ตอนที่ 648
บทที่ 649 กลืนกินกัวซื่อกรุ๊ป
October 21, 2026
เมื่อเห็นว่าไม่มีใครออกมา กัวยี่พูดด้วยความโกรธ : “ขยะทั้งหมด!”
หญิงชราคนนั้นพูดอย่างไม่แยแส : “คุณกัว เรื่องของตระกูลพวกคุณ พวกเราไม่ยุ่งแล้ว ลาก่อน”
ทันทีที่หญิงชราจากไป คนอื่นๆก็หนีเป็นเต่าหัวหดทีละคนเช่นกัน ในไม่ช้า ในสถานที่เหลือเพียงกั่วยี่และผู้ติดตามของเขา
กัวยี่สูดหายใจเข้าลึกๆหนึ่งที พูด : “หลานชาย อันที่จริงตระกูลหลี่และตระกูลกัว มีมิตรภาพอันลึกซึ้ง ทำไมพวกเราต้องทำให้มันยุ่งยากแบบนี้ด้วยล่ะ”
อู๋เป่ยหัวเราะอย่างเย็นชา : “กัวยี่ หน้าของแกหนายิ่งกว่ากำแพงสะอีก! ก่อนหน้านี้ยังต้องการฆ่าคุณปู่ของฉัน ทำลายตระกูลหลี่ของฉัน ตอนนี้อยากกลับมาคืนดีกัน แกคิดว่าเป็นไปได้ไหม”
ด้านหลังกัวยี่ ชายหนุ่มที่ขอให้เขา "ทำตามแผน" พูดอย่างเคร่งขรึม : “หลี่ซวินเป่ย! ตระกูลหลี่ของพวกเราไม่ใช่สิ่งที่แกอยากทำลายก็สามารถทำลายได้ แกต้องคำนึงถึงผลลัพธ์ที่ตามมาด้วย!”
เขายังพูดไม่จบ อู๋เป่ยต่อยฝ่ามือออกไปกลางอากาศหนึ่งที จากนั้นมีเงาฝ่ามือหนึ่งบินออกไป ก็คือฝ่ามือลมปราณว่าง คำพูดของชายหนุ่มหยุดกะทันหัน ด้านหลังของเขามีฝ่ามือที่ชัดเจนหนึ่งปรากฏขึ้น นี่คือวิชาฝ่ามือลมปราณว่างที่เพิ่งได้มาใหม่ของเขา หนึ่งฝ่ามือต่อยทะลุร่างของเขา ทำให้เกิดความเสียหายอย่างใหญ่หลวงต่ออวัยวะภายใน
“กว่าง!” กัวตะโกนเสียงดัง พยุงลูกชายเอาไว้ แต่กัวกว่างกระอักเลือดอย่างต่อเนื่อง ไม่กี่วินาทีก็ตายไปแล้ว
กัวยี่คำคามเสียงดัง : “ฉันจะสู้กับแกอย่างสุดชีวิต!”
เขากระโจนไปทางอู๋เป่ย อู๋เป่ยเตะจนเขาบินออกไป พูดอย่างไม่แยแส : “กัวยี่ ฉันเคยพูดแล้ว ให้โอกาสแกเลือกวิธีการตาย”
“หลานชาย!”
ชายชราอายุแปดสิบกว่าคนหนึ่ง เดินเข้ามาด้วยท่าทางที่ไม่มั่นคง เขาเดินเข้าไปหากัวยี่ ตบไปที่ใบหน้าของกัวยี่หนึ่งที หลังจากนั้นคุกเข่าให้อู๋เป่ย
“หลานชาย ฉันคือกัวหยวนเซียง เรื่องนี้เป็นความผิดของกัวยี่! แต่ขอให้นายเห็นแก่มิตรภาพระหว่างฉันกับคุณปู่ของนายในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ปล่อยตระกูลกัวของเราด้วยเถอะ!”
อู๋เป่ยหัวเราะอย่างเย็นชา : “ปล่อยแกเหรอ กัวหยวนเซียง หลายปีที่ผ่านมาแกกลืนกินธุรกิจของตระกูลหลี่ของพวกเราในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้มาตลอด ปู่ของฉันเคยพูดอะไรบ้างไหม พวกเราหลีกทางให้อย่างต่อเนื่อง พวกแกกลับบีบเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ได้คืบจะเอาศอก ยิ่งกว่านั้นตอนนี้อยากทำลายล้างตระกูลหลี่ ฆ่าปู่ของฉัน! กัวหยวนเซียง แกอายุมากขนาดนี้แล้ว สมควรตายได้แล้ว!”
เขาต่อยฝ่ามือไปกลางอากาศ กัวหยวนเซียงงอตัว ล้มเงยหลังโดยตรง หลังจากที่คนข้างหลังพยุงหลังของเขาเอาไว้ ชายชราคนนี้ก็ไม่มีลมหายใจอีกเลย
“พ่อ!”
กัวยี่ตะโกนเสียงดัง : “หลี่ซวินเป่ย แกไร้หัวใจจริงๆ!”
อู๋เป่ยขมวดคิ้ว : “ฉันกับแก เคยมีความสัมพันธ์กันไหม”
พูดจบ เตรียมจะฆ่ากัวยี่คนนี้ทิ้งเหมือนกัน เพื่อระงับความโกรธภายในใจ
ทันใดนัน มีเงาหนึ่งตกลงมา เป็นชายวัยกลางคนคนหนึ่ง สวมเสื้อคลุมของพรรคฟ้าทมิฬ เขาเหลือบมองศพที่อยู่บนพืนหนึ่งที พูดด้วยความโกรธ : “แกเป็นคนฆ่าลูกชายของฉันเหรอ”
อู๋เป่ยกวาดมองคนผู้นี้หนึ่งที รู้ได้ทันทีว่าเขาเป็นหัวหน้าหอซิ๋งถังของพรรคฟ้าทมิฬ
“ฉันเป็นคนฆ่าเอง” เขาพูดอย่างไม่แยแส
ผู้ชายคำรามด้วยความโกรธ ออร่ารอบตัวของเขาพุ่งสูงขึ้น จิตสังหารที่เยือกเย็นเล็งเป้าไปที่อู๋เป่ย
“เจียเต้าฟาง แกกล้าเหรอ!”
เงาสองร่างก็ตกมาตามๆกันเช่นกัน ก็คือเมิงจื๋อและจังซีหลิง พลังยุทธของสองคนนี้ ล้วนแล้วสูงส่งกว่าหัวหน้าหอซิ๋งถังเจียเต้าฟาง
เจียเต้าฟางมองเห็นเมิงจื๋อ สีหน้าเปลี่ยนทันที : “ผู้พิทักษ์เมิง! ผู้อาวุโสจัง! ทำไมพวกคุณถึงมาอยู่ที่นี่”
เมิงจื๋อและจังซีหลิงมาอยู่ต่อหน้าอู๋เป่ย พูดด้วยความเคารพ : “เข้าพบหัวหน้าพรรค!”
แม้ว่าตอนนี้อู๋เป่ยจะอยู่ในรูปลักษณ์ของหลี่ซวินเป่ย แต่เมิงจื๋อและจังซีหลิงก็รู้ถึงตัวตนดั้งเดิมของเขาได้ในพริบตาเดียว
อู๋เป่ยพยักหน้า : “พวกคุณมาได้เร็วมากเลยนะ”
เจียเต้าฟางอึ้งอยู่กับที่ ท่านผู้นี้ก็คือหัวหน้าพรรคคนใหม่เหรอ
เมิงจื๋อจ้องเจียเต้าฟาง : “ห้วหน้าหอเจีย ยังไม่รีบมาทำความเคารพหัวหน้าพรรคอีกเหรอ”
เจียเต้าฟางพูดด้วยความโกรธ : “เขาฆ่าลูกชายของฉัน!”
หวงเซียงพูด : “เป็นเพราะลูกชายของแกที่อยากฆ่าคุณชายของฉันก่อน เขาสมควรตาย”
เจียเต้าฟางพูดอย่างเยือกเย็น : “ผู้พิทักษ์เมิง ผู้อาวุโสจัง หัวหน้าพรรคคนใหม่คนนี้ ฉันไม่มีทางยอมรับอย่างแน่นอน!”
“ตุ้มตั้ม!”
เมิงจื๋อปลดปล่อยออร่าออกมา เขาก้าวออกไปหนึ่งก้าว คนก็ไปอยู่ต่อหน้าเจียเต้าฟาง