บทที่ 743 การรวมตัวของครอบครัว

หลังจากบอกแม่และน้องสาวแล้ว อู๋เป่ยก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก สิ่งต่อไปที่ต้องทำคือรอ และการรอนี้จะใช้เวลาถึงสามวัน!

ในระหว่างสามวันนี้ อู๋เป่ยได้ฝึกฝนวิญญาณยุทธ์ทุกวัน และเขาก็พบว่าตั้งแต่ปลุกวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ วิญญาณการต่อสู้ของเขาก็เริ่มแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ และปฏิกิริยาของเขาก็รุนแรงขึ้น

ก่อนหน้านี้ ตาเทพของเขาที่เปิดกว้างทั้งหมดสามารถว่าครอบคลุมพลังงานเต็มดวงของเขาปกคลุมรัศมีประมาณร้อยไมล์ และตอนนี้ ตาเทพของเขาสามารถแผ่รังสีออกไปสองร้อยไมล์และเฉียบแหลมมากยิ่งขึ้น

สิ่งที่น่าสนใจคือว่าหลังจากที่ปลุกวิญญาณศักดิ์สิทธ์ เขาก็เริ่มฝึกฝนเทคนิคขั้นสูงสุดในการไปถึงดินสวรรค์ ซึ่งเป็นศิลปะแห่งการเข้าสู่นักบุญโดยไม่รู้ตัว

การฝึกฝนเคล็ดลับนี้มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย แต่เมื่อเขาฝึกฝนแล้วเขาก็สามารถก้าวหน้าไปได้อย่างรวดเร็ว ศาสตร์ศักดิ์สิทธิ์มีเจ็ดระดับ เขาฝึกได้ถึงสามระดับในวันแรก เขาผ่านไปถึงห้าระดับได้ในวันที่สอง และถึงเจ็ดระดับในวันที่สาม!

ในศาสตร์ศักดิ์สิทธิ์นี่สิ่งที่คุณจะต้องฝึกฝนก็คือ ‘’หัวใจอันศักดิ์สิทธิ์’’ หัวใจศักดิ์สิทธิ์ที่แข็งแกร่งแล้ว พลังถึงจะเข้มแข็งขึ้นตาม ไม่เช่นนั้นก็จะกลายเป็นบ้าไปได้ง่ายๆ

อู๋เป่ยคาดไม่ถึงว่าวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ที่ซึมซับมาจะมีผลอย่างน่าอัศจรรย์ขนาดนี้ ทําให้เขาใช้เวลาเพียงสามวันในการฝึกฝนจนกลายเป็นเคล็ดลับศักดิ์สิทธิ์และมีหัวใจศักดิ์สิทธิ์ที่สมบูรณ์

เมื่อมีหัวใจศักดิ์สิทธิ์แล้ว อู๋เป่ยก็จะสามารถฝ่าด่านเข้าไปสู่ดินแดนมหัศจรรย์ของมนุษย์และฝึกสภาพจิตได้จ และในตอนนี้เขาสามารถเรียกมันว่า "อู่เซิ่ง" ได้แล้ว

เมื่อกลายเป็นอู่เซิ่งแล้วก็จะไม่ได้ขัดขวางเขาจากการเปิดเส้นทางทางจิตวิญญาณและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ต่อไป และแม้กระทั่งช่วยให้เขารวมการฝึกฝนก่อนหน้านี้ของเขาได้ทั้งหมด

อู๋เป่ยค้นพบว่าหลังจากกลายเป็นอู่เซิ่งแล้ว การเปลี่ยนแปลงที่ใหญ่ที่สุดของเขาคือสภาพจิตใจ เขาสงบและมีเหตุผลอย่างมากเมื่อต้องรับมือกับปัญหา และปัญญาของเขาก็พัฒนาขึ้นอย่างมาก จิตใจของแน่วแน่และเขาก็ไม่ถูกรบกวนจากสิ่งรบเร้าภายนอก

คืนนั้นขณะที่เขากําลังนั่งสมาธิอยู่ในห้อง จู่ ๆ ก็มีลมกระโชกแรงพัดมา เมื่อเขาลืมตาก็เห็นตี้ซินถือลูกบอลแสงอยู่ในมือพร้อมกับพูดว่า "โชคดีที่ฉันพบวิญญาณที่คุณต้องการแล้ว" ตี้ซินกล่าว

อู๋เป่ยดีใจอย่างมาก รีบเอามือรับวิญญาณไว้แล้วพูดว่า "ขอบคุณท่านมาก!"

ตี้ซิน: "ดวงวิญญาณนี้นับโชคดีมาก มันถูกปลุกไว้บนดอกไม้ที่เอาไว้หล่อเลี้ยงจิตดังนั้นมันจึงไม่ใช้พลังงานในยมโลก แต่มันกลับแข็งแกร่งขึ้น"

อู๋เป่ยถือลูกบอลแสงทันทีและกดมันเข้าไปในร่างศักดิ์สิทธิ์แท้ทางจิตวิญญาณ ร่างศักดิ์สิทธิ์นั้นสั่นสะเทือนเล็กน้อยและหลังจากนั้นก็ไม่ตอบสนองอะไรอีกเลย

อู๋เป่ยไม่ได้ตื่นตระหนก แต่เขาหยิบยาฟื้นคืนชีพออกมาแล้วใส่เข้าไปในปากของร่างศักดิ์สิทธิ์แท้ทางจิตวิญญาณ หลังจากนั้นไม่กี่วินาที ร่างกายวิญญาณศักดิ์สิทธิ์ก็เริ่มเรืองแสง ประการแรก เส้นประสาทถูกกระตุ้นและพลังงานไหลผ่านร่างกาย จากนั้นหัวใจก็เริ่มเต้นและสมองก็เริ่มทำงาน

อู๋เป่ยรออย่างเงียบ ๆ ผ่านไปครึ่งชั่วโมง ในที่สุดร่างศักดิ์สิทธิ์แท้ทางจิตวิญญาณก็มีลมหายใจแล้ว ตอนแรกยังค่อนข้างเบาต่อมาก็ค่อย ๆ กลายเป็นปกติและมั่นคงขึ้น

ตี๋ซินก็อยู่ข้าง ๆ เขาถามว่า: "นี่เป็นการฟื้นคืนชีพของศพหรือเปล่า?"

เห็นได้ชัดว่าเขาจําไม่ได้ว่านี่เป็นร่างศักดิ์สิทธิ์แท้ทางจิตวิญญาณ

อู๋เป่ย: "คงจะเป็นอย่างนั้น"

พูดจบ เขาเอื้อมมือไปจุดบนร่างกายของเขาหลายครั้ง ดวงตาของร่างกายศักดิ์สิทธิ์ก็ลืมขึ้น ใบหน้าของเขาแสดงความสงสัยและความสับสน

อู๋เป่ย: "วิญญาณอยู่ในแผ่นดินมาหลายปีแล้ว เกรงว่าจะสูญเสียความทรงจําไปไม่น้อย"

พูดจบเขาก็เข้ามาใกล้และเรียกว่า "พ่อ ผมคือเสี่ยวเป่ย"

ร่างกายศักดิ์สิทธิ์ของหลิงหมิงมองอู๋เป่ย ดวงตาของเขาค่อย ๆ เปล่งประกาย เขาอ้าปากแล้วพูดว่า "เสี่ยว... เสี่ยวเป่ย..."

อู๋เป่ยดีใจมากจึงพยักหน้าอย่างแรง "ใช่ ผมคือเสี่ยวเป่ย พ่อ พ่อยังจําผมได้เหรอ?"

อู๋เจิ้นตงตบหัวแล้วพูดว่า "สมองของฉันว่างเปล่า แต่รู้ว่าคุณเป็นลูกชายของฉัน"

ตี้ซินกล่าวว่า "ฉันจะไม่รบกวนแล้ว" พูดจบก็กลายเป็นลมมืดครึ้มและสลายไป

อู๋เป่ยเรียกอู๋เหม่ยและจางลี่มา เมื่อแม่และลูกสาวเห็นอู๋เจิ้นตง พวกเขาควบคุมอารมณ์ไม่ได้เลย จางลี่กระโจนเข้าไปในอ้อมแขนของอู๋เจิ้นตง ทั้งร้องไห้และหัวเราะ

อู๋เจิ้นตงกอดภรรยาเบา ๆ ใบหน้าของเขาค่อย ๆ ยิ้ม "ลี่ นี่คือที่ไหน?"

อู๋เป่ยยิ้มและพูดว่า "พ่อ นี่คือโรงแรม ครอบครัวของเราออกมาเที่ยวกันล่ะ"

อู๋เจิ้นตงตอบ "ท่องเที่ยวเหรอ แบบนั้นไม่ได้... ฉันต้องไปทํางานเพื่อหาเงินซื้อบ้านให้เสี่ยวเป่ย"

อู๋เป่ยซินรู้สึกซาบซึ้งใจมาก ความทรงจําของพ่อสูญเสียไปส่วนใหญ่ คาดไม่ถึงว่าเขายังจําซื้อบ้านให้ตัวเองได้ เขารีบพูดว่า "พ่อครับ พวกเรามีบ้านแล้ว ไม่ต้องซื้อ" ต่อไปพ่อกับแม่จะสนุกกับชีวิตและไม่ต้องทํางานแล้ว"

อู๋เจิ้นตงจับมืออู๋เหม่ยอีกแล้วพูดอย่างประหลาดว่า เสี่ยวเหม่ย ทําไมคุณถึงโตสูงขนาดนี้？