บทที่ 789 การประลอง

อู๋เป่ย: "หัวหน้าสำนัก เสี้ยววินาทีก่อนที่ออร่ามันจะหมดคือเวลาที่ดีที่สุดในการเก็บยา"

ลู่เฟยซงพยักหน้า: "มิน่าทำไมก่อนหน้านี้ฉันทำไม่สำเร็จสักที เป็นเพราะฉันเก็บยาช้าไปนี่เอง แล้วฉันก็เพิ่มคุณสมบัติยาไปเยอะเกินไป แต่กลับขาดวัตถุดิบยาไปสองชนิด ถ้ายานี่หลอมได้สำเร็จน่ะสิแปลก"

เขาพูดไปยิ้มไป: "ยาราชาประตูมังกร! วิเศษมาก ยอดไปเลย!"

ยาของลู่เฟยซงมีเสียงคำรามของมังกร เสียงนั่นน่าฟังมาก แต่ว่าเสียงของมังกรนี้จะได้ยินในใจ ไม่ได้ได้ยินจากภายนอก

อู๋เป่ย: "หัวหน้าสำนัก มอบยาให้ฉันสักเม็ดได้ไหม"

ลู่เฟยซงหัวเราะ: "ฮ่า ๆ ได้อยู่แล้ว"

เขาหยิบยาราชาประตูมังกรออกมาแล้วส่งให้อู๋เป่ย เขาพูดว่า "สหาย สองเม็ดที่เหลือฉันก็ขอเก็บไว้ล่ะ"

อู๋เป่ยยิ้ม: "หัวหน้าสำนัก รีบตีเหล็กตอนยังร้อน ไม่สู้สร้างเตาอีกสักสองอันเป็นไง"

เขารู้ถึงความไม่ธรรมดาของสรรพคุณของยาประตูมังกรดี โดยปกติแล้ว อัตราความสำเร็จของขั้นเปลี่ยนเป็นเทพบรรลุเป็นชั้นประตูมังกรนั้นมีไม่ถึง 10 เปอร์เซ็นต์ เผลอ ๆ อาจจะ แค่ 5 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น อีกทั้งถ้าเลื่อนขั้นไม่สำเร็จก็มีโอกาสสูงที่วิญญาณจะกระจัดกระจาย

หากมียาราชาประตูมังกร โอกาสสำเร็จในเลื่อนขั้นจะสูงถึง 30%! และหลังจากรับประทานยาอายุวัฒนะนี้ เขาก็จะไม่ตายแม้ว่าจะล้มเหลวในการเลื่อนขั้น อีกทั้งยังมีโอกาสในการเริ่มต้นใหม่

ด้วยความช่วยเหลือของอู๋เป่ย ลู่เฟยซได้สร้างเตาเผายาประตูมังกรสองอันด้วยตัวเขาเอง ในเตาหลอมที่ 1 ยาจะหลอมยาชนิดที่ 1 และจะมีการผลิตยาแค่หนึ่งเม็ด ส่วนในเตาหลอมที่สอง ยาจะกลายเป็นยาระดับราชาและมีการผลิตยาสองเม็ด

ลู่เฟยซงมีความสุขมากและมอบยาราชาประตูมังกรให้อู๋เป่ยเพื่อเป็นการขอบคุณ

เขาหมกมุ่นอยู่กับการเล่นแร่แปรธาตุ หลังจากสร้างเตาหลอม 2 เตาแล้ว เขาก็นำวิธีที่อู๋เป่ยสอนเขามาใช้คว้าโอกาสนี่

ตอนที่อู๋เป่ยเดินออกจากห้องเล่นแร่แปรธาตุ ก็เป็นตอนเที่ยงของวันที่สองแล้ว

ทันทีที่เขาออกจากห้องเล่นแร่แปรธาตุ เขาเห็นเหวินเซิ่งและคนอื่นๆ รออยู่ข้างนอกด้วยความกระตือรือร้น ปรากฎว่าเป็นเพราะออร่ายาประตูมังกรปล่อยออกมาแข็งแกร่งมาก พวกเขาก็เลยตกใจและรีบมาด้วยความตื่นตาตื่นใจ

เมื่อเห็นอู๋เป่ย เหวินเซิ่งก็รีบถามว่า: "ปรมาจารย์ปรุงยาอู๋ ปรมาจารย์ของหลอมเสร็จแล้วเหรอ?"

อู๋เป่ยยิ้มแล้วพูดว่า: "ใช่แล้ว หลังจากลำบากกันมาทั้งคืน ในที่สุดก็หลอมยาประตูมังกรได้แล้ว"

ทุกคนต่างยินดีและปรบมือเพื่อเฉลิมฉลอง

กงซุนซานไช่ถามว่า: "ปรมาจารย์ปรุงยาอู๋ ยาหลอมออกมาได้เกรดอะไรเหรอ"

อู๋เป่ย: "เกรดราชา"

ทุกคนตกใจปนดีใจ เหวินเซิ่งหัวเราะและพูดว่า: "ฮ่าฮ่าฮ่า!ยาประตูราชาระดับราชา! ต่อให้สำนักตันติงจะใช้เวลาอีกร้อยปี พวกเขาก็ไม่สามารถสกัดยาประตูราชาระดับราชาได้!"

อู๋เป่ยรู้สึกได้ว่าผู้อาวุโสของตำหนักฉางเซิงกำลังหายใจเข้าหนัก ๆ หนึ่งที ตอนนี้พวกเขาทุกคนรู้สึกมีความสุข

ตอนนี้อู๋เป่ยได้สังเกตเห็นสีของท้องฟ้าและถามว่า "รายนามเซียนเริ่มแล้วรึยัง?"

เหวินเซิ่งกล่าวว่า: “ ปรมาจารย์ปรุงยาอู๋ ไม่ต้องห่วง เราได้หยุดรายนายเซียนชั่วครู่แล้ว พวกเขาจะไม่เริ่มจนกว่าคุณจะปรากฏตัว"

อู๋เป่ยพูดอย่างเร่งรีบ: "ขอบคุณมาก ฉันจะไปเดี๋ยวนี้"

เหวินเซิ่งและกงซุนซานไช่รู้ว่าเจ้าสำนักยังไม่สามารถออกมาได้สักพัก ดังนั้นพวกเขาจึงหัวเราะและพูดว่า "เราจะไปกับท่านอาจารย์อู๋!"

เมื่อมาถึงสนามการแข่งขัน นักบำเพ็ญเพียร 10 คนที่เข้าร่วมรายนามเซียน ขึ้นไปดูหน้าคู่ต่อสู้ที่ตนจะต้องต่อสู้ด้วย

ทันทีที่อู๋เป่ยมาถึง ผู้อาวุโสฉู่ซานที่มีหน้าที่รับผิดชอบก็ประกาศเสียงดัง: "การต่อสู้เริ่มต้นขึ้นได้!"

ทันใดนั้นนักบำเพ็ญเพียร 10 คนก็กระโดดขึ้นไปบนสังเวียน ไม่นานก็มีการท้าทายเกิดขึ้น

อู๋เป่ยพบว่าวันนี้มีคนจำนวนมากมาดูการต่อสู้ หลายคนเป็นคนที่มีวิชาและไม่ได้มาจากฉู่ซาน

เหวินเซิ่งกล่าวว่า: "ปรมาจารย์ปรุงยาอู๋ ผู้คนจากสำนักเซินโจ่วและสำนักว่านโม๋ก็มาถึงแล้วเช่นกัน ในช่วงไม่กี่ครั้งที่ผ่านมารายนามเซียนของทั้งสองตระกูลนี้ได้แย่งชิงคนมีความสามารถสิบอันดับแรกไปหลายสิบคน ครั้งนี้พรรคฉู่ซานจิ้นของเราได้ตัดสินใจแล้ว ต้องรักษาคนไว้อย่างน้อยห้าคน โดยเฉพาะอย่างยิ่งอันดับหนึ่งในรายนามเซียน เราต้องรักษาพวกเขาไว้ "

อู๋เป่ยอยากรู้อยากเห็นและถามว่า: “ แล้วจะรักษาพวกเขาไว้ได้ยังไง"

เหวินเซิ่ง: "แน่นอนว่าต้องเป็นเงินอยู่แล้ว พวกคนมากสามารถพวกนั้นไม่ใช่คนโง่ ใครก็ตามที่ให้ประโยชน์กับพวกเขามากกว่า เขาย่อมต้องไปอยู่ฝั่งนั้นอยู่แล้ว"

ถังปิงอวิ๋น: "ที่รัก หยุดคุยกันได้แล้ว ถ้าคุณไม่ไป คุณจะไม่ได้สักคะแนนเลยนะ"