บทที่ 679 ท่านผู้เฒ่าเชียนฮวน

หลังจากนั้นเขาพูดกับหวงจื่อเฉียง : “มอบรางวัลให้เขาอีกห้าแสน”

หวงจื่อเฉียงพยักหน้า : “รับทราบ!”

อวี่ฉาวชวินดีใจอย่างมาก ขอบคุณอย่างต่อเนื่อง

หลังจากเขาจากไป หวงจื่อเฉียงพูด : “เถ้าแก่ หาตำแหน่งเจอแล้ว ตอนนี้ติงฮ่ออยู่กับเหรินเทียนไท่ด้วยกัน ตามที่คนของพวกเราเฝ้าสังเกต เหรินเทียนไท่ก็น่าจะถูกติงฮ่อควบคุมแล้วเหมือนกัน”

อู๋เป่ยหัวเราะอย่างเย็นชา : “คนแบบนี้ทำเรื่องไม่มีขอบเขต ฉันไม่แปลกใจเลยแม้แต่นิดเดียว”

ในเวลานี้ เขาเอาโอสถฝึกขั้นให้หวงจื่อเฉียงหนึ่งเม็ด ออกคำสั่งให้เขากลับไปกินลงไป มีส่วนช่วยในการฝึกฝน

ประมาณหนึ่งทุ่ม อู๋เป่ยมาถึงบ้านของเหรินเทียนไท่ ความปลอดภัยของบ้านเข้มงวดอย่างมาก และมีการติดตั้งอุปกรณ์กันขโมยด้วย น่าเสียงดายสิ่งเหล่านี้สำหรับอู๋เป่ยแล้ว ไม่มีความหมายเลยแม้แต่นิดเดียว เขาเข้ามาที่ห้องรับแขกของเหรินเทียนไท่อย่างง่ายดาย

ในเวลานี้ ในห้องรับแขกที่หรูหราขนาดใหญ่ เหรินเทียนไท่กำลังยืนอยู่ มีชายหนุ่มคนหนึ่งนั่งอยู่ข้างหน้าเขา อายุยี่สิบห้าปี กำลังจิบไวน์แดงและสูบซิการ์ และด้านซ้ายและด้านขวาของเขา มีผู้หญิงนั่งอยู่ทั้งสองข้าง หุ่นเซ็กซี่อย่างมาก

“ใคร”

มองเห็นมีคนเข้ามา ติงฮ่อนั่งตัวตรงทันที ตะคอกอย่างดุร้าย

อู๋เป่ยเดินเข้ามาที่ห้องรับแขก พูด : “แกสง่าผ่าเผยมากเลยนะ!”

คนผู้นี้ก็คือติงฮ่อ เขาจ้องอู๋เป่ย ถาม : “แกเป็นใคร”

อู๋เป่ย : “ฉันแซ่อู๋ อู๋เป่ย”

ติงฮ่อหัวเราะอย่างเย็นชา : “แกก็คืออู๋เป่ยเหรอ ฉันเคยได้ยินแก!”

อู๋เป่ยไม่พูดไร้สาระกับเขา ไม่รอให้เขาพูดประโยคที่สอง ชี้นิ้วออกไปหนึ่งนิ้ว ติงฮ่อรู้สึกเจ็บที่หน้าอก คนก็ล้มลงกับพื้น ไม่สามารถขยับได้อีกต่อไป

พลังยุทธ์ของติงฮ่อคือชั้นพรสวรรค์ เพียงแต่วิชาภาพลวงตาของเขาร้ายกาจอย่างมาก อู๋เป่ยไม่เปิดโอกาสให้เขาแสดง ทันทีที่เข้ามาก็ปราบคู่ต่อสู้

ใบหน้าของติงฮ่อติดอยู่บนพื้น ตะคอก : “แกรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร”

อู๋เป่ย : “แน่นอนฉันรู้อยู่แล้ว อาจารย์ของแกก็คือท่านผู้เฒ่าเชียนฮวน ไม่ผิดใช่ไหม”

ติงฮ่อพูด : “ในเมื่อแกรู้ ก็รีบปล่อยฉัน!”

อู๋เป่ย : “เป็นไปได้ยังไงที่จะปล่อยแก ให้อาจารย์ของแกมา ถ้าหากเขาไม่มา ฉันจะฆ่าแก!”

ติงฮ่อตะลึง รู้ว่าเจอเข้ากับคนโหดเหี้ยมแล้ว พูด : “แกคือคนที่เหรินเทียนเซิ่งส่งมาเหรอ”

อู๋เป่ย : “ดูเหมือนว่าแกไม่โง่นะ เดาได้ถูกต้อง”

ระหว่างที่พูด เขาเดินไปอยู่ต่อหน้าเหรินเทียนไท่ มือตบไปที่ตัวของเขาหลายที จากนั้นสวดคาถาหนึ่งบท ทำให้เหรินเทียนไท่มีสติกลับมา

ทันทีที่มีสติ ใบหน้าของเขาซีดขาวทันที จ้องติงฮ่อด้วยความโกรธ

อู๋เป่ย : “เหรินเทียนไท่ แกจะให้ฉันสะกดจิตแก หรือว่าแกจะไปเซ็นชื่อให้เหรินเทียนเซิ่งอย่างเชื่อฟังเอง”

เหรินเทียนไท่นึกถึงสถานการณ์ของหลายวันที่ผ่านมา ภายในใจทั้งโกรธและกลัว เขาถอนหายใจยาวหนึ่งที พูด : “ไม่ต้องสะกดจิตผม ผมจะไปหาพี่ใหญ่ของผมเอง ขอโทษเขา!”

อู๋เป่ย : “ดูเหมือนว่าแกไม่เลอะเลือนนะ ให้คนของแกเปิดประตูสะ”

เหรินเทียนไท่ออกคำสั่ง ไม่กี่นาที เหรินเทียนเซิ่งและเหรินซานซานมาถึงห้องรับแขก มองดูน้องชายของตัวเอง เหรินเทียนเซิ่งเต็มไปด้วยความโกรธ

“เทียนไท่ แกรู้สึกผิดบ้างไหม”

เหรินเทียนไท่ก้มหน้า พูด : “พี่ใหญ่ ผมผิดไปแล้ว ตอนนี้ผมจะทำลายความร่วมมือก่อนหน้านี้ ธุรกิจของครอบครัวยังคงเป็นคุณเป็นคนจัดการ!”

เหรินเทียนเซิ่งฮึอย่างหนักหนึ่งที : “แกคิดว่าฉันยังจะให้อภัยแกอยู่ไหม”

เหรินเทียนไท่ถอนหายใจ : “ผมจะไม่ขอให้พี่ใหญ่ให้อภัยผม”

เหรินเทียนไท่และเหรินเทียนเซิ่งเซ็นสัญญาใหม่อีกครั้ง มอบทรัพย์สินให้อยู่ภายใต้ชื่อเหรินเทียนเซิ่งอีกครั้ง

เรื่องของตระกูลเหริน อู๋เป่ยไม่มีความสนใจ เขาพาติงฮ่อไปด้านข้าง ให้เขาโทรศัพท์หาท่านผู้เฒ่าเชียนฮวน เนื่องจากเขาได้ดูแลเรื่องนี้แล้ว อย่างนั้นก็ต้องดูแลให้ถึงที่สุด ไม่เรียกท่านผู้เฒ่าเชียนฮวนมาพูดให้ชัดเจน เขาไม่มีทางปล่อยมืออย่างแน่นอน

ติงฮ่อโทรศัพท์เสร็จ พูดกับอู๋เป่ย : “อาจารย์ของฉันมาพรุ่งนี้!”

อู๋เป่ยพยักหน้า : “ได้ ฉันจะรอเขาอยู่ที่นี่!”