได้ชัดอย่างมาก ของชิ้นนี้สามารถใช้ได้เพียงครั้งเดียว หลังจากใช้เสร็จก็ไม่มีประโยชน์อีกเลย แต่พลังของมันน่าทึ่งมาก!