บทที่ 581 ฆ่าศัตรูด้วยยันต์ดาบ

หลังจากที่อู๋เป่ยนั่งลง ลั่วเมิ่งเฉินก็เริ่มนวดเขา ขณะนวดเขา เขาถามว่า "ท่านอู๋เป่ย คุณปู่ทวดของฉันไปหาคุณหรือเปล่า?"

อู๋เป่ย "เราได้เจอกันแล้ว ฉันเพิ่งเปิดช่องทางทางจิตวิญญาณให้เขา ตอนนี้เขากำลังฝึกอยู่"

ลั่วเมิ่งเฉินตกตะลึง "ท่านอู๋เป่ยสุดยอดไปเลย รอบรู้ทักด้าน ถ้าฉันได้เป็นคนเซียน คุณช่วยเปิดช่องทางจิตวิญญาณให้ฉันหน่อยได้ไหม"

อู๋เป่ย "ได้อยู่แล้ว"

อู๋เป่ยเคยช่วยลั่วเมิ่งเฉินจนได้เป็นชั้นเทพ เรื่องที่เธอจะเป็นคนเซียนนั่นเป็นเรื่องของอนาคต แต่พอได้ยินอู๋เป่ยจะช่วยเธอ เธอก็ดีใจมาก เธอจูบไปที่หน้าของอู๋เป่ย

อู๋เป่ยยิ้มและพูดว่า "ลั่วเมิ่งเฉิน ชื่อเหยียนหลงของคุณคงต้องเปลี่ยนแล้วล่ะ"

ลั่วเมิ่งเฉินสะดุ้ง "ทำไม"

อู๋เป่ย "ฉันมีพี่ชายร่วมสาบาน ชื่อสามัญของเขาคือลู่หล่านเฉิน เขาค่อนข้างพิเศษ "

ลั่วเมิ่งเฉินยิ้มและพูดว่า "ได้สิ ปู่ทวดของฉันตั้งชื่อให้ฉัน คุณก็ตั้งชื่อให้ฉันชื่อนึงสิ"

อู๋เป่ยพูดว่า "ใช้แค่ชั่วคราวเท่านั้น งั้นก็ใช้ชื่อเธอทับศัพท์เป็นญี่ปุ่นละกัน ชื่อฮานามิ มิกิ"

ลั่วเมิ่งเฉินพยักหน้า "ได้"

อู๋เป่ยกำลังเสพสุขกับการนวด หลังจากนั้นไม่นานฮานามิ มิกินั่งลง ใบหน้าที่สวยงามของเธอเขินอาย

อู๋เป่ยกำลังเพลิดเพลินกับการนวดของเธอ แต่จู่ ๆ ก็มีเสียงผู้หญิงดังขึ้น

"คุณหนู"

อู๋เป่ยจำเสียงของซิงเยี่ยได้ เขาประแอมก่อนพูดว่า "รอฉันอยู่ข้างนอกนั่นแหละ"

ใครจะไปคิดว่าซิงเยี่ยจะตอบกลับ "นายท่านเหรอ? นายท่าน เรื่องด่วน ซิงเยี่ยมีเรื่องด่วนจะรายงาน!"

ฮานามิ มิกิที่กำลังอยู่ในช่วงเวลาสำคัญ เธอไม่อยากลงมา เธอกอดร่างของอู๋เป่ยแล้วพูดว่า "ซิงเยี่ยกับเหม่ยไต้เป็นสาวใช้ของฉัน ไม่ช้าก็เร็วพวกเขาก็จะเป็นคนรับของท่านอู๋เป่ย ปล่อยให้พวกเขาเข้ามาก็ไม่เสียหาย”

อู๋เป่ยไม่ชิน เขาดึงผ้าเช็ดตัวพันรอบตัวเขาและฮานามิ มิกิแล้วพูดว่า "เข้ามา"

ผู้หญิงสองคนผลักเปิดประตูเข้าไป คนที่มาก็คือซิงเยี่ยกับเหม่ยไต้ เมื่อหญิงสาวทั้งสองเห็นสภาพของอู๋เป่ยและฮานามิ มิกิ ใบหน้าที่สวยงามของพวกเธอก็เปลี่ยนเป็นสีแดง พวกเธอรีบมองพื้นทันที

ฮานามิ มิกิ "ซิงเยี่ย มีเรื่องอะไร ทำไมถึงดูรีบขนาดนี้?"

ซิงเยี่ยพูดว่า "คุณหนู จู่ๆ ก็มีปรมาจารย์จำนวนมากปรากฏตัวขึ้นรอบ ๆ พวกเราถูกล้อมไว้แล้ว!"

ฮานามิ มิกิตกใจ "อะไรนะ?"

ซิงเยี่ย "พวกเขาน่าจะเป็นศัตรูของนายท่าน ไม่รู้ว่าทำไมพวกเขาถึงมาหานายท่านที่นี่ได้" นายท่านที่เธอพูดถึงคือลั่วฉัวเซิง

เมื่อเห็นว่าสีหน้าของฮานามิ มิกิเปลี่ยนไปอย่างมากและรีบลุกขึ้นอย่างร้อนรน อู๋เป่ยก็จับเธอไว้ เขาพูดว่า "คุณกลัวอะไร?"

ฮานามิ มิกิ "ท่านอู๋เป่ย คุณรีบพาครอบครัวคุณออกไปเร็ว"

อู๋เป่ยพูดเสียงนิ่ง "ศัตรูมาที่ประตูบ้านคุณ จะดีกว่าไหมถ้าเราใช้โอกาสนี่กำจัดพวกเขา?"

ฮานามิ มิกิตะลึง "กำจัดพวกเขาเหรอ?"

อู๋เป่ยถามซิงเยี่ย"คุณตรวจดูรึยัง? มีตี้เซียนกี่คน?"

ซิงเยี่ย "มีศัตรูสองกลุ่ม แต่ละกลุ่มมีผู้นำเป็นตี้เซียน นอกจากนี้ยังมีคนเซียนอีกสี่คน เป็นปรมาจารย์ชั้นเทพ!"

อู๋เป่ยรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย มีปรมาจารย์มากมาย! ดูเหมือนว่าศัตรูของลั่วฉังเซิงจะแข็งแกร่งมาก

เหม่ยไต้พูดว่า "นายท่าน ทั้งสองกลุ่มคือคนของสำนักเชียนเฮ่อกับพรรคหยวนคง ในตอนนั้นนายท่านลั่วมาที่ญี่ปุ่นครั้งแรกก็ได้สร้างความบาดหมางหับสองกลุ่มนั้นด้วยการฆ่าหัวหน้าของพวกเขา"

อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม "เหล่าลั่วเหี้ยมมาก ไม่น่าแปลกใจที่คนอื่นต้องการแก้แค้น พวกเธอหลบไปก่อน รายงานสถานการณ์ฉันตลอดเวลาด้วย แล้วก็ฝากสืบทีว่าใครป็นคนปล่อยข่าว"

“ค่ะ” ซิงเยี่ยและเหม่ยไต้ก้าวถอยหลัง

ฮานามิ มิกิ "ท่านอู๋เป่ย เป็นไปได้ไหมที่เราจะมีหนอนบ่อนไส้"

อู๋เป่ยพยักหน้า "เวลามีตั้งเยอะไม่มา แต่ดันมาตอนที่ฉันแยู่กับเหล่าลั่วพอดิบพอดี พวกเขาส่งคนมาล้อมเรา แน่นอนว่าต้องมีหนอนบ่อนไส้แน่"

ฮานามิ มิกิเลิกขมวดแล้วพูดว่า "ถ้าฉันจับเขาได้ ฉันไม่ปล่อยเขาไปแน่"