บทที่ 564 ภารกิจลับ

564

ชายชรารีบพูดอย่างลนลาน"ฉันชื่ออุเอมูระ ฟุกุโอะ"

อู๋เป่ย "ไม่ต้องกลัว ผมขอถามคำถามอะไรกับคุณสักสองสามข้อ ปีศาจพระจันทร์อิชิฮาระมาที่เหยียนหลงทำไม"

อุเอมูระ ฟุกุโอะส่ายหัว "ฉันไม่รู้"

อู๋เป่ยหัวเราะเยาะ "อุเอมูระ ฟุกุโอะ ถ้าคุณไม่บอกความจริง ผมคงต้องใช้กำลังกับคุณ"

อุเอมูระ ฟุกุโอะตกใจและถอยหลังไปสองสามก้าวอย่างประหม่า "คุณจะทำอะไร?"

อู๋เป่ยพูดอย่างเย็นชา “ผมมีวิธีเป็นร้อยที่จะทำให้คุณสารภาพออกมา!"

เหงื่อเย็นไหลออกมาบนหน้าผากของอุเอมูระ ฟุกุโอะ เขากัดฟันแล้วพูดว่า "ที่ฉันรู้มีน้อยมากฉันรู้แค่ว่าปีศาจพระจันทร์อิชิฮาระ มาที่นี่พร้อมกับนินจาหนึ่งคนกับคนประเทศเหยียนหลงอีกหนึ่งคนนินจาคนนั้นชื่อชื่อศักดิ์สิทธิ์คือซาโตะเคียว”

อู๋เป่ยตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งเมื่อเขาได้ยินคำว่า "ซาโตะเคียว" เหมือนว่าคนที่สังหารอดีตหัวหน้าตู้กวงเว่ยแห่งหินทมิฬคือตระกูลซาโตะ ยิ่งไปกว่านั้น ผู้ทรยศที่ทรยศตู้กวงเว่ยยังอยู่ในตระกูลซาโตะ

เขาถามว่า "ซาโตะเคียวคนนี้เป็นคนของตระกูลซาโตะที่มีชื่อเสียงหรือเปล่า?"

อุเอมูระ ฟุกุโอะพูดว่า "ใช่แล้ว ซาโตะเคียวคือคนสำคัญของตระกูลซาโตะ"

อู๋เป่ยไม่ถามคำถามอะไรอีก เขสพูดว่า "อุเอมูระ ฟุกุโอะ คุณอยู่ในประเทศเหยียนหลง คุณให้ความซื่อสัตย์กับผม ผมก็จะให้คนอื่นมาจับตาดูคุณแทนแล้วกัน!"

“ครับ ฉันจะไม่ก่อปัญหา” อุเอมูระ ฟุกุโอะพูดอย่างรวดเร็ว

หลังจากเดินออกจากอาคารเคนโด้ อู๋เป่ยก็ไปที่สำนักงานใหญ่ของหินทมิฬในเมืองฉืแ วันนี้หยางต้วนเข้าปฏิบัติหน้าที่ ทันทีที่อู๋เป่ยปรากฏตัวขึ้น เขาก็ทั้งประหลาดใจทั้งดีใจ

“หัวหน้า ทำไมคุณถึงมาที่นี่?”

แม้ว่าอู๋เป่ยจะเป็นหัวหน้าของหินทมิฬ แต่เขาไม่ค่อยเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับกิจการของหินทมิฬและโดยปกติเขาจะปล่อยให้หลินไป๋กับหยางต้วนจัดการ ในช่วงนี้ไม่มีการพบคดีใหญ่เพราะงั้นเขาจึงไม่จำเป็นต้องลงมาทำเอง

อู๋เป่ยมองหยางต้วนและพบว่าเขาได้บรรลุชั้นเทพจนได้มาถึงชั้นเซิงเนี่ยนแล้ว

เขาพยักหน้าและพูดว่า "ไม่เลวนี่ พัฒนาไปเยอะเลย"

หยางต้วนยิ้มและพูดว่า "ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณคำแนะนำของคุณ หัวหน้า ไม่อย่างนั้น ผมคงไม่มีโอกาสผ่านมันไปได้"

อู๋เป่ย “ไปคุยกันที่ห้องทำงานฉันกันเถอะ"

เมื่อเขามาถึงห้องทำงาน เขาก็ถามว่า "ใครเป็นคนฆ่าตู้กวงเว่ย?"

หยางต้วนพูดว่า "ชายคนนั้นชื่อซาโตะเคียวเขาเป็นนินจาที่เก่งมาก"

อู๋เป่ยเล่าเรื่องการปรากฏตัวของซาโตะเคียวในเหยียนหลงทันที เขาพูดว่า "มีคนเหยียนหลงเดินทางไปกับเขาด้วย ฉันเดาว่าคน ๆ นั้นน่าจะเป็นคนทรยศที่ทรยศตู้กวงเว่ย"

หยางต้วนตกตะลึง จากนั้นดวงตาของเขาก็ดุร้าย "ไอ้สารเลวนั่น กล้ากลับมาที่เหยียนหลง! เราไม่ปล่อยเขาไปแน่!"

อู๋เป่ย "แน่นอนว่าเราไม่สามารถปล่อย แต่ก่อนหน้านั้น เราต้องคิดก่อนว่าคนกลุ่มนี้ที่มาที่เหยียนหลง พวกเขามีจุดประสงค์อะไรกันแน่"

หยางต้วนคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "หัวหน้า ผมจะไปเอาไฟล์การเดินทางของหัวหน้าตู้ตอนที่ไปที่ญี่ปุ่น! แต่การดูไฟล์นั้นต้องได้รับอนุญาตจากหัวหน้าหลง ผมมีอำนาจไม่พอ”

อู๋เป่ยขมวดคิ้ว "จะดูมันยุ่งยากขนาดนั้นเลยหรอ"

เขาโทรหาต้วนหลงทันทีและพูดว่า "หัวหน้าหลง ฉันจำเป็นต้องได้รับอนุญาตจากคุณในการสอบสวนคดีฆาตกรรมตู้กวงเว่ย"

ต้วนหลงเงียบไปสองสามวินาทีแล้วพูดว่า "นี่เป็นความลับสุดยอด ฉันต้องขอคำปรึกษาจากผู้บังคับบัญชาก่อนจึงจะสามารถตอบคุณได้"

อู๋เป่ยรู้สึกประหลาดใจ อะไรจะเป็นความลับขนาดนี้? เขาพูดว่า "หัวหน้าหลง ซาโตะเคียวและปีศาจพระจันทร์อิชิฮาระต่างก็ปรากฏตัวในเหยียนหลงฉันสงสัยว่าพวกเขามีแผนการสมคบคิดครั้งใหญ่!"

ต้วนหลงพูดว่า "เรื่องนี้เราต้องสืบให้ชัดแน่นอนวางใจเถอะ ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่ รอข่าวจากฉันไปก่อน"