บทที่ 74 ตลาดผีกับเงินดอกไม้ไฟ

หลังจากนั้นไม่นานทั้งสี่คนก็มาถึงร้านอาหารตรงข้ามที่ชื่อว่า"ภัตราคารชุนเฟิง"ร้านนี้เป็นร้านอาหารท้องถิ่นที่เก่าแก่ รถยนต์หรูจอดอยู่เต็มหน้าร้าน หากมาถึงที่นี่ต้องต่อคิวเพื่อที่จะได้เข้าไปกินเท่านั้น

แต่ว่าเซียไท่หู่ได้จองห้องไว้สำหรับพวกเขาแล้วและมันเป็นห้องส่วนตัวที่ดีที่สุด บรรยากาศภายในดี มองเห็นวิวภายนอกอาคารได้ ไม่ไกลออกไปมีทะเลสาบขนาดใหญ่ที่มีคลื่นสีฟ้า น้ำทะเลเป็นประกาย และมีพระอาทิตย์ตกดินย้อมให้เป็นสีแดงเพลิง ซึ่งนั่นเป็นภาพที่งดงามมากทีเดียว

ในเวลานี้อู๋เป่ยเปิดวิดีโอของถังหมิงซิ่นให้ถังจื่อยี่ดู ถังจื่อยี่หัวเราะชอบใจหลังจากดู"อัดให้น่วม! ถังหมิงซิ่นคนนี้ทำร้ายพ่อของฉันมามาก แถมยังจะให้ฉันไปแต่งงานกับจินหย่งลี่ ผู้ชายคนนี้ทำแต่ความชั่ว"

อู๋เป่ย"ดูเหมือนว่าสถานการณ์ตระกูลถังของเธอจะซับซ้อนมาก เธอวางแผนที่จะจบเรื่องนี้ยังไง"

ถังจื่อยี่หัวเราะ "ไม่จำเป็นต้องจบถังหมิงซิ่นถูกเซียไท่หู่ฆ่า ถ้าพวกเขากล้าพวกมากพอล่ะก็...ต้องไปตามหาเซียไท่หู่เพื่อแก้แค้น"

อู๋เป่ยถามเกี่ยวกับสถานการณ์ของตระกูลถัง ถังจื่อยี่จึงบอกความจริง ปรากฎว่าตระกูลถังเป็นหนึ่งในสี่ตระกูลที่มีชื่อเสียงในหยุนจิงโดยมีทรัพย์สินมากกว่า 200 พันล้านหยวน มีภรรยาสามคน บ้านใหญ่ บ้านเล็กสองและบ้านเล็กสาม

ถังหมิงฮุยเกิดจากบ้านเล็กสองและไม่มีสถานะอะไร แม้ว่าเขาจะทำงานหนักมาตั้งแต่เด็ก แต่เขาก็ยังไม่เป็นที่ยอมรับ และในเวลาต่อมาเขาทำเรื่องผิดพลาด แต่ก็ไม่คิดจะแก้ไขอีกทั้งยังทำเรื่องไร้สาระลงไปอีก

คนที่มีสิทธิ์พูดมากที่สุดคือหยางเจินจูบ้านใหญ่จากตระกูลหยาง เบื้องหลังเธอเป็นตระกูลที่ร่ำรวยและมีภูมิหลังที่ลึกซึ้งในหยุนจิงการกลับมาของตระกูลถังในตอนนั้นไม่สามารถทำได้หากไม่ได้รับการสนับสนุนจากตระกูลหยาง ดังนั้นสถานะของหยางเจินจูในตระกูลถังจึงไม่ธรรมดา และถังหยุนหลิง ปู่ของถังจื่อยี่ก็เชื่อฟังเธอ

หยางเจินจูให้กำเนิดลูกชายสองคนและลูกสาว 1 คน น้องชายและหลานชายของเธอพวกเขาร่วมกันควบคุมอุตสาหกรรมหลักของตระกูลถังและเป็นผู้บริหารระดับสูงอย่างเป็นทางการของตระกูลถัง

เมื่อเทียบกันแล้ว บ้านเล็กสามให้กำเนิดลูกสาวเพียงคนเดียวและเธอได้แต่งงานออกไปอยู่ไกลบ้าน ดังนั้นจึงแทบไม่รู้สึกถึงการมีตัวตัวตนของเธอ

ถังจื่อยี่กล่าวว่าตระกูลถังในปัจจุบันเกือบจะถูกควบคุมโดย "ญาติฝั่งภรรยาใหญ่" ตระกูลหยางพยายามกีดกันถังหมิงฮุยเพื่อไม่ให้เขาโดดเด่น

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ในที่สุดอู๋เป่ยก็เข้าใจว่าทำไมถังหมิงฮุยต้องการภูเขาอีกแห่ง "ตอนนี้ลุงถังก็มีเงินเป็นร้อยล้านแล้ว

ดังนั้นเธอก็ไม่ต้องสนใจหยางเจินจูอีกแล้วใช่มั้ย?"

ถังจื่อยี่ยิ้มและพูดว่า "ทั้งหมดนี้ต้องขอบคุณพี่ พ่อของฉันตั้งใจว่าเราจะทำงานร่วมกับจัวคังเพื่อทำโครงการอ่าวไป๋หลงให้สำเร็จ"

อู๋เป่ยคิดอยู่พักหนึ่ง เขามีเงินมากกว่า 2 พันล้านในมือ บวกอีก 5 พันล้านในอนาคตเป็น 7 พันล้านและการลงทุนในอ่าวไป๋หลงอยู่ที่ประมาณ 40 พันล้าน ดังนั้นเขาจึงสามารถนำเงินก้อนหนึ่งไปลงทุนได้

จากนั้นเขาก็ถามว่า "จัวคังลงทุนไปเท่าไหร่"

"จัวคังลงทุนอย่างน้อย 1.5 หมื่นล้านและยังมีช่องว่างอีก 2.5 หมื่นล้าน การนับกำไรครั้งนี้ พ่อกับฉันรวมกันได้ถึง 1.5 หมื่นล้าน"ถังจื่อยี่กล่าว

อู๋เป่ย "ยังขาดอยู่ 10 พันล้าน"

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ฉันมีเงิน 7 พันล้านอยู่ในมือและยังขาดอีก 2.4 พันล้าน หลังจากนั้นฉันจะขอเซียไท่หู่ยืมเงินสัก 10 พันล้าน"

ถังจื่อยี่ตกตะลึง "คุณต้องการยืมเงินจากเซียไท่หู่เหรอ?"

อู๋เป่ยพูดอย่างจริงจัง "ฉันจะไม่ยืมเงินโดยเปล่าประโยชน์ ฉันจะจ่ายคืนให้เขาเป็นดอกเบี้ย 1% ต่อปีเมื่อโครงการอ่าวไป๋หลงเกิดขึ้น"

ถังจื่อยี่ถามด้วยความประหลาดใจ "เขาจะให้ยืมมั้ย"

อู๋เป่ยเย้ยหยัน "ไม่ใช่แค่ขอเขายืมเท่านั้น แต่ยังจะทำให้เขาขอร้องให้ฉันยืมด้วย"

จากนั้นเขาก็มองออกไปนอกหน้าต่าง "วันนี้เป็นวันที่สิบสี่ของปฏิทินจันทรคติและพรุ่งนี้เป็นคืนที่พระจันทร์เต็มดวง พวกเรารออีกสักวัน มะรืนนี้ค่อยไป"