บทที่ 640 ผู้ปกปักษ์รักษาศาสนาพุทธ

จางซีหลิงดีใจมากและกล่าวว่า "ขอบคุณท่านหัวหน้าสำนักเป็นมาก!"

อู๋เป่ยให้จางซีหลิงนั่งตัวตรง แล้วเขาก็วางมือบนหัวของเขา ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกถึงพลังที่แปลกประหลาดมากในร่างกายของอีกฝ่าย

เขากระตุ้นใบเต๋า จนใบเต๋าสั่นสะเทือนเล็กน้อยแล้วจึงเกิดแรงดูด เขาดิ้นรนต่อคำสาปนี้อย่างสิ้นหวัง จากนั้นก็ถูกใบเต๋าดูดไปและในที่สุดก็กลายเป็นสารอาหารของเมล็ดเต๋า

หลังจากฝึกพลังเวทย์มนตร์แล้ว อู๋เป่ยก็เอามือของเขาออกไปแล้วพูดว่า "เรียบร้อยแล้ว"

จางซีหลิงรู้สึกตัวเล็กน้อย แล้วทำให้เขาคิดได้ว่าพลังเวทย์มนตร์ที่ทําให้เขากินไม่ได้นอนไม่หลับหายไปแล้วจริง ๆ เขาถามด้วยความประหลาดใจว่า "หัวหน้าพรรคท่านทําได้อย่างไร?"

อู๋เป่ย: "ฉันมีวิธีของฉันเอง"

จางซีหลิงรู้สึกเคารพอย่างสุดซึ้ง "ขอบคุณท่านหัวหน้าพรรค!"

อู๋เป่ย: "ผู้อาวุโสและหัวหน้าคณะทั้งสี่ที่มีความสัมพันธ์ที่ดีกับคุณ คุณจงเรียกพวกเขาให้มาพร้อมกันในคืนนี้"

จางซีหลิงตอบ "ใช่!"

ผู้อาวุโสและหัวหน้าคณะทั้งสี่ มีสองคนและจางซีหลิงอยู่ในกลุ่มเดียวกัน ได้แก่ ผู้อาวุโสติงนูกงและฟ่านเหงอหัวหน้าโรงยา สองคนนี้เป็นเชื้อสายเหยียนหลง

เพื่อให้อู๋เป่ยสามารถรักษาตำแหน่งของเขาในฐานะผู้นำได้ที่มั่นคง จะต้องมีหลายคนที่เป็นความภักดีของเขา ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจเริ่มต้นผูกมัดใจคนกลุ่มหนึ่งโดยเริ่มจากจางซีหลิง

หลังจากที่จางซีหลิงกําจัดคำสาปไปแล้ว เขาก็ไปหาผู้ปกปักษ์รักษาศาสนาพุทธเมิงจื๋อก่อน

การบรรลุของเมิงจื๋อนั้นสามารถไปถึงขั้นตี้เซียนชั้นสาม ที่ครั้งหนึ่งเคยมาถึงดินแดนมหัศจรรย์ของโลกหรือที่รู้จักกันในชื่อเมิงจื๋อแต่เมิงจื๋อในปัจจุบันนี้กลายเป็นชายชราที่รูปร่างดูแก่ชราและหลังค่อม ตาของเขาขุ่นมัว มีน้ำลายไหลที่มุมปากเป็นครั้งคราว ฟันก็หลุดหมดทั้งปากแล้ว

เมื่อเมิงจื๋อเห็นอู๋เป่ย เขาก็จ้องมองกลับอย่างงงงวย ดูเหมือนเขาจะพูดไม่ได้แล้ว

จางซีหลิง: "หัวหน้าพรรค หลังจากที่เกิดปัญหาในการฝึกฝนของเมิงจื๋อ มนุษย์ก็เป็นเช่นนี้แหละ ไม่พูดจาและแก่ตัวลงเร็วมาก"

อู๋เป่ยมองไปที่เมิงจื๋อ และทันใดนั้นเขาก็หัวเราะแบบเย็นชาแล้วพูดว่า "เมิงจื๋อ ทักษะการแสดงของคุณดีนะ แต่น่าเสียดายที่มันหลอกฉันไม่ได้"

เมิงจื๋อยังคงทำท่าทางเหมือนจะไม่เข้าใจสิ่งที่อู๋เป่ยพูดอยู่แบบนั้น

จางซีหลิงตกใจมาก เขาถามว่า "ท่านหัวหน้าพรรค นี่เขากําลังแสดงตบตาอยู่เหรอ?"

อู๋เป่ยตอบ: "ใช่แล้ว แม้ว่าวิญญาณของเขาจะถูกครอบงำและได้รับความเสียหาย แต่สมองของเขามีสติสัมปชัญญะอย่างแน่นอน มันไม่ถึงขนาดนั้นหรอก"

จางซีหลิงได้ยินดังนั้น เขาก็จ้องมองเมิงจื๋อด้วยความโกรธและพูดว่า "เมิงจื๋อแม้แต่ฉันท่านก็โกหกด้วยงั้นหรอ ช่างไร้ประโยชน์จริงๆที่ฉันปกป้องคุณมาตลอด!"

ในที่สุดดวงตาของเมิงจื๋อก็ปรากฏตัวขึ้น เขาถอนหายใจเบา ๆ และพูดว่า "คุณสามารถมองบาดแผลของฉันได้อย่างรวดเร็วและชื่นชม"

จากนั้นเขาก็โค้งคำนับให้จางซีหลิงอย่างสุดซึ้ง "พี่จาง ได้โปรดอย่าตำหนิผมเลย ผมทําแบบนี้เพื่อความอยู่รอด"

จางซีหลิงถอนหายใจเบา ๆ "ฉันเข้าใจสถานการณ์ของคุณ จะไม่ว่าอะไรคุณหรอก"

อู๋เป่ย: "เมิงจื๋อถ้าฉันรักษาโรคของคุณหาย คุณจะจงรักภักดีต่อฉันหรือไม่?"

เมิงจื๋อกังวลไปครู่หนึ่ง "ฉันยังรักษาให้หายได้อยู่หรือ?"

อู๋เป่ย: "แน่นอน"

เมิงจื๋อคุกเข่าลงบนพื้นแล้วพูดว่า : "ถ้าคุณสามารถรักษาอาการบาดเจ็บของผมได้ เมิงจื๋อก็เต็มใจที่จะทำให้ดีที่สุดเพื่อคุณในชีวิตนี้! มันจะเป็นเกียรติอย่างยิ่งก่อนตาย!"

จางซีหลิง: "คุณควรเคารพท่านและเรียกท่านว่าท่านหัวหน้าพรรค"

เมิงจื๋อ: "ข้าได้เจอท่านแล้ว ท่านหัวหน้าพรรค!"

อู๋เป่ย: "ลุกขึ้นเถอะ บาดแผลที่ใหญ่ที่สุดของคุณคือความเสียหายของวิญญาณ ฉันมียาที่จะสร้างจิตวิญญาณอยู่ที่นี่ คุณรับมันไว้ก่อน"

เมิงจื๋อรับยาอายุวัฒนะไว้อย่างตื่นเต้น แล้วรีบกินมัน จากนั้นก็นั่งขัดสมาธิกับพื้น

ดวงตาของจางซีหลิงเปล่งประกายแล้วพูดว่า "ท่านหัวหน้าพรรค ได้ยาอายุวัฒนะนี้มาจากไหน?"

อู๋เป่ย: "ฉันกลั่นมันขึ้นมา"

จางซีหลิงตกใจสั่น "คาดไม่ถึงว่าท่านหัวหน้าพรรคจะเข้าใจเกียวกับการแปรธาตุ!"

อู๋เป่ย: "มีความเข้าใจอย่างถ่องแท้เกี่ยวกับรูปแบบแล้ว จางซีหลิง คลังยานี้เกี่ยวข้องกับยาหรือเปล่า?"

จางซีหลิงกล่าวว่า "ท่านหัวหน้าพรรค คลังยาเป็นคลังยาที่สําคัญที่สุดของลัทธิเฮยเทียน เหตุผลที่คนรวยเหล่านั้นนับถือลัทธิเฮยเทียนก็เพราะลัทธิเฮยเทียนมีวิธีช่วยให้พวกเขามีอายุยืนยาวขึ้น การมีอายุยืนยาว นอกจากเวทย์มนตร์แล้ว ก็คือการใช้ยากิน คลังยามีใบสั่งยาจํานวนมากรวมถึงสมุนไพรจํานวนมากและเภสัชกรที่จ่ายยา"

อู๋เป่ยพูดอย่างใจเย็นว่า "เพียงเพราะคุณสามารถจ่ายยาได้ คุณไม่สามารถเรียกได้ว่าเป็นเภสัชกร"

จางซีหลิงกล่าวว่า สิ่งที่ท่านหัวหน้าพรรคพูดนั้นก็ถูก แต่สามารถจ่ายยาได้ก็น่าทึ่งมากแล้ว หัวหน้าพรรคคนก่อน ๆ ให้ความสําคัญกับคลังยาเป็นอย่างมาก มีรายได้เกือบหนึ่งในสามของลัทธิเฮยเทียนนั้นก็มาจากคลังยา"

อู๋เป่ย: "ฟ่างอึงเก๋อคนนี้เป็นอย่างไร"