บทที่ 750 สายเลือดโพไซดอล

อู๋เจิ้นตงอยากรู้อยากเห็นมาก : “สาวน้อย ลูกชายของฉันเป็นข้าราชการประเภทไหน？”

ฮวาเจี๋ยหยูกล่าวว่า : “หัวหน้าหลงมีคนภายใต้การบังคับบัญชาอยู่เจ็ดหมื่นคน และตำแหน่งอย่างเป็นทางการของเขาสูงกว่าหัวหน้าผู้นำเมืองเล็กน้อย”

อู๋เจิ้นตงตกตะลึง : “ใหญ่กว่าหัวหน้าผู้นำเมืองหรือเปล่า？”

ฮวาเจี๋ยหยู : “ใช่”

อู๋เจิ้นตงถอนหายใจ“ด้วยความชื่นชม”และพูดว่า : “เสี่ยวเป่ยเก่งมากจริง ๆ！”

ในอีกด้านหนึ่งอู๋เป่ยกำลังศึกษายาพันธุกรรมที่เขานำมาจากใต้ทะเล เขาหยิบขวดยาอีกขวดที่มีป้ายกำกับว่า“sss”ออกมา เพื่อตรวจสอบคุณสมบัติทางยาของมัน เขาค้นพบว่ายาพันธุกรรมแรงมาก และสามารถทำให้ยีนของผู้ครองวิวัฒนาการไปในทิศทางที่เฉพาะเจาะจงได้

แน่นอนว่า ยาพันธุกรรมชนิดนี้ก็มีผลข้างเคียงที่ร้ายแรงเช่นกัน หากคนธรรมดากินเข้าไป มีความเป็นไปได้สูงที่ยีนของพวกเขาจะถูกทำลายและพวกเขาจะตายในที่สุด แน่นอนว่า หากร่างกายของบุคคลนั้นแข็งแกร่งเพียงพอ ผลดังกล่าวก็ไม่คุ้มที่จะต้องพูดถึง

เขาเปิดตาแห่งมิติ และวิเคราะห์คุณสมบัติยาพันธุกรรม และพบว่าเขาสามารถดึงคุณสมบัติทางยาส่วนใหญ่ออกมาได้ แต่คุณสมบัติทางยาเพียงชนิดเดียวเท่านั้นที่แปลกประหลาดที่สุด ซึ่งเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน

ใจของเขาสั่นไหว และเขารู้สึกว่าคุณสมบัติของยานี้ดูคุ้นเคย ดังนั้น เขาจึงหยิบหินหลากสี ซึ่งเป็นหินที่ผิดปกติออกมา เขาได้รับหินที่ผิดปกตินี้จาก โอดะ ยูคาริ ซึ่งมีทั้งหมดเจ็ดก้อน

“สรรพคุณทางยานี้ คล้ายกับพลังงานของหินอสัณฐานมาก” เขาพึมพำ “ดูเหมือนว่าเขาจะใช้หินอสัณฐานนี้ เพื่อเตรียมยาพันธุกรรมประเภทนี้ได้”

นอกจากนี้เขายังศึกษายาควบคุมยีนอื่น ๆ รวมถึงระดับ s และระดับ ss และพบว่ายาพันธุกรรมแต่ละชนิดมีคุณสมบัติทางยาของหินอสัณฐาน ความแตกต่างอยู่ที่ขนาดยาและการเพิ่มขึ้นหรือลดลงในคุณสมบัติทางยาอื่น ๆ

ตัวอย่างเช่นยาพันธุกรรมระดับ ss เดียวกัน อาจมีผลแตกต่างไปจากเดิมอย่างสิ้นเชิง หนึ่งอาจเพิ่มความเร็วของการตอบสนองของเส้นประสาท และอีกอย่างอาจปรับปรุงความสามารถในการป้องกัน

นอกจากยาพันธุกรรมแล้ว เขายังได้รับยาบางอย่าง ยาเม็ดหนึ่งมีควันสีม่วงทอง หลังจากที่อู๋เป่ยสังเกตเห็น เขาก็ค้นพบว่าควันนั้นเป็นชิ้นส่วนทางพันธุกรรมที่สกัดมาจากกระดูกของเทพเจ้า

มียาที่คล้ายกันห้าชนิด แต่ละชนิดมีรูปแบบต่างกัน บางชนิดอยู่ในรูปของควัน บางชนิดอยู่ในรูปของลำแสง และบางชนิดอยู่ในรูปของเปลวไฟ

“ชิ้นส่วนทางพันธุกรรมเหล่านี้แข็งแกร่งมาก จนมนุษย์ธรรมดาไม่สามารถทนได้” เขาพูดกับตัวเอง

หลังจากพูดอย่างนั้น เขาก็คิดอะไรบางอย่าง พ่อของเขาเป็นนักบุญทางจิตวิญญาณ ที่มีร่างกายที่ไม่ธรรมดา และสามารถปรับตัวให้เข้ากับส่วนทางพันธุกรรมนี้ได้อย่างเต็มที่

ทันทีที่ความคิดนี้ออกมา เขาก็ส่ายหัวครั้งแล้วครั้งเล่า : “ไม่ได้ ยังคงมีความเสี่ยง รอให้ระดับการกลั่นยาของฉันดีขึ้น ฉันสามารถทำให้มันกลายเป็น ‘ยาวิเศษ’ ได้ แล้วค่อยให้พ่อก็ยังไม่สายเกินไป”

ในเวลานี้ ยีน่านำชามซุปเล็ก ๆ มาให้ เมื่อเธอเห็นขวดพลังงานคล้ายหยดน้ำสีน้ำเงินอยู่ตรงหน้า อู๋เป่ย ดวงตาที่สวยงามของเธอก็สว่างขึ้น

“ท่านค่ะ นี่มันอะไรกัน ? ฉันรู้สึกว่ามันเป็นมิตรมาก！”

หัวใจของอู๋เป่ยสั่นไหว และเขาก็หยิบขวดเล็กที่มีของน้ำยาสีน้ำเงินหยดหนึ่งขึ้นมา เมื่อมองดูยีน่าแล้วดูน้ำยารักษา เขาแน่ใจว่าสายเลือดของยีน่ามีพลังงานใกล้เคียงกัน แต่พลังงานในร่างกายของเธออ่อนแอเกินไป

“ยีน่า คุณรู้มั้ยว่าสายเลือดของคุณมาจากไหน？” เขาถาม

ยีน่ากล่าวว่า : “แม่ของฉันให้กำเนิดฉันเมื่ออายุสิบห้าปี เธอเสียชีวิตทันทีที่ฉันเกิด ไม่มีใครรู้ว่าพ่อของฉันคือใคร ชาวบ้านบอกว่าพ่อของฉันเป็นไซเรน แต่ฉันไม่เชื่อ”

อู๋เป่ยพยักหน้า : “พ่อของคุณมีร่องรอยเลือดของโพไซดอน และส่งต่อให้กับคุณ แต่เลือดของโพไซดอนของคุณนั้นเบาบางเกินไป ไม่เพียงไม่ก่อให้เกิดประโยชน์ใด ๆ แก่คุณ แต่ยังทำให้คุณไร้ที่อยู่อาศัย และถูกขายกลับไปกลับมา ”

ยีน่าจ้องไปที่น้ำยา : “นายท่านคะ สามารถเอามันให้ฉันได้ไหมคะ? ”

อู๋เป่ย : “พลังงานของมันแรงเกินไป และคุณอาจทนไม่ไหว เอาแบบนี้แล้วกัน ฉันเตรียมยาเพิ่ม เพื่อให้คุณสามารถดูดซับพลังยาของมันได้ง่ายขึ้น”

ยีน่าคุกเข่าลงกับพื้น : “ขอบคุณค่ะนายท่าน ยีน่ารู้สึกขอบคุณมาก！”

อู๋เป่ยโบกมือ : “คุณออกไปเถอะ เดี๋ยวฉันเรียก”

ยีน่าวางชามลง แล้วโค้งคำนับออกไป