ตอนที่ 417
บทที่่ 418 ชายหนุ่มเย่เฉิน
October 21, 2026
เย่เฉิงตะลึง : “อะไรนะ”
อู๋เป่ย : “ฉันหมายถึง วิธีการฝึกฝนของนายมีปัญหา แบบนี้ต่อไปเรื่อยๆ มากสุดสามเดือน นายก็จะกลายเป็นคนพิการ ด้วยเวลาการหาเงินของนายตอนนี้ ภายในสามเดือน น่าจะหาเงินได้ไม่ถึงเจ็ดล้านห้าแสน ถึงเวลานั้นนายไม่เพียงแต่ช่วยอาการป่วยของน้องสาวนายไม่ได้ แม้แต่ตัวของนายเองก็ตกอยู่ในอันตราย”
“ผมไม่เชื่อ!” เย่เฉินพูดทันที “แม้ว่าร่างกายของผมจะเต็มไปด้วยบาดแผล แต่ผมรู้จักร่างกายของตัวเองดี ผมแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ!”
อู๋เป่ยส่ายหน้า เขายกถ้วยชาขึ้น เป่าน้ำชาแล้วจิบหนึ่งคำ ค่อยพูด : “ต่ำกว่าหน้าอกซ้ายของนายประมาณหนึ่งนิ้วครึ่ง มีอาการปวดระหว่างซี่โครงทั้งสองข้างใช่ไหม โดยเฉพาะช่วงตีหนึ่งหรือตีสอง นายมักจะตื่นขึ้นมาด้วยความเจ็บปวด”
สีหน้าของเย่เฉินเปลี่ยนทันที : “คุณรู้ได้ยังไง”
อู๋เป่ยไม่ตอบ และพูดต่อ : “กระดูกทั่วทั้งร่างกายของนาย รู้สึกเหมือนมีมดกัดในช่วงตอนเที่ยงใช่ไหม ทั้งคันและเจ็บ นอกจากนี้หนักขึ้นเรื่อยๆใช่ไหม”
เย่เฉินมองเขา ถาม : “คุณเป็นหมอเหรอ”
อู๋เป่ย : “มีความรู้เรื่องการแพทย์นิดหน่อย”
ดวงตาของเย่เฉินดูเหมือนจะลุกเป็นไฟ พูดอย่างไม่แยแส : “แบบนั้นก็ไม่เป็นไร! สามเดือนนี้ผมจะหาเงินอย่างสุดชีวิต รวบรวมเงินเจ็ดล้านห้าแสน”
อู๋เป่ยส่ายหน้า : “แต่นายเคยคิดบ้างไหม ถ้าหากนายเป็นอัมพาต เธอจะเสียใจแค่ไหน นอกจากนี้ไปรักษาตัวที่ต่างประเทศ เธอยังคงต้องการคนดูแล ถ้าหากนายล้มลง ใครจะเป็นคนดูแลเธอ”
เย่เฉินก้มหน้าลง ดวงตามีน้ำตาซึมออกมาเล็กน้อย ใช่แล้ว ตัวเองล้มลง ใครจะเป็นคนดูแลน้องสาว
อู๋เป่ยโบกมือลงข้างล่าง : “นั่งลง”
เย่เฉินนั่งอยู่บนเก้าอี้ตรงข้าม ไร้จิตวิญญาณ ในเวลานี้ เขาไม่สงสัยในคำพูดของอู๋เป่ยอีกต่อไป
“รู้ไหม นายเป็นอัจฉริยะด้านศิลปะการต่อสู้” อู๋เป่ยพูด
เย่เฉินตะลึง : “อัจฉริยะด้านศิลปะการต่อสู้”
อู๋เป่ย : “ไม่ผิด เพียงแค่ดูวิดีโอไม่กี่คลิปก็กลายเป็นปรมาจารย์การต่อสู้ แน่นอนนายเป็นอัจฉริยะ”
เย่เฉินหัวเราะเยาะตัวเอง : “แล้วยังไง ท่านก็บอกแล้ว ผมกำลังจะกลายเป็นคนพิการแล้ว”
อู๋เป่ย : “ถ้าหากนายยอมให้ฉันสอน นายไม่เพียงแต่ไม่กลายเป็นคนอัมพาต ยังจะกลายเป็นปรมาจารย์ศิลปะการต่อสู้ชั้นนำ”
เย่เฉินตัวสั่นสะท้าน : “ท่านสามารถช่วยผมได้เหรอ”
อู๋เป่ยมองดวงตาของเขา พูด : “พูดตรงๆเลย ถ้าหากนายช่วยฉันทำเรื่องต่างๆ ฉันก็สามารถทำให้นายมีพรสวรรค์ จากนั้นรักษาอาการป่วยของน้องสาวนาย”
เย่เฉินลุกขึ้นทันที : “ท่านสามารถรักษาน้องสาวของผมได้เหรอ”
อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม : “ไม่ว่าเธอจะป่วยเป็นโรคอะไร ฉันสามารถรักษาได้หมด”
เย่เฉิน “ตุ้มตั้ม” คุกเข่าลงกับพื้น : “ผมยินดี! ขอให้ท่านช่วยรักษาอาการป่วยของน้องสาวผมด้วย!”
อู๋เป่ย : “ไม่รีบ นายฟังฉันพูดจบก่อน สิ่งที่เรียกว่าช่วยฉันทำเรื่อง หมายความว่านายต้องเชื่อฟังคำสั่งของฉันไปตลอดชีวิต ฉันให้นายตาย นายก็ต้องนายสถานเดียว สามารถทำได้ไหม”
เย่เฉินพูดอย่างไม่แยแส : “สามารถทำได้! ท่านบอกแล้ว ผมเป็นแบบนี้ต่อไปเรื่อยๆมีแต่ตายสถานเดียว ชีวิตของผมท่านเป็นคนให้ คืนให้ท่านก็สมควรเช่นกัน”
อู่เป่ยพยักหน้า : “ดีมาก ระหว่างนายกับฉัน ถือว่าบรรลุข้อตกลงกันแล้ว นับแต่นี้เป็นต้นไป นายก็คือคนของฉัน”
เย่เฉินรีบพูด : “รับทราบ นายท่าน!”
อู๋เป่ยยกมือขึ้นเล็กน้อย : “ลุกขึ้นได้แล้ว ไปพักผ่อนก่อน ตอนค่ำฉันจะไปดูคนไข้กับนาย”
เย่เฉินโค้งตัวแล้วจากไป
ผู้จัดการรีบพูด : “ท่านอู๋ ท่านจะรับคนผู้นี้ไว้จริงๆเหรอ”
อู๋เป่ย : “ทำไม มีปัญหาเหรอ”
ผู้จัดการยิ้มอย่างขมขื่น : “ท่านไม่รู้อะไรสะแล้ว ช่วงเวลาที่ผ่านมา ราชาเสียววู่ส่งคนไปติดต่อเขาตลอด ต้องการรับเขาเป็นศิษย์”
อู๋เป่ยขมวดคั้ว : “ราชาเสียววู่เจิ้งหลุนต้องการรับเขาเป็นศิษย์เหรอ”
ผู้จัดการพูด : “ใช่แล้ว แต่ถูกเย่เฉินปฏิเสธ”