บทที่ 615 การตอบโต้อย่างโหดเหี้ยม

นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เขามาเยือนเมืองกั่งแล้ว มีการลงทะเบียนแจ้งการเดินทางเข้าเมืองนานแล้ว นั่งรถประมาณสองชั่วโมง เขาไปที่สำนักงานอสังหาริมทรัพย์กับทนายความโหวที่หวังฉินฉินส่งมา

ช่วงเวลาที่อู๋เป่ยกำลังทำขั้นตอนการโอนย้าย ในวิลล่าบนยอดเขาของเมืองกั่งแห่งหนึ่ง หวังฉินฉินกำลังสนทนากับคน ผู้ชายคนหนึ่งที่มองไม่ออกว่าอายุเท่าไหร่ มีออร่าที่เย็นชาและเคร่งขรึม เขานั่งอยู่ตรงนั้น เหมือนกับภูเขาลูกหนึ่ง ทำให้คนต้องเงยหน้ามอง

หวังฉินฉินพูดด้วยความเคารพอย่างมาก : “คุณอา อู๋เป่ยคนนั้นกำลังทำขั้นตอนการโอน คุณจะลงมือเมื่อไหร่”

ผู้ชายเป็นอาของหวังฉินฉิน ปรมาจารย์ของวัดต้าฉาน ชื่อหวังจง เชี่ยวชาญเจ็ดวิชาของวัดต้าฉาน!

หวังจงพูดอย่างไม่แยแส : “พลังยุทธของคนผู้นี้อยู่ในระดับคนเซียน เพื่อความปลอดภัย ฉันกับศิษย์พี่เจิ้งคนนี้ร่วมมือจัดการเขา”

ข้างตัวเขา ยังมีชายคนหนึ่งอายุประมาณะห้าสิบปี ร่างกายผอมสูง หัวเกรียน

หวังฉินฉินถาม : “คุณอา ท่านผู้นี้คืออะไรเหรอ”

หวังจงพูด : “ศิษย์พี่ของฉันคนนี้ คนในยุทธภพเรียกเขาว่าราชาเสียววู่ ปรมาจารย์ผู้ฝึกยุทธ์ชั้นเทพ! พวกเราสองคนร่วมมือกัน ต่อให้อู๋เป่ยคนนั้นแข็งแกร่งสักแค่ไหนก็ต้องตายสถานเดียว”

คนผู้นี้ก็คือราชาเสียววู่เจิ้งหลุน ครั้งที่แล้วเขาพ่ายแพ้ด้วยน้ำมือของอู๋เป่ย ดังนั้น เมื่อเวลาที่ศิษย์น้องหวังจงของวัดต้าฉานเชิญเขามาจัดการอู๋เป่ย เขาตอบตกลงอย่างไม่ลังเล

เจิ้งหลุนยิ้มเล็กน้อย พูด : “อู๋เป่ยคนนั้นฉันรู้จัก พลังยุทธถือว่าไม่เลว ว่ากันว่ากลายเป็นคนเซียนแล้ว เพียงแต่ เพียงแค่พวกเราวางแผนดีๆ วันนี้เขาต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย”

หวังฉินฉินดีใจอย่างมาก : “ดีมากเลย! ไม่กำจัดเด็กคนนี้ ความแค้นภายในใจของฉันยากที่จะสงบลง”

หวังจงพูด : “ฮึ กล้ารังแกคนในตระกูลหวังของฉัน ถ้าหากไม่กำจัดเขา ตระกูลหวังของฉันจะตั้งหลักปักฐานที่อวิ๋นตงได้ยังไง เสี่ยวฉิน อีกสักพักเธอนัดอู๋เป่ยมาที่นี่ บอกไปว่าหลังจากโอนเสร็จ ต้องการพาเขาไปเยี่ยมชมที่อาคารสำนักงาน ทันทีที่เขามาถึง ฉันและศิษย์พี่เจิ้งก็จะกำจัดเขา!”

หวังฉินฉินพยักหน้าอย่างแรง : “ได้!”

อู๋เป่ยใช้เวลาไปหนึ่งชั่วโมงกว่า เสร็จสิ้นขั้นตอนการโอนอาคารสำนักงานแล้ว เขาเตรียมจะไปสำนักงานหลักของเทียนซา ทนายโหวคนนั้นกลับพูดว่า : “คุณอู๋จะไปเยี่ยมชมอาคารสำนักงานก่อนไหม เพราะตอนนี้มันเป็นทรัพย์สินของคุณแล้ว”

อู๋เป่ยคิดแล้วมันก็ใช่ พูด : “ก็ได้ งั้นไปดูหน่อยแล้วกัน”

ทนายโหวนั่งรถคันเดียวกับอู๋เป่ย เขาเปิดการนำทางโทรศัพท์มือถือ พูดด้วยรอยยิ้ม : “คุณอู๋ พวกเราไปเอาบัตรเข้าออกกันก่อน แบบนี้จะได้สะดวกต่อการเข้าออกอาคารสำนักงาน”

อู๋เป่ยไม่สงสัยเขา ขับรถตามระบบนำทาง ยี่สิบกว่านาที รถขับเข้าไปในวิลล่าบนยอดเขาแห่งหนึ่ง

จอดรถ ทนายโหวพูด : “คุณอู๋ คนล้วนแล้วมาถึงแล้ว แล้วทำไมไม่เข้าไปดื่มชาหน่อยล่ะ”

อู๋เป่ย : “ไม่ต้องแล้ว เอาบัตรเข้าออกเสร็จผมก็จะไปแล้ว”

ทนายโหวพูด : “ก็ได้ ช่วยรอสักครู่”

ทนายโหวผลักประตูเข้าไป อู๋เป่ยนั่งเล่นมือถืออยู่บนรถ หลังจากสิบนาที ทนายโหวคนนั้นยังไม่ออกมา เขาหมดความอดทนเล็กน้อย ดังนั้นจึงโทรศัพท์หาอีกฝ่าย

โทรศัพท์กลับไม่มีคนรับสาย เขาทำอะไรไม่ได้ สามารถทำได้แค่ลงรถไปหาคน เขาเห็นประตูใหญ่เปิดอยู่ เลยเดินเข้าไป

“ทนายโหว” เขาตะโกนเรียกหนึ่งที ไม่มีคนตอบกลับ จึงเดินเข้าไปข้างในเรื่อยๆ

เขาเตรียมยื่นมือผลักประตู หมัดปรารถนากลับสัมผัสได้ทันที ต่อยไปข้างหน้าหนึ่งหมัดอย่างไม่ลังเล

“ตุ้ม!”

สองหมัดปะทะกัน ทำให้ประตูใหญ่บีบเข้าด้วยกัน ประตูที่หนาและแข็งแกร่งระเบิดทันที ร่างหนึ่งถูกอู๋เป่ยโจมตีจนบินออกไป

เขาเลิกคิ้วขึ้น ใช้วิชาก้าวเดินผีเทพ พุ่งเข้าไปข้างในทันที และในเวลานี้ ด้านข้างมีแท่งเหล็กแทงไปที่หัวของเขา

ถ้าหากครั้งนี้แทงโดนล่ะก็ สมองระเบิดอย่างแน่นอน!

อู๋เป่ยยกแขนขึ้น ใช้เกราะป้องกันแขนป้องกันการโจมตีของอีกฝ่าย

“ติง!”

เสียงโลหะปะทะกัน แท่งเหล็กของคู่ต่อสู้ถูกพัดออกไปด้วยพลังอันมหาศาล หลังจากนั้นอู๋เป่ยกระโดดขึ้นแล้วเตะหนึ่งที ลูกเตะนี้เป็นลูกเตะเต็มแรงหลังจากที่หมัดปรารถนาของเขาสมบูรณ์แบบแล้ว มหัศจรรย์ถึงขีดสุด!

ดวงตาของชายคนนั้นตื่นตระหนก จากนั้นเขาก็ถูกเตะที่ขาขวา เพียงแค่ได้ยินเสียงดังแกร็กหนึ่งที เข่าถูกเตะเป็นเสี่ยงๆ ขาครึ่งหนึ่งกระเด็นออกไป และเลือดกระเซ็น!

เสียงกรีดร้องดังขึ้น ผู้ลอบโจมตีล้มลงกับพื้น และอู๋เป่ยยังคงกระโจนเข้าไปหาอีกฝ่ายต่อไป ในเวลานี้ เขาเห็นหน้าคนที่ต่อสู้กับตัวเองอย่างชัดเจนแล้ว ที่แท้ก็คือราชาเสียววู่เจิ้งหลุน

ต่อสู้กับอู๋เป่ยแบบเผชิญหน้า ร่างกายของเจิ้งหลุนล้วนแล้วชาไปหมด ภายในใจเต็มไปด้วยความหวาดกลัว ทันทีที่เขาบินกลับ เขารู้ว่าเขาไม่สามารถเอาชนะอู๋เป่ยได้ ดังนั้นเขาจึงเตรียมที่จะหลบหนีทันที