บทที่ 554 เฮ่อโถง

โจวซื่อถิงออกไปสั่งอาหาร อาหารส่งมาถึง อู๋เป่ยกวาดมองหนึ่งที ถาม : “ทำไมไม่มีเหล้า”

“ผมออกไปซื้อเหล้า” เขาลุกขึ้นออกไปข้างนอกอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม เพิ่งเดินไปถึงประตูเขาก็ยืนอยู่กับที่

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ข้างนอกประตูมีชายชราตัวเล็กคนหนึ่ง ชายชราตัวเล็กคนนี้รูปร่างไม่สูง สูงประมาณหนึ่งเมตร ผอมแห้ง นอกจากนี้เขายังไว้ผมเปียสมัยราชวงศ์ชิง มือทั้งคู่ไขว้หลัง สวมชุดผ้าสีเขียว รองเท้าผ้าสีเทาพันชั้น

มองเห็นคนผู้นี้ โจวซื่อถิงตะลึงอยู่กับที่ รีบทำความเคารพ : “หัวหน้าพรรคเฮ่อ!”

ชายชราตัวเล็กพยักหน้า พูด : “โจวซื่อถิง นายปล่อยให้นักโทษออกคำสั่ง ไม่รู้สึกขายหน้าเหรอ”

เสียงของเขาฟังดูแหบเล็กน้อย ดวงตาทั้งคู่จ้องไปทางอู๋เป่ย พูด : “ถูกเทียนซิ๋งจับแล้วยังหยิ่งผยองขนาดนี้อีก น้องชาย แกไม่เบาเลยนะ!”

อู๋เป่ยเหลือบมองชายชราตัวเล็กหนึ่งที ภายในใจคิดในที่สุดก็เจอคนเซียนแล้ว ชายชราตัวเล็กเปิดช่องวิญญาณสองช่อง การฝึกฝนค่อนข้างคล้ายกับเขา แน่นอน ในด้านความแข็งแกร่ง เขาจะบดขยี้คู่ต่อสู้ได้อย่างแน่นอน

“คุณเป็นใคร” อู๋เป่ยถาม

ชายชราตัวเล็กพูดอย่างไม่แยแส : “เทียนซิ่งเอ่อถังของคณะ เฮ่อโถง”

อู๋เป่ย : “ที่แท้เป็นหัวหน้าพรรคเฮ่อนี่เอง ได้ยินชื่อเสียงมานานมากแล้ว”

เฮ่อโถงฮึอย่างเช็นชาหนึ่งที พูด : “น้องชาย ความคิดของแกร้ายแรง ชีวิตนี้อย่าคิดว่าจะมีชีวิตออกไป”

สีหน้าของอู๋เป่ยปกติ พูด : “ขอบคุณที่เตือน”

พูดจบ เขาพูดกับโจวซื่อถิง : “ฉันให้นายไปซื้อเหล้า นายหูหนวกเหรอ”

สีหน้าของเฮ่อโถงมืดมน พูดด้วยความโกรธ : “อู๋เป่ย แกคิดว่าคนของเทียนซิ๋งรังแกง่ายเหรอ”

อู๋เป่ยหัวเราะอย่างเย็นชา : “ทำไม จะลงมือเหรอ แกสามารถลองได้ ภายในสิบกระบวนท่าไม่สามารถเอาชนะแกได้ ฉันอู๋เป่ยจะทำตามคำสั่งของพวกแก!”

ในที่สุดเฮ่อโถงก็ระงับความโกรธไม่ไหวอีกแล้ว พูด : “ได้! อย่างนั้นฉันจะทำให้แกเห็นวิชาขั้นสูงสักหน่อย!”

ระหว่างที่พูด ตัวของเขาแหวกว่ายเหมือนมังกร นิ้วของเขาโจมตีมาทางอู๋เป่ย นิ้วนี้ของเขา ไม่อาจคาดเดาได้ ยอดเยี่ยม และลึกล้ำอย่างยิ่ง

อู๋เป่ยไม่กล้าประมาท เขาขยับร่างกายอย่างรวดเร็ว ใช้วิชาหมัดมังกรอู๋หลงเพื่อต่อสู้กับเขา เขาเชี่ยวชาญทักษะหมัดปรารถนาแล้ว ทุกกระบวนท่า ล้วนแล้วทรงพลังอย่างมาก ทันทีที่เฮ่อโถงเคลื่อนไหว รู้สึกได้ถึงแรงกดดันมหาศาล รู้สึกอึดอัดไปทั้งตัว ไม่สามารถออกแรงใดๆ ได้

นิ้วแรกของเขาออกมา ก็ถูกอู๋เป่ยจัดการได้อย่างง่ายดาย และเท้าข้างหนึ่งของคู่ต่อสู้ก็ราวกับเซียนจากสวรรค์ จู่ๆก็มาถึงหน้าของเขา

เฮ่อโถงตะลึงอย่างมาก ถอยหลังทันที เพื่อหลบลูกเตะนี้ แต่ไม่รอให้เขาใช้กระบวนท่าที่สอง ก็มีเงาของเท้าหลายสิบเท้าโจมตีเข้ามา เขาหลบพ้นลูกเตะที่สอง ลูกเตะที่สาม กลับหลบไม่พ้นลูกเตะที่สี่ สามารถทำได้แค่ยกข้อศอกทั้งสองตั้งรับ

“ตุ้ม!”

การโจมตีอย่างหนัก ทำให้เฮ่อโถงถอยหลังหลายก้าว แขนทั้งสองข้างชา ต่อจากนั้นลูกเตะที่ห้าโจมตีเข้ามาอีกครั้ง

“ตุ้ม!”

โดนโจมตีสองครั้ง กระดูกแขนของเฮ่อโถงเริ่มแตกแล้ว ปวดจนเขาครางออกมาหนึ่งที แขนทั้งสองข้างแทบจะสูญเสียความรู้สึก ตอนนี้ เขาไม่สามารถโต้กลับได้อีกแล้ว สามารถทำได้แค่รับกระบวนท่าเท่านั้น

“ปัง!”

ลูกเตะที่หกตกลงมา ผู้ฝึกยุทธ์ชั้นราชันย์คนนี้ถูกโจมตีจนบินออกไป ร่างกายชนเข้ากับกำแพงที่อยู่ข้างหลังอย่างแรง

กำแพงหินหนา ทรุดตัวลงภายใต้จากผลกระทบของเขา ท่ามกลางควันฝุ่น เฮ่อโถงส่งเสียงกรีดร้องอันเจ็บปวดออกมาหลายครั้ง หลังจากนั้นไออย่างรุนแรง

โจวซื่อถิงอึ้งไปเลย เฮ่อโถงคนนี้เป็นถึงผู้ฝึกยุทธ์ชั้นราชันย์เลยนะ ทำไมเขาถึงเอาชนะได้ล่ะ

เป็นเวลานานเฮ่อโถงค่อยลุกขึ้นมาได้ ดูน่าสงสารสุดๆ กระดูกทั้งสองข้างของเขาหักไปแล้ว อวัยวะภายในก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสเช่นกัน ในเวลานี้สีหน้าซีดขาว ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยฝุ่น

เขามองอู๋เป่ยด้วยความตะลึง ถาม : “นายใช้วิชาเท้าอะไร”

อู๋เป่ยพูดอย่างไม่แยแส : “ใช้มั่วๆเท่านั้น”

เฮ่อโถงถอนหายใจหนึ่งที พูด : “ฉันยอมรับความพ่ายแพ้อย่างพอใจ!”

หยุดสักพัก เขาพูดกับโจวซื่อถิง : “ยังไม่ไปซื้อเหล้าอีกเหรอ”