บทที่ 481 กำจัดแก๊งยา

ผู้คนในร้านดำได้รู้เรื่อง และวัยรุ่นที่ย้อมผมหลายสีก็วิ่งออกมา พวกเขาทั้งหมดประหลาดใจเมื่อเห็นเพื่อนของพวกเขาล้มลงกับพื้น

“โทรหาพี่เล่ย!” ใครบางคนตะโกน

ชายหนุ่มคนหนึ่งกลับไปเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่อู๋เป่ยยืนอยู่ที่นั่น มองไปรอบๆ อย่างหน้านิ่ง มองไปทางไหนก็ไม่พบอู๋เหมย คนไม่ได้อยู่ที่นี่งั้นเหรอ?

มีชายหัวล้านอายุระมาณยี่สิบห้าปีออกมาพร้อมกับบุหรี่ที่กำลังสูบอยู่ในปาก มีโซ่ทองเส้นใหญ่ห้อยอยู่รอบคอ และใบหน้าของเขาดูดุร้าย เขาเหลือบมองชายหนุ่มที่ล้มลงกับพื้น และใบหน้าของเขาซีดเผือด

เขาเงยหน้าขึ้นและจ้องมองไปที่อู๋เป่ยและพูดว่า: "ไอ่หนู แกกล้าหาญมากสินะ! แกรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร"

อู๋เป่ยพูด: "สามสาวนั้นอยู่ที่ไหน?"

ชายคนนั้นตะคอกอย่างเย็นชา: "นี้แกอยากตายหรือไง!" จากนั้นเขาก็แตะเอวของเขา หยิบมีดออกมาพุ่งไปที่อู๋เป่ย

ชายคนนี้ไม่กล้าแทงใคร เขาแค่อยากทำให้อู๋เป่ยกลัว อย่างไรก็ตาม ทันทีที่เขายืเมีดออกไปข้างหน้า อู๋เป่ยก็คว้าข้อมือของเขาไว้ เขาสัมผัสได้ถึงมือของคู่ต่อสู้ราวกับก้ามเหล็ก เขากรีดร้องด้วยความเจ็บปวด และทิ้งมีดลงกับพื้น

อู๋เป่ย ออกแรงเล็กน้อย และชายคนนั้นก็กรีดร้องด้วยความเจ็บปวด

“สามสาวนั้นอยู่ที่ไหน” เขาถาม

“ฉันส่งไปให้กับพี่หยางแล้ว” เขาพูดอย่างกรีดร้อง

อู๋เป่ย: "ใครคือพี่หยาง?"

“หลิวหยาง เจ้านายในพื้นที่นี่ของเรา ฉันมักจะเอาของมาจากเขา” เขาพูดอย่างรวดเร็ว “พี่ ปล่อยเถอะ ฉันจะเจ็บจะตายอยู่แล้ว”

"กร๊อบ!"

อู๋เป่ยหักข้อมือของเขาทันทีและเขาก็กรีดร้องออกมา ชายคนนั้นเกือบจะหมดสติและคุกเข่าลงกับพื้น เหงื่อไหล

“ไอ่หลิวหยางนั่นอยู่ที่ไหน?” น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นเย็นชา หากอู๋เหมยอยู่ที่นี่ ก็ไม่น่าจะมีอันตรายใด ๆ ถ้าเป็นที่อื่น เขาคงไม่แน่ใจว่าเธอจะปลอดภัยหรือไม่

“ที่บาร์แห่งความสุข” เขาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง

ในเวลานี้ เด็กหญิงทั้งสามรีบวิ่งออกมา แล้วเห็นชายที่คุกเข่าอยู่บนพื้น ใบหน้าซีดเซียว ไม่กล้าพูดอะไร

อู๋เป่ยเหลือบมอง แล้วถามว่า "คุณไปที่บาร์คาราโอเกะจับกุมคนเพียงเพราะผู้หญิงเหล่านี้เหรอ?"

ชายหนุ่มพยักหน้าอย่างรวดเร็ว: "ใช่ พวกเขาทำงานภายใต้ฉัน เมื่อฉันได้ยินว่าพวกเขาทะเลาะกับใครสักคน ฉันจึงเข้าไปช่วยพวกเขาสั่งสอนพวกนั่น"

อู๋เป่ย พูดอย่างใจเย็น: "ตั้งแต่นี้ไป ฉันจะให้คุณตีพวกนางวันละสามครั้ง สามารถตีจนกระดูกหักได้ แต่จะตายไม่ได้"

ชายหนุ่มตะลึง ตีพวกนางงั้นเหรอ?

อู๋เป่ย ตบเขาสองสามครั้งแล้วพูดว่า: "ฉันชื่อ อู๋เป่ย คุณมารายงานที่บ้านฉันเวลา 10.00 น. ทุกวัน แล้วรั่วเอาเตรียมเงินหนึ่งร้อยล้าน คนของฉันได้รับบาดเจ็บจากคุณ คุณต้องจ่ายค่ารักษาให้”

“ถ้าคุณช้าไปแค่นาทีเดียว ก็จะได้ตายอย่างทรมาน” พูดจบเขาก็ตบเขาไปอีกหนึ่งที

ทันใดนั้น ชายหนุ่มก็กรีดร้อง อย่างกับเสียงหมูกรีดร้องที่ถูกฆ่า ที่น่ากว่ามากกว่านั่น

อู๋เป่ยเตะเขา และความเจ็บปวดของเขาก็หายไปทันที แต่ร่างกายของเขาไม่มีแรงและเขาก็หายใจไม่ออก

“ถ้าคุณไม่เชื่อฟัง ความเจ็บปวดของคุณก็จะหนักกว่าเดิมสิบเท่า!” หลังจากพูดจบ เขาก็หันหลังกลับและไปที่บาร์แห่งความสุขเพื่อตามหาคน

บาร์แห่งความสุข เป็นบาร์ที่มีชื่อเสียงที่สุดในบริเวณนี้ ที่นี้มีคนทุกระดับ ส่วนใหญ่เป็นกลุ่มหนุ่มสาว ผู้ชายส่วนใหญ่ในบาร์มาหาผู้หญิง และผู้หญิงส่วนใหญ่ในบาร์ก็มาหาผู้ชาย

แน่นอนว่ามีคนอีกกลุ่มหนึ่งที่มาที่นี่ซึ่งเป็นคนติดยา

บาร์อยู่ไม่ไกล เขาเดินไปที่นั่นภายในสองนาที

เมื่อเขาเปิดประตูบาร์ก็พบกับเสียงดนตรีดังและกลิ่นแปลกๆ ที่พุ่งเข้ามา ทำให้เขาอึดอัดมาก

ทันทีที่เข้ามา มีชายหนวดเคราเดินเข้ามาถามว่า "นี่เพื่อน มาคนเดียวเหรอ?"