บทที่ 781 ยอดเขาอู๋เซียง

ทันใดนั้น หูของอู๋เป่ยก็ได้ยินเสียงที่คุ้นเคย "อู๋เป่ย หยุดก่อน เจ้าจะภูมิใจเกินไปแล้ว"

อู๋เป่ยหัวใจสั่นไหว อาจารย์!

เขาก้าวถอยออกไปและพูดกับเฉินเหอเหนียน "พี่เฉิน การเคลื่อนไหวครั้งที่ยี่สิบสามไม่จำเป็นแล้ว ฉันยอมแพ้"

เฉินเหอเหนียนตกตะลึง"พี่อู๋ ไม่ลองดูก่อนเหรอ?"

อู๋เป่ยยิ้ม "ฉันรู้ความแข็งแกร่งของฉันดี เพราะงั้นฉันจะไม่ลอง"

เฉินเหอเหนียนรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย จริง ๆเขาหวังให้อู๋เป่ยแซงหน้าคนแรกในประวัติศาสตร์ในระยะทางหนึ่งก้าว และกาวต่อไปที่ยี่สิบสาม ในกรณีของอู๋เป่ย จะมีค่ามากยิ่งขึ้น!

แต่แล้วเขาก็ยิ้มอีกครั้ง อันดับหนึ่งในประวัติศาสตร์ เป็นอัจฉริยะที่ไม่มีใครเทียบได้ไม่ใช่เหรอ? เขาพูด "พี่อู๋ การทดสอบครั้งที่สาม คุณจะได้รางวัลสี่สิบแต้ม! "

อู๋เป่ยยกมือประสาน "ลำบากแล้ว"

เฉินเหอเหนียนโบกมือเรียกให้ศิษย์คนหนึ่งและพูดว่า "พี่อู๋ นี้คือศิษย์พี่ของฉันเป็นคนยอดเขาอู๋เซียง ให้เขาติดตามคุณไปในการแข่งขันครั้งต่อไปเถอะ"

แม้อู๋เป่ยจะคิดว่าเฉินเหอเหนียนผู้นี้ค่อนข้างกระตือรือร้นเกินไปหน่อย แต่เขาก็ไม่สามารถต้านทานความตั้งใจของเขาได้ จึงพูดทันทีว่า "ต้องขอบคุณพี่เฉินมากๆแล้ว"

ศิษย์ยอดเขาอู๋เซียง คนนี้ ชื่อว่าโจวเหลียนเจี๋ย เขายิ้ม "พี่อู๋ พวกเราไปที่จัตุรัสเพื่อรอฟังข่าว" พูดจบ เขาก็หยิบป้ายจากด้านข้าง บนป้ายเขียนหมายเลข 332 ไว้

หลังอู๋เป่ยจากไป เฉินเหอเหนียนก็ขอให้น้องชายคนหนึ่ง ทำการทดสอบในภายหลังในนามของเขาทันที ในขณะที่เขาบินไปที่ยอดเขาอู๋เซียง

ยอดเขาอู๋เซียง เป็นหนึ่งในห้ายอดเขาภูเขาสู่ มีสองพระราชวังและหนึ่งคฤหาสน์

ยอดเขาอู๋เซียงอยู๋ทางตอนเหนือของภูเขาสู่ ยอดเขาปกคลุมไปด้วยน้ำแข็งและหิมะ ภายในพระราชวังอันใหญ่โต เฉินเหอเหนียนเร่งรีบและะตะโกนเสียงดัง "ท่านปู่!"

เสียงทุ่มหนึ่งดังออกมาจากอากาศ "เหนียนเอ๋อร์ ทำไมเจ้าจึงรีบขนาดนี้?"

เฉินเหอเหนียนคุกเข่าลงบนพื้น "ท่านปู๋ การทดสอบความเป็นอมตะของมนุษย์ หลานชายคนพบอัจฉริยะที่ไม่มีใครเทียบได้แล้ว!"

บนพื้นปรากฏจุดดำเล็ก ก่อนจะกลายเป็นหลุมดำขนาดใหญ่ เหมือนแผ่นดิสก์ดำกลม เหนือแผ่นดิสก์นั้นมีเงาหนึ่งปรากฏอยู่ แรกเริ่มกลายร่างเป็นมนุษย์ แล้วปรากฏเป็นชายชราผมขาวเหมือนนกกระเรียน และใบหน้าเหมือนเด็ก สวมเสื้อคลุมนกกระเรียนและผ้าพันคอไหมสีขาว มือซ้ายถือสายลูกปัดกลม และลูบเคราด้วยมือขวา

ชายชรานี้คือปู่ของเฉินเหอเหนียน เฉินเต้าซวน เป็นเจ้ายอดเขาอู๋เซียง และเป็นหนึ่งในปรมาจารย์ไม่กี่คนของภูเขาสู่ ที่เข้าซ่อนตัวในถ้ำ!

เฉินเต้าซวนพูด "เหนียนเอ๋อร์ เจ้าบอกรายละเอียดให้ข้าฟังหน่อย"

เฉินเหอเหนียน "ท่านปู่ ชายคนนี้ชื่อ อู๋เป่ย เขามาจากกองกำลังเล็ก เรียกว่าถังเหมิน（ตระกูลถังแห่งรัฐฉู่）เขาลากโซ่เหลกล็อคบ่อน้ำมังกรออกไปได้ตั้ง 14 ฟุต และได้รับการจัดอันดับให้เป็นหนึ่งในสิบรายชื่อแรกของผู้เป็นอมตะ จากนั้นเขากเอาชนะศิษย์จากภูเขาสู่ได้สี่คน และต่อสู้กับหุ่นดาบยี่สิบสามกระบวนท่า ดูจากรูปร่างหน้าตาของเขาแล้ว เหมือนว่าจะมีพลังเพียงพอที่กระบวนท่าที่ยี่สิบสี่ ด้วยผลลัพธ์นี้ มันเหนือกว่าทุกคนในประวัติศาสตร์รายการอมตะของมนุษย์!"

บนใบหน้าของเฉินเต้าซวนไม่แสดงออกถึงอารมณ์หรือความโกรธใดเลย เขาเงียบไปช่วงครู่ แล้วพูดว่า "เจ้าวางงานทั้งหมดของเจ้าลงก่อน แล้วจับตาดูชายคนนี้ หาโอกาสถามเขา ว่าอยากเข้าร่วมยอดเขาอู๋เซียง และกลายเป็นศิษย์ชั้นยอดของยอดเขานี้หรือไม่ "

เฉินเหอเหนียนตกตะลึง ศิษย์ชั้นยอด! ถ้าอยากรู้ ยอดเขาอู๋เซียงไม่เคยมีลูกศิษย์ชั้นยอดมานานกว่าร้อยปีแล้ว และแม้ว่าเขาจะไม่มีคุรสมบัติที่จะเป็นศิษย์ชั้นยอดก็ตาม

"ขอรับ หลานชายจะลงมือจัดการทันที!"

"ค่อยก่อน เจ้าบอกอู๋เป่ย ว่าถ้าหากเขาเข้าร่วมยอดเขาอู๋เซียง ข้าจะส่งต่อดาบไร้กังวลให้เขา และเจ้าต้องบอกเขาว่านางฟ้าจิงหงทั้งสี่อยู่ที่ยอดเขาอู๋เซียง"

เฉินเหอเหนียนตกตะลึง ปู่ของเขาใช้กับดับน้ำผึ้งหรือเปล่า? เขาอดไม่ได้ที่จะอิจฉาอู๋เป่ยแล้วพูดว่า "ท่านปู่ ข้าเกรงว่าอีก7สำนักจะได้รับข่าวนี้ด้วย และไม่รู้ว่าพวเขาจะตอบโต้อย่างไร"

เฉินเต้าซวน "ยอดเขาอู๋เซียงของเราครั้งหนึ่งเคยเป็นผู้นำของยอดเขาทั้งห้า แต่ในช่วงไม่กี่ร้อยปีที่ผ่านมา คนที่มีพรสวรรค์ทั้งหลายก็ถูกยอดเขาชิงหยุนแย่งชิงไป แต่ละปีผ่านไปอย่างอย่างลำบาก แต่อู๋เป่ยผู้นี้ อาจจะเป็นความหวังครั้งใหม่ของยอดเขาอู๋เซียง ดังนั้น พวกเราจะไม่ปล่อยให้โอกาสที่หลุดมือไป จะต้องทำให้อู๋เป่ยเข้ารวมยอดเขาอู๋เซียงของเรา! "

อู๋เป่ยยังไม่รู้เรื่อง ว่าตัวเขากำลังกลายเป็นมันฝรั่งสุกร้อน เขาไม่ได้ตรงไปที่จัตุรัสทันที แต่มองซ้ายขวาเพื่อหาท่านตงฟ๋อ อาจารย์ปู่ของเขา

"อู๋เป่ย เจ้าเดินไปศาลาที่อยู่ทางซ้ายห้าร้อยก้าว อาจารย์จะรอเจ้าที่นั่น"