ตอนที่ 592
บทที่ 592 เจอวั่นโล่วเข่ออีกครั้ง
October 21, 2026
โจวรั่วเสวี่ยถอนหายใจเบาๆหนึ่งที พูด : “เพื่อนร่วมงานคนหนึ่งของฉันเตือนฉันว่า พลังของคนที่อยู่เบื้องหลังมีมหาศาลมาก บอกให้ฉันอย่าเข้าไปยุ่ง”
อู๋เป่ยพูด : “คุณต้องอยู่ห่างจากเรื่องนี้จริงๆ ต่อจากนี้ปล่อยให้ผมจัดการเอง คุณไม่ต้องยุ่ง”
โจวรั่วเสวี่ยกลับมีสีหน้าที่ไร้ความกลัว พูด : “ในฐานะที่ฉันเป็นเจ้าหน้าที่ปราบปรามยาเสพติด เอาความเป็นความตายแขวนอยู่บนเส้นดายตั้งนานแล้ว พวกเขาไม่มีทางทำให้ฉันกลัวได้หรอก”
อู๋เป่ยอดไม่ได้ที่จะชื่นชมความกล้าของโจวรั่วเสวี่ย ถามเธอ : “การปราบปรามยาเสพติดของคุณเป็นยังไงบ้าง ลำบากไหม”
“ถือว่าดีอยู่ ฉันเลือกด้วยตัวเอง ไม่รู้สึกลำบากอะไรเลย”
อู๋เป่ยเตือนเธอ : “ทำงานเกี่ยวกับด้านนี้อันตรายอย่างมาก คุณต้องดูแลตัวเองให้ดี”
ระหว่างที่พูด เขาหยิบขวดเล็กออกมาหนึ่งใบ เขาเทยาอายุวัฒนะจื่อเวยออกมาแล้วยื่นให้เธอ : “กินมันสะ ดีต่อร่างกาย”
โจวรั่วเสวี่ยไม่ใช่ผู้ฝึกฝน เธอจ้องมองยาอายุวัฒนะด้วยความสงสัย ถามติดตลก : “นี่ หลังจากกินยานี้แล้ว ฉันก็จะหมดสติไม่รู้เรื่องอะไรใช่ไหม”
อู๋เป่ยกลอกตาหนึ่งที พูด : “ใช่แล้ว ดังนั้นคุณกล้ากินไหม”
ใครจะไปรู้โจวรั่วเสวี่ยโยนเข้าปากทันที ใช้น้ำชากลืนมันลงไป หลังจากนั้น เธอมองไปที่อู๋เป่ยด้วยท่าทางที่ดูโกรธและแปลก
หัวใจของอู๋เป่ยเต้นแรง อดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปหยิกใบหน้าที่สวยงามของเธอ แต่ในเวลานี้ ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกถึงบางสิ่งในใจและมองออกไปนอกประตู
ประตูห้องถูกคนผลักเปิด ชายในชุดดำคนหนึ่งพุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว เขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว สวมหน้ากากสีดำ มีเพียงดวงตาที่เย็นชาคู่หนึ่งเท่านั้นที่ถูกเปิดเผย
เอื้อมมือไปปิดประตู มีดสั้นเล่มหนึ่งหลุดออกมาจากแขนเสื้อของผู้ชาย เขาไม่พูดแม้แต่คำเดียว แกว่งแขนแล้วแทง มีดที่คมกริบโจมตีไปทางโจวรั่วเสวี่ยทันที
โจวรั่วเสวี่ยตอบสนองไม่ทัน เมื่อเห็นว่าจะถูกแทงแล้ว จู่ๆก็มีมือข้างหนึ่งยื่นออกมา จับข้อมือของชายคนนั้นไว้แน่น หลังจากนั้นหักหนึ่งที
“แกร็ก!”
ชายหนุ่มชุดดำถูกหักแขน เขาส่งเสียงกรีดร้องโหยหวนเสียงดัง เพียงแต่ทันใดนั้นก็ไม่ส่งเสียงอีกเลย เพราะว่าอู๋เป่ยใช้มืออีกข้างหนึ่งบีบคอของเขา
ร่างกายของผู้ชายถูกยกขึ้นกชางอากาศ ขาทั้งสองข้างเตะไปเรื่อย ใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีม่วงดำเนื่องจากขาดอากาศหายใจ เมื่อเห็นว่าเขาจะขาดอากาศหายใจตาย อู๋เป่ยโยนเขาลงบนพื้น ถามอย่างเย็นชา : “ใครส่งแกมา”
หน้ากากของผู้ชายหลุดออกไป เขามองอู๋เป่ยด้วยความหวาดกลัว ถาม : “แกคือปรมาจารย์ชั้นพรสวรรค์เหรอ”
อู๋เป่ยพูดอย่างเย็นชา : “ระดับของฉัน ไม่ใช่สิ่งที่แกเข้าใจได้ ตอบคำถามของฉัน ฉันสามารถไว้ชีวิตสนุขของแกได้”
ความคิดต่อต้านของชายคนนั้นทั้งหมดหายไปทันที การฝึกฝนของคนที่อยู่ตรงหน้าสูงเกินไปแล้ว พลังแข็งแกร่งอย่างมาก ไม่ว่าเขาจะตอบโต้ยังไงก็ไร้ผล
“เพื่อน พลังของแกแข็งแกร่งอย่างมาก แต่ฉันขอเตือนแกอย่ายุ่งเรื่องนี้ดีกว่า พวกมันมีพลังมากกว่าที่แกจินตนาการเอาไว้!”
อู๋เป่ย : “นั่นเป็นเรื่องของฉัน แกเพียงแค่ตอบคำถามมาสะ”
ผู้ชายเงียบไปหลายวินาที พูด : “เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับคุณหลิ่ว”
อู๋เป่ยขมวดคิ้ว : “แกหมายถึงหลิ่วจ้งซวนเหรอ”
ผู้ชาย : “ใช่!”
อู๋เป่ยหัวเราะอย่างเย็นชา : “หลิ่วจ้งซวนมีความกล้าไม่น้อยเลยนะ กล้ามาหาเรื่องฉัน! แกกลับไปบอกเขา ภายในหนึ่งชั่วโมงมาหาฉัน ไม่อย่างนั้นฉันจะไปฆ่าถึงที่ เอาชีวิตสุนัขของเขา!”
แม้ว่าหลิ่วจ้งซวนจะเป็นปรมาจารย์โดยกำเนิดที่รับผิดชอบเมืองเค
ก่อนหน้านี้ ฝูหย่งหลินของดินแดนแห่งเซียนมาหาเขา ปรากฏว่าถูกคนของอวิ๋นซีทำให้ตกใจหนีไปแล้ว ไม่รู้ว่าเรื่องในครั้งนี้ มีส่วนเกี่ยวข้องกับคุณชายฝูคนนั้นหรือเปล่า
ผู้ชายคนนั้นหันตัวแล้วออกไปข้างนอก อู๋เป่ยไม่มีการขัดขวางเขา มองเขาจากไป
โจวรั่วเสวี่ยถอนหายใจหนึ่งที พูด : “อู๋เป่ย หลิ่วจ้งซวนเป็นใคร”
“ปรมาจารย์ชั้นเทพของเมืองเค ผู้ควบคุมโลกใต้ดินของเมืองเค”
สีหน้าของโจวรั่วเสวี่ยเปลี่ยน : “อย่างนั้นคุณต้องระวังตัวให้มากๆ! คนแบบนี้อันตรายอย่างมาก!”
อู๋เป่ยพูด : “วางใจได้เลย เขาอยู่ต่อหน้าผมไม่ใช่อะไรเลย”
หลังจากยี่สิบนาที จ้าวเสวี่ยเฟิงมาถึง พูดอย่างเกรงใจหลายประโยค จากนั้นเปิดอกคุยกัน เขาพูด : “คุณอู๋ เรื่องบางอย่างไม่สะดวกคุยทางโทรศัพท์ คุณลองดูวิดีโอนี้”