บทที่ 501 ต่อสู้กับหลงกัง

อู๋เป่ยพบว่า นอกจากถังซี ถังหงยีและคนอื่นๆ ในลิฟต์ยังมีชายชราผอมแห้งคนหนึ่งอีกด้วย ในอ้อมแขนก็มีกล่องไว้หนึ่งใบเช่นกัน

ลิฟต์ยังคงลงไปเรื่อยๆ เขาทำความเคารพและพูด : “ผู้อาวุโสท่านนี้คือ”

ถังอันรีบพูด : “อู๋เป่ย ผมขอแนะนำสักหน่อย ท่านนี้คือผู้อาวุโสถังคงของถังเหมิน เชี่ยวชาญเรื่องยันต์ ค่ายกล และความรู้”

ถังคงมองอู๋เป่ย พูดด้วยรอยยิ้ม : “คุณชายอู๋ กล่องใบนี้ของผม มียาอายุวัฒนะอยู่เม็ดหนึ่ง หวังว่าคุณจะสามารถเอามันไปได้”

อู๋เป่ยกวาดมองหนึ่งที ภายในกล่องมีขวดยาหนึ่งใบจริงๆ มียาอายุวัฒนะสีเขียวอยู่ข้างในหนึ่งเม็ด

เขาพูดด้วยรอยยิ้ม : “ต้องทำยังไงถึงจะเอาไปได้”

ถังคง : “แข่งวาดยันต์กับผม ยันต์ของใครมีประสิทธิภาพมากกว่า ใครก็เป็นผู้ชนะ”

หลงกังเต็มไปด้วยความไม่พอใจ : “มีประโยชน์อะไร วิชานอกรีตเท่านั้น”

ถังคงฮึหนึ่งที พูด : “เป็นวิชานอกรีตหรือไม่ ในไม่ช้านี้คุณก็จะได้เห็น”

ลิฟต์มาถึงชั้นสาม เพราะมันไม่เปิดให้คนทั่วไปเข้าชม รถที่มาจอดในวันนี้มีน้อยอย่างมาก ที่จอดรถชั้นใต้ดินว่างอย่างมาก

ที่นี่ แสงไฟสว่างจ้า อู๋เป่ยและหลงกังมาถึงสถานที่อีกครั้ง คนอื่นๆ ทุกคนมาถึงด้วยลิฟต์ทีละคน ไม่มีใครอยากพลาดการต่อสู้ที่น่าตื่นเต้นนี้!

ครั้งนี้ ทั้งสองไม่ได้พูดอะไรมาก เคลื่อนไหวโดยตรง

หลงกังโจมตีซึ่งๆหน้า ทุกการเคลื่อนไหวเปิดกว้างและใกล้ชิด ดุร้ายและครอบงำ การเคลื่อนไหวของอู๋เป่ยมีความยืดหยุ่นมาก ก้าวเดินผีเทพถูกใช้งาน ราวกับผีเหมือนเทพ และเขาไม่กลัวการเผชิญหน้ากับหลงกัง ทุกครั้งที่เผชิญหน้า เขาล้วนแล้วไม่เสียเปรียบเช่นกัน

ในเวลานี้ ก็สามารถมองเห็นได้ถึงจุดเด่นของหมัดปรารถนา ทุกกระบวนท่าของอู๋เป่ย ทุกอย่างยอดเยี่ยมมาก ถ้ามีมากก็จะดีเกินไป หากมีน้อยก็จะอ่อนแอ

หมัดปรารถนาของเขายังไม่สมบูรณ์แบบ ต่อสู้กับหลงกังในเวลานี้ พยายามอย่างเต็มที่ เพื่อดึงความแข็งแกร่ง ทักษะ และสติปัญญาทั้งหมดไปสู่จุดสูงสุด แต่ไม่พูดไม่ได้ ความแข็งแกร่งของราชาขั้นสุดยอดไม่ใช่แค่โม้ออกมาเท่านั้น ถึงจะเป็นแบบนั้น มันก็เป็นเรื่องยากสำหรับเขาที่จะได้เปรียบ

ทั้งสองแลกเปลี่ยนการโจมตีหลายสิบกระบวนท่า คนที่อยู่ในสถานที่ ต่างเต็มไปด้วยความตะลึง

“ร้ายกาจ! หลงกังคือนักฆ่าอันดับต้นๆ ของโลก คาดไม่ถึงว่าอู๋เป่ยจะสามารถต่อสู้ได้ถึงตอนนี้!”

“ใช่แล้ว ถ้าหากเป็นผมล่ะก็ แม้แต่กระบวนท่าเดียวก็รับไม่ไหว คนเซียน ร้ายกาจขนาดนั้นจริงๆเหรอ” คนที่พูด เป็นผู้ฝึกฝนชั้นลมปราน

ด้านข้าง มีคนๆหนึ่งพูด : “คนเซียนกลายเป็นครึ่งคนครึ่งเซียนแล้ว คนเซียนบางคนน่ากลัวอย่างมาก แม้ว่าหลงกังจะแข็งแกร่ง แต่ท้ายที่สุดแล้วไม่ใช่คนเซียน เขาอยากจะชนะอู๋เป่ย ไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างแน่นอน”

คนที่อยู่ในสถานที่ หวงฟู่เฉียนจวินจ้องอู๋เป่ยและหลงกังแน่น เต็มไปด้วยความเคร่งขรึม ในเวลานี้ เขาไม่กล้าดูถูกอู๋เป่ยตั้งนานแล้ว ผู้ฝึกฝนคนเซียน ความแข็งแกร่งที่โดดเด่น คนผู้นี้มีอนาคตไร้ขีตจำกัด ศักยภาพสูงส่ง!

โอวหยางจินจุนก็มีการเปลี่ยนแปลงเช่นกัน เขาแอบกระซิบให้หวงฟู่เฉียนจวิน : “พวกเราต่างประเมินเด็กคนนี้ต่ำเกินไปแล้ว! ถ้าหากให้เขาเข้าร่วมถังเหมิน จะกลายเป็นภัยคุกคามต่อคุณและผมอย่างแน่นอน!”

หวงฟู่เฉียนจวิน : “มีปรมาจารย์มากมายในโลก ก็ไม่ใช่ทั้งหมดที่สามารถคุกคามหวงฟู่เฉียนจวินอย่างผมได้ โอวหยางจินจุน ถ้าหากคุณรู้สึกไม่พอใจเขา สามารถเข้าไปต่อสู้กับเขาได้”

โอวหยางจินจุนฮึหนึ่งที : “หวงฟู่เฉียนจวิน คุณเข้าใจว่าผมกำลังพูดอะไร ปีหน้าจะเป็นวันที่ 'ดินแดนลับเทียนหวู่' ในดินแดนแห่งเซียนเปิดขึ้น กองกำลังภายนอกของพวกเรามีเพียงโควต้าห้าคนเท่านั้น การแข่งขันดุเดือดอย่างมาก ตอนนี้มีอู๋เป่ยเพิ่มขึ้นมาอีกคน คุณและผมล้วนแล้วอาจถูกเขากำจัดได้”

มองไม่ออกว่าหวงฟู่เฉียนจวินกำลังคิดอะไร เขาพูอย่างไม่แยแส : “แล้วความหมายของคุณคือ”

“หาโอกาส จัดการอู๋เป่ยคนนี้ทิ้งสะ!” โอวหยางจินจุนพูดอย่างเย็นชา “ด้วยอำนาจของคุณและผมสองตระกูล ต่อให้ฆ่าเขาไปแล้ว กรมศิลปะการต่อสู้ขั้นเทพก็ไม่สามารถทำอะไรพวกเราได้”

หวงฟู่เฉียนจวินเงียบไปหลายวินาที พูด : “ได้”