บทที่ 633 หนังมนุษย์ก่อนประวัติศาสตร์

เมื่อเห็นหนังมนุษย์นี้เคารพตนมาก อู๋เป่ยถามหนังมนุษย์ “จะให้เรียกคุณว่าอะไร”

“ท่านเซียนสามารถเรียกข้าว่า ‘เหยียนหยาง’” หนังมนุษย์พูด

อู๋เป่ย “เหยียนหยาง คุณพักผ่อนก่อน หลังจากผมสามารถหาวิธีได้แล้ว ผมจะเรียกคุณ”

เหยียนหยางประสานมือคำนับอู๋เป่ย จากนั้นลอยไปหล่นลงบนโต๊ะ แล้วพับตนเองโดยอัตโนมัติ

อู๋เป่ยเก็บหนังมนุษย์ นำขวดสีเงินที่ซื้อมาจากตลาดผีออกมา เขาศึกษาดูครู่หนึ่ง พลิกซ้ายพลิกขวาดู ขวดใบนั้นดัง ‘แก๊ก’ กะทันหัน ปลดปล่อยแสงสีม่วงออกมา

หลังจากมั่นใจว่าไม่ใช่ยาพิษ เขายื่นใบหน้าเข้าไปสูดดมกลิ่น กลิ่นของมันแปลกประหลาด ดวงตาลุกวาวเป็นประกาย พูดพึมพำ “หรือว่าเป็นยาที่ปรมาจารย์โอสถปรุงไว้เมื่อโบราณ”

ก่อนประวัติศาสตร์ มีคนประเภทหนึ่งที่มีสถานะสูงกว่าปรมาจารย์ด้านการปรุงยา ถูกเรียกว่าปรมาจารย์โอสถ ปรมาจารย์ด้านการปรุงยาปรุงยาอย่างเดียว มักจะจำกัดขอบเขตของตนเอง ยิ่งกว่านั้นมีข้อกำหนดที่เข้มงวดเกี่ยวกับวัตถุดิบยาอย่างมาก

ส่วนปรมาจารย์โอสถนั้นต่างกัน ในสายตาของ

ระดับของปรมาจารย์โอสถมีทั้งหมดสิบขั้น จากปรมาจารย์โอสถขั้นหนึ่งถึงขั้นสิบ ปรมาจารย์โอสถมีความเข้าใจเกี่ยวกับทุกสรรพสิ่งอย่างลึกซึ้ง ดังนั้นโดยทั่วไปแล้วปรมาจารย์โอสถก็คือปรมาจารย์ด้านการปรุงยาที่มีทักษะสูงมาก

ปรมาจารย์โอสถที่แข็งแกร่งที่สุดถูกเรียกว่าราชาโอสถ ทั่วหล้ามีราชาโอสถเพียงแค่คนเดียว ดังนั้นราชาโอสถจึงเป็นเป้าหมายสูงสุดของปรมาจารย์โอสถ

ตำรับโอสถที่อู๋เป่ยได้มาก่อนหน้านี้ เป็นผลงานอันยิ่งใหญ่ของปรมาจารย์โอสถมากมายใช้เวลากว่าพันปีช่วยกันรวบรวมและบันทึกขึ้นด้วยมีราชาโอสถสามรุ่นเป็นผู้นำ

อู๋เป่ยสูดดมเบาๆ หลังจากนั้นหลับตาพักครู่หนึ่ง ครู่ต่อมาเขาก็รู้สึกได้ว่าสรรพคุณของยานี้ มันส่งผลต่อเซลล์ภายในร่างกายของเขาโดยตรง

ก่อนหน้านี้ อาศัยรหัสพันธุกรรมที่บรรพชนขั้นเซียนของเฟ่ยเหลียนสืบทอด ควบคู่ลมศักดิ์สิทธิ์ที่เทพคุนอู๋ผู้ยิ่งใหญ่เป่า รวมถึงผลการฝึกตนของเขา ทำให้เขาฝึกขั้นสำเร็จ

เวลานี้ ผงยาตัวนี้มีสรรพคุณที่เข้มข้นกว่า มันเหมือนสามารถทำให้ร่างกายของอู๋เป่ยพัฒนาสูงขึ้นด้วยรูปแบบที่ลึกล้ำ!

ในใจเขาหวั่นไหว เปิดขวดยาทันที และสูดผงยาหนึ่งในสามส่วนเข้าไปในคราวเดียว

สรรพคุณยาที่เข้มข้นสายหนึ่งเข้าสู่ร่างกาย รหัสพันธุกรรมเริ่มวิวัฒนาการร่างกายของอู๋เป่ย เขานั่งขัดสมาธิ สัมผัสการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย

ฟ้าสว่างในพริบตาเดียว เขาสามารถรู้สึกได้ว่ารหัสพันธุกรรมระดับเซียนสวรรค์ที่เขาทะลวง ได้รับการปลดปล่อยออกมาหมดแล้ว ร่างกายของเขามีพลังพิเศษสามแบบ

พลังสามแบบนี้ แบ่งออกเป็นความสามารถซ่อมแซมเซลล์ ความสามารถกักเก็บพลังงาน ความสามารถระเบิดพลัง

ซ่อมแซมเซลล์ เมื่ออู๋เป่ยได้รับบาดเจ็บ จะสามารถซ่อมแซมเซลล์ชั้นนอกอย่างรวดเร็ว อย่างเช่นผิวหนังของเขาถูกมีดบาด บาดแผลของเขาจะหายดีในไม่กี่นาที ยิ่งกว่านั้นไม่ทิ้งรอยแผลเป็น

กักเก็บพลังงาน หมายถึงอู๋เป่ยสามารถเปลี่ยนพลังในร่างกายให้เป็น ‘ไขมันเซียน’ แทนที่ไขมันทั่วไปในร่างกาย ไขมันเหล่านี้ซ่อนอยู่ใต้ผิวหนัง ไม่เพียงสามารถปลดปล่อยพลังงานที่แข็งแกร่ง ยังสามารถต้านทานการโจมตี

นี่เป็นเพียงช่วงเริ่มต้น หลังจากพลังยุทธ์ของอู๋เป่ยเพิ่มขึ้น เขาถึงขั้นสามารถเปลี่ยนพลังงานให้เป็นเกล็ด ปกป้องจุดที่ค่อนข้างบอบบางบนร่างกาย อย่างเช่นผิวหนังตรงหัวใจ เกล็ดเช่นนี้ถูกขนานนามว่า ‘เกล็ดเซียน’!

ระเบิดพลังงาน หมายถึงสามารถเผาผลาญไขมันเซียนในพริบตาเดียว จากนั้นระเบิดพลังออกมาหลายเท่า สูงสุดถึงสิบเท่าของพลังในร่างกาย ซึ่งเป็นพลังที่น่าสะพรึงอย่างยิ่ง แน่นอน การระเบิดพลังงานมีผลเสียระดับหนึ่งต่อร่างกาย แต่ว่าความสามารถในการซ่อมแซมของเขาแข็งแกร่ง ต่อให้ได้รับบาดเจ็บก็ไม่ถึงขั้นชีวิต

หลังจากฝึกบำเพ็ญมาครึ่งวัน อู๋เป่ยได้รับผลเก็บเกี่ยวมหาศาล เขาดีใจมาก

หลังจากเก็บขวดยา เขาผ่าอำพันสมุนไพรที่ค่อนข้างใหญ่ก้อนนั้นออก ภายในอำพันสมุนไพรก้อนนี้ มีของสีดำอยู่ข้างใน แต่ความจริงมันเป็นเพียงชั้นโคลนสีดำ หลังจากลอกโคนสีดำออก เผยให้เห็นน้ำเต้าสีทองขนาดเท่าฝ่ามือ

น้ำเต้าหนักมือพอสมควร ประมาณยี่สิบหรือสามสิบปอนด์ เหมือนทำจากทองแดง เขาเปิดตาวิเศษ พบว่าภายในน้ำเต้ามีแสงสว่าง แยงตาเขาจนต้องหลับตา เขามองไม่ออกว่าข้างในคืออะไร!

“นี่มันอะไรกัน” เขาพูดพึมพำ พลางเก็บน้ำเต้า รอพลังยุทธ์ของเขาสูงขึ้นค่อยศึกษาต่อ

ส่วนอำพันสมุนไพรอีกก้อน ข้างในเป็นตัวหนอน ยิ่งกว่านั้นยังมีกลิ่นอายของพลังชีวิต สำหรับสิ่งของที่ไม่รู้จักเช่นนี้ อู๋เป่ยไม่กล้าเปิดส่งเดช ดังนั้นจึงเก็บไว้ก่อนชั่วคราว

สุดท้ายก็คือมีดบินเล่มนั้น มีดบินเล่มนี้ไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง ถ้าหากเขาดูไม่ผิด แสงดาบที่คนอื่นมองไม่เห็น สามารถสร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงให้จิตวิญญาณแน่นอน