บทที่ 673 ความกลัวของโม่โหวจุน

กัวหมิงลี่อึ้งไปครู่หนึ่ง “พึ่งเขาเหรอ”

มู่หรงเจียว “ใช่ไง หลี่ซวนเป่ยเก่งมากเลยนะ ไม่งั้นเขาจะสามารถล้มตระกูลกัวเหรอ”

กัวหมิงลี่รู้สึกกระอักกระอ่วนทันที “ฉัน……”

มู่หรงเจียว “แม่ ตระกูลกัวรนหาที่เอง แม่ก็อย่าไปถือสามาก อีกอย่าง ตระกูลมู่หรงของเราต้องสามารถผงาดขึ้นในเมืองซือ กลายเป็นตระกูลอันดับหนึ่งแห่งเมืองซือแน่นอน”

มู่หรงเซียงทำหน้าตกใจ “เจียวเอ๋อร์ ลูกพูดอะไร ตระกูลอันดับหนึ่งแห่งเมืองซือเหรอ”

มู่หรงเจียว “ใช่ ขอแค่หลี่ซวนเป่ยยอมช่วยพวกเรา แค่ตระกูลหลี่แห่งเมืองซือนับประสาอะไร”

อู๋เป่ยรีบกระแอม “นี่ มู่หรงเจียว ผมไม่มีความสามารถทำให้ตระกูลมู่หรงของคุณกลายเป็นตระกูลอันดับหนึ่งของเมืองซือหรอกนะ”

มู่หรงเจียวพูดด้วยรอยยิ้ม “คุณทำได้อยู่แล้ว!”

อู๋เป่ยมองมู่หรงเจียว เธอกำลังยิ้มอย่างมีเลศนัย

อู๋เป่ยถอนหายใจแล้วพูด “ก็ได้ ผมจะลองดู แต่ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับตระกูลหลี่เมืองซือเลย ควรจะอธิบายอะไรสักหน่อยก่อนหรือเปล่า”

มู่หรงเจียว “เบื้องหลังของตระกูลหลี่คือพรรคฟ้าทมิฬในอเมริกาเหนือ”

อู๋เป่ยรู้เรื่องนี้เช่นกัน อิทธิพลของพรรคฟ้าทมิฬในอเมริกาเหนือครอบคลุม ออสเตรเลีย เมืองซือ คาบสมุทรทางตอนใต้และอื่นๆ และการที่พรรคฟ้าทมิฬอเมริกาเหนือมีอิทธิพลได้ ก็ขึ้นอยู่กับพรรคฟ้าทมิฬท้องถิ่นด้วย

แม้ว่าทั้งห้าสาขาใหญ่ไม่ค่อยเชื่อฟังคำสั่งของพรรคศูนย์กลาง แต่อย่างไรก็ขึ้นชื่อว่าเป็นพรรคฟ้าทมิฬเหมือนกัน อู๋เป่ยจะทำให้พวกเขาขุ่นเคืองมันก็ไม่ดีมากนัก จึงพูด “มู่หรงเจียว ผมรับประกันว่าตระกูลมู่หรงของคุณจะกลายเป็นตระกูลอันดับสองของเมืองซือ”

มู่หรงเจียวพูดด้วยรอยยิ้ม “ได้! คุณพูดเองนะ!”

อู๋เป่ยเข้าใจได้ในทันที มู่หรงเจียวจงใจตั้งความต้องการไว้สูง อู๋เป่ยจะได้เป็นคนเอ่ยปากเอง เขาถลึงตาใส่เธอ

เขายิ้มอย่างขมขื่น “ติดต่อตระกูลหลี่ตอนนี้ บอกพวกเขาว่าคืนนี้ตระกูลมู่หรงจะส่งตัวคุณให้พวกเขา”

มู่หรงเจียว “ได้!”

ระหว่างพูดคุยกัน อู๋เป่ยรู้มาว่าตระกูลมู่หรงทำธุรกิจผลิตชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์เป็นหลัก บริษัทใหญ่ที่ดังระดับโลกหลายบริษัทก็เป็นลูกค้าของตระกูลมู่หรง ปีที่แล้ว รายรับของของตระกูลมู่หรงสูงถึงสามหมื่นล้านดอลล่า แต่ว่ากำไรต่ำมาก แค่ห้าร้อยล้านดอลล่า

หลายปีมานี้ หลายปีมานี้ตระกูลหลี่ยังคงกระชับช่องทางการเงินของตระกูลมู่หรงอย่างต่อเนื่อง ทำให้ตระกูลมู่หรงพลาดโอกาสในการขยายธุรกิจหลายครั้ง ไม่เช่นนั้น พวกเขาอาจจะกลายเป็นบริษัทผลิตชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ที่ใหญ่ที่สุดในโลกแล้ว

หลังจากฟ้ามืด เมิงจื๋อกับเฉินจ้าวปรากฏตัว พวกเขาจะตามอู๋เป่ยไปพบคนของตระกูลหลี่ ช่วยน้องชายของมู่หรงเจียวกลับมา

ท่าเรือแห่งหนึ่งในเมืองซือ มีตู้คอนเทนเนอร์ถูกตั้งเรียงรายโดยรอบ เมื่อรถยนต์ของอู๋เป่ยหยุด ไฟสปอร์ตไลท์ที่แสบตาถูกเปิด

“เพรี้ยง!”

ไฟสปอร์ตไลท์ยักษ์ระเบิดกะทันหัน คนที่อยู่รอบไฟสปอร์ตไลท์โดนระเบิดได้รับบาดเจ็บ ส่งเสียงร้องคร่ำครวญ

มู่หรงเจียวลงจากรถ เธอพูด “หลี่หว่านหลง ฉันมาแล้ว ปล่อยน้องชายของฉัน!”

มีกลุ่มคนเดินออกจากตู้คอนเทนเนอร์ขนาดใหญ่ คนที่เป็นผู้นำคือใช้วัยกลางคนอายุไม่ถึงห้าสิบ ผมขาวเล็กน้อย

สีหน้าของเขาเย็นชา จ้องมู่หรงเจียว “มู่หรงเจียว พวกเราสู้กันมาตั้งหลายปี ตอนนี้ฉันเริ่มรู้สึกรำคาญแล้ว วันนี้ถ้าเธอไม่ตาย น้องชายเธอก็ต้องตาย”

อู๋เป่ย “หลี่หว่านหลง มีผมอยู่ คุณแตะต้องตระกูลมู่หรงไม่ได้!”

หลี่หว่านหลงมองไปทางอู๋เป่ย เห็นเขาสวมหน้ากาก จึงขมวดคิ้วถาม “คุณเป็นใคร”

เมิงจื๋อก้าวออกมาข้างหน้า พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “หัวหน้าพรรคฟ้าทมิฬ!”

หลี่หว่านหลงตกใจ เขามองอู๋เป่ยตั้งแต่หัวจรดเท้า “คุณคือหัวหน้าพรรคของพรรคฟ้าทมิฬเหรอ”

เมิงจื๋อ “หลี่หว่านหลง เห็นหัวหน้าพรรคของเรา คุณยังไม่คุกเข่าอีกเหรอ”

หลี่หว่านหลงพูดด้วยความโกรธ “ทำไมผมต้องคุกเข่า”

เมิงจื๋อ “เพราะคุณก็เป็นสาวกของพรรคฟ้าทมิฬ!”

หลี่หว่านหลงพูดอย่างไม่สบอารมณ์ “ผมนับถือพรรคฟ้าทมิฬอเมริกาเหนือ เกี่ยวอะไรกับพวกคุณ”

สีหน้าเมิงจื๋อเคร่งขรึมลง “ไร้มารยาทต่อหัวหน้าพรรค ฆ่า!”