บทที่ 508 เยว่หลิงจู

อู๋เป่ยแอบตกใจ ท่านทวดตงไม่เท่าไหร่ แต่อายุของท่านทวดเกิงท่านนี้ เกรงว่าคงเจ็ดร้อยกว่าปีได้แล้ว เท่าที่เขารู้ ชั้นตี้เซียนระดับสาม อายุมากสุดก็แค่หนึ่งร้อยปี ต่อให้รักษาเขาได้ เกรงว่าจะอยู่ได้อีกไม่กี่ปี

ถังเซิ่งเคอเห็นว่าถังเทียนเจวี๋ยยังยึดมั่นในความคิดของตนเอง เขาพูดเสียงขรึม：“เทียนเจวี๋ย ตงหมิงกำลังหลับใหลอยู่ในโลกของตัวเอง ทางที่ดีอย่าไปรบกวนเสียดีกว่า ส่วนอาการบาดเจ็บของท่านทวดเกิงนั้นหนักมาก หลายร้อยปีมานี้ นอนแช่น้ำสมุนไพรเพื่อรักษาชีวิตมาตลอด ถ้าจู่ๆนายพาคนเข้าไปรบกวน ท่านทวดเกิงจะต้องโมโหเป็นแน่”

ถังเทียนเจวี๋ยขมวดคิ้ว：“ท่านลุงห้า ที่ท่านพูดนั้นเกินจริงไปหน่อยมั้ง ผลที่ตามมาทั้งหมดฉันจะแบกรับไว้เอง”

ถังเซิ่งเคอเห็นว่าเขายังยืนหยัด เลยไม่พูดโน้มน้าวต่อ เพียงแค่ส่ายหน้า

ถังเทียนเจวี๋ยพูดต่อ：“ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป อู๋เป่ยคือประธานผู้พิทักษ์ของเทียนซา คอยช่วยเหลือปิงอวิ๋นจัดการบริหารเทียนซา”

อู๋เป่ยรีบตอบ：“ครับ ขอบคุณการสนับสนุนจากหัวหน้าสำนัก”

“ช้าก่อน!” อีกคนพูดขึ้นมา

คนคนนี้ รูปตาสามเหลี่ยม รูปร่างผอมมาก ไม่สูงเท่าไหร่ ที่คิ้วมีรอยแผลเป็น พร้อมกับสีหน้าเยือกเย็น

ถังเทียนเจวี๋ยมองไปที่คนคนนั้น แล้วพูด：“ถังเทียนซิง นายคัดค้าน?”

คนคนนี้ ชื่อว่าถังเทียนซิง เป็นท่านอาวุโส

ถังเทียนซิง：“หัวหน้าสำนัก ตามกฎของถังเหมิน มีแค่คนที่เข้ามาในสำนักแบบพิธีการเท่านั้น ถึงจะกลายเป็นสมาชิกถังเหมินอย่างเป็นทางการ”

ถังเทียนเจวี๋ยพูดด้วยเสียงเรียบเฉย：“ก็แค่พิธีการเข้าสำนัก จะจัดตอนนี้เลยก็ย่อมได้”

ถังเทียนซิง：“พิธีการเข้าสำนักของถังเหมิน แบ่งออกเป็นสามส่วน จัดแบบฉาบฉวยมิได้ ครั้งนี้ ให้ผมจัดการดูแลเองก็แล้วกัน!”

ถังเทียนเจวี๋ยหรี่ตามอง แล้วพูด：“ถังเทียนซิง นายคิดจะทำอะไร?”

ถังเทียนซิงพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย：“หัวหน้าสำนัก ผมก็แค่ทำตามกฎของถังเหมิน!”

อู๋เป่ยเห็นว่าทั้งสองคนโต้เถียงกันเรื่องพิธีการเข้าสำนัก เขาอดไม่ได้ที่จะแปลกใจ เลยถามถังปิงอวิ๋น：“ปิงอวิ๋น พิธีการเข้าสำนักมันคืออะไร?”

ถังปิงอวิ๋นถอนหายใจเบาๆ แล้วพูด：“พิธีการเข้าสำนักมีสามส่วน มีไหว้ฟ้า ไหว้บรรพบุรุษ แล้วก็สาบานตน”

หลังจากที่อู๋เป่ยได้ยิน ก็พูด：“เหมือนว่าจะไม่มีอะไรนะ”

ถังปิงอวิ๋น：“นายไม่รู้อะไร ช่วงสาบานตนน่ะต้องทำการสะกดจิตชั่วคราว คนที่เข้าถังเหมินโดยไม่บริสุทธิ์ใจก็จะเปิดเผยตัวตนออกมา”

จู่ๆอู๋เป่ยก็เข้าใจแล้วว่าทำไมถังเทียนเจวี๋ยกับถังปิงอวิ๋นถึงกังวล ที่เขาเข้าร่วมถังเหมินไม่ใช่เพราะจงรักภักดีต่อถังเหมิน แต่เพราะเห็นแก่ถังปิงอวิ๋น ขั้นตอนการสาบานตนนี้ มันง่ายต่อการที่จะพูดความคิดที่อยู่ในใจจริงๆออกมา และการมีความคิดเช่นนี้ แน่นอนว่าไม่สามารถเข้าร่วมถังเหมินได้

ทว่า เขากลับไม่กลัว พูดถึงการสะกดจิต เขาไม่กลัวใครที่นี่เลยสักคน ก็เลยพูดขึ้นมา：“ฉันยินดีเข้าร่วมพิธีการเข้าสำนัก”

ถังเทียนเจวี๋ยเหลือบมองอู๋เป่ย ส่วนอู๋เป่ยนั้นก็มองเขาแล้วพยักหน้าเล็กน้อย

ถังเทียนเจวี๋ย：“งั้นก็ได้ เลือกวันทำพิธีเข้าสำนักแล้วกัน หลังจากเสร็จพิธี อู๋เป่ยจะได้รับหน้าที่ให้เป็นประธานผู้พิทักษ์ของเทียนซา”

งานเลี้ยงถังดำเนินการผ่านไปสองชั่วโมง อู๋เป่ยพบว่า อำนาจของถังเทียนเจวี๋ยที่ใช้ควบคุมท่านอาวุโสนั้นไม่แข็งแรง คนกลุ่มนี้เห็นได้ชัดว่าแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งเห็นถังเซิ่งเคอเป็นผู้นำ อีกกลุ่มหนึ่งเป็นคนของถังเทียนเจวี๋ย นอกจากนี้ อำนาจที่ตี้ซินควบคุม ค่อนข้างไปทางถังเทียนเจวี๋ย ไม่เช่นนั้นถังเทียนเจวี๋ยก็คงเสียเปรียบอย่างเห็นได้ชัด

อู๋เป่ยส่ายหน้าเบาๆ ถังเทียนเจวี๋ยที่เป็นถึงหัวหน้าสำนักยังตกอยู่ในสภาพเช่นนี้ แล้วตัวเขาเองที่เป็นคนนอกไม่ยิ่งหนักเข้าไปใหญ่เหรอ?

งานเลี้ยงถัง ถังเทียนเหอได้ขอให้อู๋เป่ยชี้แนะวิธีปรุงยาอย่างไม่หยุดหย่อน อู๋เป่ยพูดแค่หนึ่งในสาม ทำเอาท่านอาวุโสของถังเหมินคนนี้เกาศีรษะแกรกๆ แทบจะอยากกราบไหว้เขาเป็นอาจารย์ซะตั้งแต่ตอนนี้

ในที่สุด งานเลี้ยงถังก็เสร็จสิ้น ถังซีเดินมา ยิ้มแล้วพูด：“คุณชายอู๋ วันนี้ขอบคุณนายมากที่ยื่นมือเข้ามาช่วย ฉันได้เชิญอาจารย์หลงยิ่นมาที่บ้านฉันแล้ว ไม่ทราบว่าคุณชายพอจะให้เกียรติ ไปพักที่บ้านฉันคืนนี้ได้หรือไม่?”

ถังซีเชื้อเชิญอย่างเป็นมิตร อู๋เป่ยก็ไม่อยากบอกปัด เลยตอบ：“เช่นนั้นก็รบกวนท่านอาวุโสถังด้วยครับ”