บทที่ 651 คล้อยฟ้าดินรุ่ง ขืนฟ้าดินดับ

อู๋เป่ยนึกขึ้นได้กะทันหัน มู่หรงเจียวเคยพูดว่าเธอไม่ได้กินอะไรมาหนึ่งเดือนกว่าแล้ว และคนตายก็ไม่กินอะไรเช่นกัน! หรือว่า……

ต่อให้เป็นคนเซียนแล้ว เขาก็ยังรู้สึกหนังศีรษะชา

เดินหาอยู่หนึ่งรอบ เขากลับมาที่ห้องรับแขกอีกครั้ง หลี่อวิ๋นโต้วกับหวงเซียงและคนอื่นกำลังประชุม

เมื่ออู๋เป่ยเดินเข้ามา หวงเซียงรีบลุกขึ้นพูดเสียงดัง “ท่านนี้ก็คือคุณชายซวนเป่ย พวกคุณลุกขึ้นมาทำความรู้จักกันก่อน ต่อไปเวลาเจอคุณชายซวนเป่ย ทุกคนต้องเคารพเขาให้มาก”

อู๋เป่ยไม่มีกะจิตกะใจสนใจคนเหล่านี้ เขาพยักหน้าให้ทุกคนแล้วไปนั่งลงบนที่นั่ง

เขาไม่พูด หวงเซียงก็ไม่กล้าพูดมาก ทำได้แต่หันไปมองเขาด้วยสายตาที่น่าสงสาร

หลี่อวิ๋นโต้วรู้ว่าหลานชายของตนเองกำลังเหม่อ จึงพูดขึ้น “ซวนเป่ย เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือเปล่า”

อู๋เป่ยโบกมือ “ไม่มีอะไรครับ พวกคุณประชุมต่อได้เลย”

นี่เป็นการประชุมทางธุรกิจ อู๋เป่ยฟังแปบเดียวก็รู้สึกเวียนหัวแล้ว

หลังจากนั่งได้ประมาณสิบนาที เขาลุกขึ้นเดินจากไป หาสถานที่เงียบๆเริ่มฝึกบำเพ็ญ

เขาได้เรียนรู้วิชาหลายแขนงของวัดต้าฉาน นิ้วเลือดแข็งตัว ฝ่ามือสายฟ้า ผนึกไร้ชีวิต สองวิชาหน้าฝึกสำเร็จแล้ว ตอนนี้เขาเริ่มฝึกแขนงที่สาม ผนึกไร้ชีวิต

ความยากในการฝึกผนึกไร้ชีวิตอยู่เหนือวิชาฝ่ามือสายฟ้า ในประวัติศาสตร์ของวัดต้าฉาน มีเพียงพระภิกษุรูปหนึ่งที่เคยฝึกสำเร็จ ยิ่งกว่านั้นหลังจากฝึกสำเร็จไม่นาน พระภิกษุรูปนั้นก็มรณภาพ

เล่ากันว่าพระภิกษุรูปนั้นไม่สามารถข่มจิตสังหารของผนึกไร้ชีวิต ส่งผลให้จิตใจของตนเองถูกเจตนาฆ่าครอบงำ เพื่อหลีกเลี่ยงธาตุไฟเข้าแทรก เขาจึงเลือกที่จะฆ่าตัวตาย

ตำนานก็คือตำนาน ความจริงอู๋เป่ยเข้าใจ ที่วิชาผนึกไร้ชีวิตฝึกยาก เป็นเพราะการที่จะฝึกวิชานี้สำเร็จ จำเป็นต้องมีหมัดปรารถนาก่อน บุคคลที่มีหมัดปรารถนา จะสามารถเข้าถึงความลึกล้ำของสัจธรรม

ตามความเข้าใจของอู๋เป่ย ผนึกไร้ชีวิตเป็นทักษะการฆ่าด้วยกระบวนท่าเดียว! ต้นกำเนิดของมันน่าจะมาจากวรยุทธที่แข็งแกร่งมากของสำนักหนึ่ง ดังนั้นมันจึงไม่สมบูรณ์แบบ

คนรุ่นหลังต้องการฝึกวิชาผนึกไร้ชีวิต ก่อนอื่นต้องอนุมานต้นกำเนิดของวิชาผนึกไร้ชีวิตให้ได้ก่อน และความสามารถในการอนุมานระดับนี้ อย่างน้อยก็ต้องเป็นผู้ที่ฝึกหมัดปรารถนาสำเร็จ แน่นอน หมัดปรารถนาที่สมบูรณ์แบบอย่างอู๋เป่ยยิ่งดี

อู๋เป่ยลองอนุมาน มีกระบวนท่าต่างๆปรากฏขึ้นในหัวของเขาอย่างต่อเนื่อง และรวมไปถึงเคล็ดลับของการออกกำลังกาย

รู้ตัวอีกทีฟ้าก็เริ่มมืดแล้ว เขายื่นอยู่ใต้เงาของต้นไม้ไม่ขยับตัวทั้งเช่นนั้น ราวกับถูกตรึง

ผ่านไปอีกประมาณหนึ่งชั่วโมงกว่า เขาจึงจะค่อยๆขยับมือ หลังจากนั้นซัดฝ่ามือใส่ต้นไม้ตรงหน้า ต้นไม้ต้นนี้หนาพอๆกับชาม อู๋เป่ยก็ไม่รู้ว่ามันคือต้นอะไร

เมื่อฝ่ามือของเขาพุ่งออกไป ในความมืด ตราผนึกสีม่วงน้ำเงินทะลุเข้าไปในต้นไม้ ครู่ต่อมา ใบไม้บนต้นไม้ก็เริ่มเหี่ยวเฉา และเหี่ยวแห้งไปในที่สุด น้ำในต้นไม้ดูเหมือนจะระเหยไปจากอากาศ และเซลล์พืชทุกเซลล์ถูกทำลายด้วยแรงของฝ่ามือ และทั้งหมดก็ตายไป!

แม้กระทั่งอู๋เป่ยก็สะดุ้งตกใจ วิชาที่เขาใช้เมื่อกี้ก็คือผนึกไร้ชีวิต! เพียงแต่วิชาผนึกไร้ชีวิตนี้โหดร้ายมาก ถึงว่าทำไมถึงตั้งชื่อว่าผนึกไว้ชีวิต เมื่อมันสำแดงฤทธิ์ ทุกชีวิตดับสูญ!

เขาลองอยู่หลายครั้ง จนกระทั่งมีคนรับใช้มาเรียกเขา บอกว่าอาหารค่ำพร้อมแล้ว

อาหารค่ำหรูหรามาก หวงเซียง หลี่เหมย หลี่อวิ๋นโต้ว และยังมีพูดใต้บังคับบัญชาอีกหลายคน

อู๋เป่ยไม่มีความสนใจเกี่ยวกับเรื่องที่พวกเขาคุยกัน เขารีบกินข้าวแล้วกลับไปฝึกฝนที่สวนหลังบ้านต่อ แต่ว่าตอนที่เขาออกมา หลี่เหมยก็ตามออกมาด้วย

“ทำไมถึงกินน้อยจัง” หลี่เหมยถาม

อู๋เป่ย “ผมไม่หิว”

หลังจากนั้นถามเธอ “ทางเมืองหมิงหยางราบรื่นหรือเปล่า”

หลี่เหมยพูดด้วยรอยยิ้ม “โชคดีที่พวกเราลงมือเร็ว ได้ที่ดินมาก่อน เย็นวันนี้ทิศทางลมเปลี่ยนไปแล้ว พวกคุณใหญ่คนโตที่มีภูมิหลังก็ไม่สามารถครอบครองที่ดินได้อีก”