บทที่ 545 จือเหรินจือหม่า

ในเวลานี้ มีเสียงดังมาจากหลังคา

“เพื่อนทุกคน แขกผู้มีเกียรติทุกคน งานประมูลจินรุยประจำปีได้เริ่มขึ้นแล้ว ขอให้ทุกท่านนั่งลง”

ทันใดนั้น แขกเข้าร่วมการประมูลที่นั่งวีไอพีนั่งลงทีละคน รอให้การประมูลเริ่มขึ้น

เถาหรูเสวี่ยนั่งข้างอู๋เป่ย เธอพูดด้วยรอยยิ้ม : “ก่อนหน้านี้ติดต่อคุณ คุณล้วนแล้วไม่สนใจฉัน”

อู๋เป่ยเหลือบไปมอง : “ผมไม่ได้ลงชื่อเข้าใช้โซเชียลมีเดียเป็นเวลาหลายเดือนแล้ว คุณมีธุระก็โทรศัพท์มาหาผมสิ”

เถาหรูเสวี่ย : “คุณเป็นผู้ชาย ควรจะเป็นฝ่ายริเริ่มเป็นห่วงผู้หญิงหน่อยไม่ได้เหรอ”

อู๋เป่ยหัวเราะฮ่าฮ่า เขาเปลี่ยนเรื่องคุย พูด : “หรูเสวี่ย วันนี้คุณจะซื้อเห็ดหลินจือเหรอ”

เถาหรูเสวี่ยหยิบรายการประมูลออกมา พูด : “ก็คือมัน บอกว่าเป็นเห็ดหลินจือพันปี”

อู๋เป่ยพยักหน้า : “ผมจะช่วยคุณดูว่ามันคุ้มค่าไหม”

ว่านเฟิงชุนนั่งอยู่อีกข้างหนึ่ง เขาพูดด้วยรอยยิ้ม : “หมอเทวดาอู๋ คุณมีของที่สนใจไหม”

อู๋เป่ยกวาดมองรายการหนึ่งที พูด : “รายการประมูลครั้งที่สองนี้ มันคือชิ้นส่วนของอุกกาบาตจากนอกโลก สามารถดูได้ นอกจากนี้ยังมีรายการประมูลครั้งที่เก้า รังแมลงที่ถูกแช่แข็งในน้ำแข็ง”

ว่านเฟิงชุนพูด : “สิ่งที่หมอเทวดาอู๋สนใจ ไม่ใช่ของธรรมดาอย่างแน่นอน”

ในไม่ช้า ข้างหน้าบนเวที เจ้าภาพก็ปรากฏตัวขึ้น เจ้าภาพเป็นชายชราคนหนึ่ง เขาพูดด้วยรอยยิ้ม : “ทุกท่าน สินค้าประมูลชิ้นแรกจะปรากฏเร็วๆ นี้ ขอให้ทุกท่านเตรียมตัวให้พร้อม”

ทุกคนต่างมองไปทางบนเวที เพียงแค่เห็นเห็ดหลินจือขนาดใหญ่ ถูกเข็นขึ้นเวทีด้วยรถเข็น

เจ้าภาพ : “นี่เป็นเห็ดหลินจือพันปี เติบโตบนภูเขาที่ปกคลุมด้วยหิมะที่อยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเลมากกว่าหนึ่งพันเมตร คุณค่าทางยาอันประเมินค่าไม่ได้ สินค้าประมูลชิ้นนี้ เริ่มต้นที่ห้าพันล้าน ทุกครั้งที่เพิ่มการประมูล ไม่ต่ำกว่าห้าร้อยล้าน”

อู๋เป่ยกวาดมองไกลๆหนึ่งที พบว่าภายในเห็ดหลินจือนี้ มีสองรูขนาดเท่าลูกปิงปอง มีภาพที่คลุมเครือของคนร่างเล็กและม้าอยู่ข้างใน

จือเหรินจือหม่าเหรอ

หัวใจของอู๋เป่ยเต้นอย่างบ้าคลั่ง เขาพูดกับเถาหรูเสวี่ย : “หรูเสวี่ย เห็ดหลินจือนี้คุณหลีกทางให้ผม กลับไป ผมจะมอบราชาโสมให้คุณหนึ่งต้น”

ดวงตาของเถาหรูเสวี่ยเป็นประกาย : “คุณมีราชาโสมเหรอ”

อู๋เป่ย : “นอกจากนี้ยังเป็นราชาโสมเกรดสอง ผมซื้อมาในราคาหนึ่งหมื่นห้าพันล้าน”

เถาหรูเสวี่ยพูดด้วยรอยยิ้ม : “มันไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลยนะ เห็ดหลินจือนี้เทียบกับราชาโสมของคุณไม่ได้เลย”

อู๋เป่ย : “สิ่งที่จำเป็นต้องใช้ ก็คือของดี”

ในไม่ช้า ข้างล่างเวทีมีคนเสนอราคา

“ผมออกห้าพันล้าน” คนที่เปิดราคา นั่งอยู่แถวแรก อู๋เป่ยมองออกได้ทันที อีกฝ่ายเป็นฮุยรุ่ยเจ๋อของตระกูลฮุยคนนั้น

พร้อมกับการเสนอราคาของคนที่สองหกพันล้าน ต่อจากนั้น ราคาเพิ่มอย่างต่อเนื่อง ในไม่ช้าก็ถึงแปดพันล้าน แปดพันล้าน เกือบจะเท่ากับราคาที่เห็ดหลินจืออายุพันปีควรมีราคานี้แล้ว คนที่แข่งขันกันเหลือแค่สองคน

“แปดพันห้าร้อยล้าน” ทันใดนั้น อู๋เป่ยเข้าร่วมทันที

ฮุยรุ่ยเจ๋อหันกลับมามองหนึ่งที ตอนที่มองเห็นอู๋เป่ย ดวงตาของเขาเยือกเย็น ยิ้มอย่างเย็นชา พูดเสียงดัง : “เก้าพันล้าน”

ผู้ประมูลอีกรายได้ยินว่าราคาสูงถึงเก้าพันล้าน ก็ยอมแพ้ทันที

อู๋เป่ย : “หนึ่งหมื่นล้าน” เขาตั้งใจเพิ่มการประมูลทีละหนึ่งพันล้าน จุดประสงค์คือทำให้ฮุยรุ่ยเจ๋อโกรธ

สีหน้าของฮุยรุ่ยเจ๋อแย่อย่างมาก เขาไม่จำเป็นต้องได้รับเห็ดหลินจือนี้เสมอไป แต่วิธีการของอู๋เป่ย ทำให้เขาไม่พอใจอย่างมาก เขายิ้มอย่างเย็นชา พูด : “หนึ่งหมื่นหนึ่งพันล้าน!”

อู๋เป่ย : “หนึ่งหมื่นสองพันล้าน”