บทที่ 776 ยาเปลี่ยนเทพ

หลังจากออกมาเดินเล่นและใช้เงินเล็กน้อย อู๋เป่ยกับถังปิงอวิ๋นจึงจะเข้าเช็คอินที่โรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง สภาพแวดล้อมของโรงเตี๊ยมไม่เร็ว เป็นบ้านพักเดี่ยว ข้างในมีสวนดอกไม้เล็กๆ ถือว่าเป็นโรงเตี๊ยมที่ค่อนข้างมีระดับ พักหนึ่งคืนต้องจ่ายสามสิบเหรียญทอง

หลังจากทำเรื่องเข้าพักเรียบร้อย อู๋เป่ยขนมขบเคี้ยวที่ซื้อออกมา อู๋เป่ยพลางกินพลางถาม “ปิงอวิ๋น ในดินแดนหลงเหยียน เมื่อพลังยุทธ์บรรลุถึงระดับตี้เซียน ก็จำเป็นต้องเข้าสู่ดินแดนแห่งเซียนเหรอ”

ตอนนั้นจ้าวหวังซุนกับท่านตงฟ๋อเพิ่งบรรลุระดับตี้เซียนไม่นาน แต่อู๋เป่ยก็เจอตี้เซียนที่โลกของคนธรรมดาไม่น้อย

ถังปิงอวิ๋น “ดินแดนเซียนมีกฎนี้อยู่ก็จริง แต่กฎเป็นของตาย มนุษย์เป็นของเป็น ตี้เซียนบางคนจะเอาชื่อของตัวเองเข้าสังกัดสถาบันใหญ่ๆ อย่างเช่นพรรคเทียนหลง สถาบันเซียน สถาบันศิลปะการต่อสู้ และอื่นๆ สมาชิกของสถาบันเหล่านี้ จะไม่ถูกผูกมัดโดยกฎของดินแดนแห่งเซียน”

อู๋เป่ยเบิกตากว้าง “มีเรื่องแบบนี้ด้วยเหรอ มีคนมาพึ่งพาอาศัยพรรคเทียนหลงด้วยเหรอ”

ถังปิงอวิ๋นพูดด้วยรอยยิ้ม “ปัจจุบันคุณมีอำนาจอยู่ในมือ ต่อไปจะมีตี้เซียนมาขอความช่วยเหลือจากคุณแน่นอน”

อู๋เป่ยถามอีก “แล้วใครเป็นคนตั้งกฎนี้”

ถังปิงอวิ๋นครุ่นคิดแล้วพูด “ท่านทวดเกิงเล่าให้ฉันฟังว่านี่เป็นกฎที่ยอดฝีมือคนหนึ่งตั้งขึ้นเมื่อสามพันปีก่อน คนคนนี้มีพลังยุทธ์สูงส่ง เคยกำราบสามกลุ่มอำนาจใหญ่จนโงหัวไม่ขึ้น ต่อมา ยอดฝีมือท่านนี้ออกจากดินแดนแห่งเซียน แม้เขาไม่อยู่แล้ว แต่สำนักที่เขาก่อตั้งยังอยู่ ส่งผลทุกคนต้องทำตามกฎจนถึงปัจจุบัน”

อู๋เป่ยตกใจ “เก่งขนาดนั้นเลยเหรอ เขาชื่ออะไร”

ถังปิงอวิ๋นส่ายหัว “ห้ามพูดถึงชื่อเขา เมื่อไหร่ที่มีคนพูดถึงชื่อเขา เขาก็จะรู้ทันที”

อู๋เป่ยตกใจหนักเข้าไปอีก พลังยุทธ์ของคนคนนี้ต้องอยู่เหนือกว่าตี้เซียนขั้นสิบแน่นอน!

สนทนากันสักพัก อู๋เป่ยกับถังปิงอวิ๋นมาถึงโรงน้ำชาแห่งหนึ่ง โรงน้ำชาแห่งนี้มีคนขับร้องทำเพลงด้วยเครื่องพิณ

อู๋เป่ยสั่งน้ำชา พลางจิบพลางฟังเสียงดนตรี

เวลานี้ โต๊ะข้างๆ มีคนพูด “รู้ข่าวหรือยัง ศาลาซื่อไห่เพิ่งซื้อยาล็อตใหม่มาจากสำนักตันติง จะเริ่มประมูลขายช่วงเย็น เห้อ น่าอิจฉาพวกนักบำเพ็ญที่มีเงิน สามารถซื้อยาที่ตัวเองต้องการ”

“เลิกคิดได้แล้ว ถึงแม้ว่ายาของสำนักตันติงดีมาก แต่ราคาก็สูงมากเหมือนกัน แค่เม็ดเดียวก็ราคาสูงถึงหลายหมื่นเหรียญคริสตัล ไม่ใช่ของที่พวกเรามีปัญญาซื้อ”

“ถึงพวกเราไม่มีปัญญาซื้อก็สามารถไปดู ได้ยินมาว่างานประมูลช่วงบ่ายของศาลาซื่อไห่มีของดีไม่น้อย”

พลางฟังพวกเขาสนทนา อู๋เป่ยหันไปถามถังปิงอวิ๋น “ปิงอวิ๋น ยาของถังเหมินประมูลขายยังไง”

ถังปิงอวิ๋น “โดยทั่วไปก็ส่งมอบให้ร้านค้าประเภทศาลาซื่อไห่ประมูลขาย พวกเขาจะคิดค่าคอมมิชชั่น 20% จากยอดขาย”

อู๋เป่ย “ศาลาซื่อไห่นี่ไว้ใจได้แค่ไหน”

ถังปิงอวิ๋น “เบื้องหลังของศาลาซื่อไห่คือฉู่ซาน น่าจะไม่มีปัญหา”

อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม “ไป พวกเราไปเดินเล่นแถวร้านยากัน”

เดินออกจากโรงน้ำชา อู๋เป่ยเข้าร้านยาสองแห่งของเมืองเซินเจี้ยน วัตถุดิบยาในร้านค่อนข้างแพง อย่างไรก็ตามบุคคลที่มีกำลังซื้อ ส่วนมากล้วนเป็นผู้บำเพ็ญ

อู๋เป่ย “ตอนกู้เตาหลอมจากแม่น้ำ ผมได้สูตรยาโบราณมาสิบสามใบ ลองดูว่ามีวัตถุดิบที่ผมต้องการหรือเปล่า อีกเดี๋ยวปรุงสักสองสามเตา”

ถังปิงอวิ๋นถาม “ที่รัก เป็นยาประเภทไหน”

อู๋เป่ย “ตี้เซียนมีสี่ช่วง เปลี่ยนจิต แปลเทพ ซ่อนถ้ำ ยึดฟ้า ปัจจุบันมีตี้เซียนช่วงเปลี่ยนจิตมากที่สุด ช่วงแปลเทพกลับน้อยมาก เพราะการจะฝึกดวงจิตทารกสำเร็จเป็นเรื่องที่ยากมาก ช่วงแปลเทพมีทั้งหมดห้าขั้นเล็กได้แก่ ตำหนักเทพ การตั้งครรภ์ เปลี่ยนทารก ทัณฑ์สายฟ้า แล้วก็แปลเทพ ในบรรดาทั้งห้าขั้นนี่ การตั้งครรภ์กับเปลี่ยนทารกยากที่สุด ส่วนทัณฑ์สายฟ้าอันตรายที่สุด หลังจากผ่านทัณฑ์สายฟ้าสามครั้ง ดวงจิตทารกแปลเทพ มีคุณสมบัติท่องทั่วจักรวาล”

“คนโบราณพัฒนายาอายุวัฒนธรรมความต้องการของพวกเขา ขั้นการตั้งครรภ์มียาการตั้งครรภ์ ขั้นเปลี่ยนทารกิมียาเปลี่ยนทารก ขั้นทัณฑ์สายฟ้ามียาทัณฑ์สายฟ้าเบากับยาทัณฑ์สายฟ้าหนัก”

พูดพลางเดินมาถึงร้านยา อู๋เป่ยซื้อวัตถุดิบยาร้อยกว่าชนิดในคราวเดียว ใช้เงินไปทั้งหมดห้าสิบเงินยันต์กับหนึ่งพันกว่าเหรียญคริสตัล

ซื้อยาเสร็จ ทั้งคู่กลับมาที่โรงเตี๊ยม