บทที่ 801 ปรมาจารย์คนเซียน

ถัดจากเขาไปก็มีชายหนุ่มรูปงามคนหนึ่งพูดเบา ๆ ว่า "พี่ถัง ถ้าผมจําไม่ผิด เกณฑ์ของหอการค้าเจียงหนานนั้นมีทรัพย์สินถึงหนึ่งหมื่นล้าน แม้ว่าลูกเขยของคุณจะบอกว่ามีทักษะทางการแพทย์ที่ดีก็ตาม แต่ผมเกรงว่าสมบัติของเขาจะไม่เพียงพอ"

ถังหมิงฮุยพูดเบา ๆ ว่า "เจ้านายหยาง อู๋เป่ยมีทรัพย์สินมากกว่าของผมมาก"

ทุกคนก็ตกใจ รวยกว่าถึงหมิงฮุยงั้นหรอ?

ถังหมิงฮุย: "อู๋เป่ยเป็นผู้ถือหุ้นรายใหญ่ที่สุดในโครงการอ่าวไป๋หลง มีมูลค่าไม่ต่ำกว่าหลายหมื่นล้าน นอกจากนี้เขายังได้ลงทุนในเมืองเล็ก ๆ ของมรกต อุตสาหกรรมยาหลงฮุยและกลุ่มเหมียวเย่ากรุ๊ปด้วย ในแง่ของทรัพยากรทางการเงิน ผมคิดว่าไม่มีใครสู้เขาได้นอกจากจินเหล่า"

ทุกคนตกตะลึง พวกเขาไม่คาดคิดมาก่อนว่าทรัพยากรทางการเงินของลูกเขยของถังหมิงฮุยจีอำนาจทางการเงินมากจนนำหน้าพวกเขาไปโดยสิ้นเชิง

อู๋เป่ยยิ้มเล็กน้อย "ทุกคน สมาชิกในครอบครัวของฉันกำลังดูแลทรัพย์สินอยู่ โดยส่วนตัวแล้วฉันไม่มีเงินมากนักหรอก แต่เกณฑ์หมื่นล้านก็น่าจะถึง"

จินเหล่ายิ้ม "ฮ่าฮ่า" "โอเค หอการค้าเจียงหนานอย่างเรา ก็ต้องการคนหนุ่มสาวที่กระตือรือร้นแบบนี้ หนุ่มน้อย ผมจะเป็นคนแรกที่เห็นด้วย"

เมื่อรู้ถึงพลังของอู๋เป่ยแล้ว คนเหล่านี้ก็เริ่มให้ความเคารพเขามากพอ

จินเหล่าดูเหมือนจะสนใจเขามาก เขากล่าวว่า "หมอเสินอู๋ ผมได้ยินคนพูดว่ามียาที่สามารถทําให้อายุยืนยาวอยู่ในตลาดนี้ ยานี้สามารถกินได้ไหม?"

จู่ๆหัวใจของอู๋เป่ยซินก็เต้นแรง "จินเหล่าคุณหมายถึง 'ฉางเซิงซ่าน' และ 'เป่ยหยวนซ่าน' เหรอ?"

จินเหล่าพยักหน้าอย่างรีบร้อน: ใช่ๆๆ คือยาสองชนิดนี้แหละ แต่ผมได้ยินมาว่า ตอนนี้มีแต่คนรู้จักของลัทธิเฮยเทียนเท่านั้นที่สามารถซื้อยาเหล่านี้ได้ ผมอยากถามหมออู๋เสินว่า ยานี้คุ้มค่าที่จะซื้อหรือไม่?"

อู๋เป่ยเต้า: "ถ้าจินเหล่าต้องการซื้อ ฉันมีมันอยู่ที่นี่"

จินเหล่าตกใจ "คุณมีมันด้วยเหรอ?"

อู๋เป่ยหยิบขวดหนึ่งออกมาทันทีและพูดด้วยรอยยิ้มว่า "ข้างในนี้มีส่วนผสมของเป่ยหยวนซ่าน หลังจากรับประทานแล้วคุณจะไม่ป่วยภายในห้าปี และยังสามารถเพิ่มอายุขัยได้อย่างน้อยสิบปี หากรับประทานได้เป็นเวลานาน การมีชีวิตอยู่ถึงร้อยปีก็ไม่มีปัญหา และถึงเวลานั้น ตาก็ไม่บอด หูก็ไม่หนวก"

ดวงตาของจินเหล่าก็เปล่งประกายทั้งสองข้าง เขาได้ริ้มรสคุณประโยชน์ของยนี้เเล้วจึงพูดทันทีว่า "หมอเสินอู๋ ยานี้สามารถขายให้ฉันได้ไหม?"

อู๋เป่ยลังเลเล็กน้อย เขาถามถังหมิงฮุยว่า "คุณลุง ผมได้เตรียมเป่ยหยวนซ่านห้าขวดให้คุณแล้ว จินเหล่าต้องการซื้อมัน คุณต้องการซื้อมันไหม?"

ถังหมิงฮุยยิ้ม "ฮ่าฮ่า" "จินเหล่าต้องการซื้อมันหรอ ถ้าไม่ไว้หน้าเขา ก็ให้เขาขวดหนึ่งเถอะ"

อู๋เป่ยพยักหน้าแล้วพูดว่า จินเหล่า ยานี้ ราคาตลาด 500 ล้านเหรียญสหรัฐ และมีเพียงเพื่อนจากลัทธิเฮยเทียนเท่านั้นที่สามารถซื้อได้ ผมไม่ได้เอากำไรแม้แต่สตางค์เดียว แถมยังขายให้คุณในราคา 500 ล้านเหรียญสหรัฐ"

จินเหล่าดีใจใหญ่: "ขอบคุณมากๆ เทพหมออู๋ 500 ล้านก็ถือว่าไม่แพง!"

คนอื่น ๆ ต่างพากันอิอจฉาอยู่พักหนึ่ง นี่อาจจะเป็นยาที่สามารถทําให้คนมีชีวิตอยู่ได้ตลาดกาล แต่ราคา 500 ล้านเหรียญก็สูงเกินไป และหลายๆคนที่นี่ไม่สามารถจ่ายได้!

อู๋เป่ยมอบขวดยาให้กับจินเหล่า 1 ขวด ก่อนจะส่งขวดที่เหลืออีก 4 ขวดให้ถังหมิงฮุย แล้วพูดว่า “ลุงครับ ลุงกับป้าคนละขวด ปู่คนละขวด แค่ต้มให้เดือแล้วดื่มมันก็พอ”

ถังหมิงฮุยยิ้ม "ฮ่าฮ่า" "ผมทําให้คุณเสียเงินอีกแล้ว" ปากเขาพูดพลางรับของขวัญอย่างรวดเร็วด้วยมือทั้งสองข้าง

ถังจื่ออี้หยิบกล่องอีกกล่องหนึ่งมา หลังจากเปิดแล้ว ข้างในมีลูกพีชเพียงสามลูกเท่านั้น เห็นพีชแล้วคนรอบข้างก็รู้สึกแปลกๆ แลคิดว่าว่าลูกพีชมันจะดีซักแค่ไหน?จะคุ้มค่าไหม?

ถังหมิงฮุยกลับไม่รังเกียจ ยิ้มแล้วพูดว่า ลูกพีชนี่หอมจริง จื่ออี้ ซื้อมาจากที่ไหน?"

ถังจื่ออี้: "นี่ไม่ได้ซื้อนะ มันเป็นลูกพีชเซียนที่อู๋เป่ยปลูกไว้ ถ้ากินมันแล้วก็จะมีอายุยืนยาว พ่อ คุณปู่และแม่กินคนละลูกสิ มันมีประโยชน์ต่อร่างกาย"

"ลูกพีชเซียนหรอ?" เจ้านายหยางที่ผอมสูงคนนั้นอดหัวเราะไม่ได้ "พวกคุณล้อเล่นกันอยู่เหรอ? ในโลกนี้จะมีลูกพีชเซียนที่ไหนกันล่ะ!"

อย่างไรก็ตาม ในไม่ช้าเขายิ้มไม่ออก เพราะถังหมิงฮุยเปิดกล่องและหยิบลูกพีชขึ้นมากัดเขา เยื่อกระดาษละลายในปากและเปลี่ยนเป็นพลังงานเย็นที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายของเขา

กลิ่นธูปหอมกรุ่นนั้น กระจัดกระจายไปทั่วทุกทิศทุกทาง ทุกคนที่ได้กลิ่นต่างรู้สึกผ่อนคลายและมีความสุข

หลังจากที่ถังหมิงฮุยกัดลูกพีชไปสองสามคํา ร่างกายของเขาก็ร้อนขึ้นและรู้สึกกระปรี้กระเปร่ามีพลัง เขายิ้มและพูดว่า "อย่างที่คิดเอาไม่ผิดสำหรับลูกพีชเซียน ตอนนี้ผมรู้สึกเหมือนเป็นลูกพีชเซียนเลย"

ขณะที่เขาพูด เขาก็มองไปรอบๆ แล้วเดินไปที่ท่าเสาหิน เสาหินนั้นมีน้ำหนักมากกว่าห้าร้อยกิโล คนธรรมไม่สามารถเคลื่อนย้ายได้แน่นอน

ถังหมิงฮุยหายใจเฮือกใหญ่ คาดไม่ถึงว่าจะยกเสาหินนี้ขึ้นได้อย่างง่ายดาย แล้วเขาก็ทุบมันลงกับพื้นอย่างแรง พื้นทำให้พื้นสั่นสะเทือนเล็กน้อย

เขาหัวเราะและพูดว่า “เยี่ยมมาก! รู้สึกว่ากําลังของฉันแข็งแกร่งขึ้นอย่างมาก!"

อู๋เป่ย: "ต้องใช้เวลาสักพักกว่าจะดูดซับพลังงานทั้งหมดของลูกพีชเซียนได้ ถึงตอนนั้นลุงก็มีแรงเพิ่มขึ้นอย่างน้อยหนึ่งพันปอนด์แล้ว"

ทุกคนตกใจมากหลังจากกินลูกพีชไลูกหนึ่งแล้ว รูปร่างของพวกเขาก็มีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก ดูเหมือนว่ามันจะเป็นลูกพีชเซียนจริงๆด้วย!

เหยียนเค่อหมินกลับมีความรู้สึกไม่ดี หรือว่าสิ่งที่อู๋เป่ยพูดจะเป็นความจริงที่เขามีหลอดเลือดแดงโป่งพอง?

เจ้านายหยางนั้นเปลี่ยนใจเร็วที่สุด เขายิ้มและพูดว่า "พี่ถัง คุณขายลูกพีชให้ผมได้ไหม?"

ถังหมิงฮุยพูดเบา ๆ ว่า "ขอโทษทีนะเจ้านายหยาง ลูกพีชนี้มันไว้สําหรับครอบครัวของฉัน"

เจ้านายหยางไม่ยอมแพ้ง่ายๆ เขามองอู๋เป่ยแล้วพูดเป็นเสียงเดียวกันว่า "เทพหมออู๋ ผมขอซื้อยาจากท่านหน่อยได้ไหม?"

อู๋เป่ยหัวเราะและพูดว่า "แน่นอน เราทุกคนเป็นคนของหอการค้าเจียงหนานและเราควรช่วยเหลือซึ่งกันและกัน"

ทุกคนดีใจมาก พากันก้าวไปข้างหน้าเพื่อขอยา และอู๋เป่ยก็เห็นด้วย

ในเวลานี้ ชายหนุ่มคนหนึ่งที่อยู่ไม่ไกล จู่ ๆ ก็เดินมาอย่างรวดเรวแล้วโค้งคำนับต่ออู๋เป่ย "ท่านลุง!"

คนนี้ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็นลูกศิษย์ของสูจี้เฟย เขาคือเฝิงเซ่าชิง เด็กฝึกงานรุ่นเยาว์ของตระกูลเฝิงนั้นก็เป็นหนึ่งในสี่ตระกูลที่ร่ำรวยในเจียงหนานอีกด้วย

อู๋เป่ยประหลาดใจเล็กน้อย "เซ่าชิง คุณก็มาด้วยเหรอ?"

เฝิงเซ่าชิงยิ้มแล้วพูดว่า "ใช่ท่านลุง ผมมากับพ่อของผม"

ขณะที่เขาพูดอยู่ก็มีชายคนหนึ่งเดินมา เดินราวกับมังกรพยัคฆ์ ดูสง่าผ่าเผและะทรมีงพลังมาก อายุประมาณ 50 ปีได้

เขาพยักหน้าให้อู๋เป่ย "ผมได้พบกับปมาจาย์ผู้ยิ่งใหญ่แล้ว"

เขาเคยได้ยินเกี่ยวกับอู๋เป่ยจากลูกชายเฟิงเซ่าชิงมานานแล้วและรู้ว่าเขาเป็นปรมาจารย์ผู้ยิ่งใหญ่

อู๋เป่ย: "เจ้านายเฝิงสุภาพเกินไปแล้ว เรียกผมว่าอู๋เป่ยก็พอแล้ว"

แพทย์ส่วนตัวของเหยียนเค่อหมินคนนั้นตกตะลึงไปทั้งตัว "คุณเป็นอาจารย์ด้านศิลปะการต่อสู้เหรอ?"

เฝิงเซ่าชิงชะเลืองมองคนคนนี้อยู่แวบหนึ่งแล้วพูดว่า "ท่านลุงของผมไม่เพียงแต่เป็นอาจารย์สอนศิลปะการต่อสู้เท่านั้น แต่ยังเป็นคนเซียนด้วย!"

คําว่า "คนเซียน?" สอคำานี้เป็นเหมือนกับระเบิด ที่ทิ้งระเบิดขึ้นในหมู่คนกลุ่มนี้ และพวกเขาก็ตกใจกับคำนี้มาก

ผู้สืบทอดตำแหน่งแพทย์หลวงท่านนี้ โค้งคำนับต่ออู๋เป่ยอย่างรวดเร็ว "อาจารย์ใหญ่ เมื่อก่อนที่ผมเคยหยาบคาย ได้โปรดอภัยให้ผมด้วยเถิด"

อู๋เป่ย: "ไม่เป็นไร"

ผู้คนก็พูดคุยกันอย่างคึกคัก

"คนเซียนหน่ะเหรอ? มันคืออะไร? เทพเหรอ?"

"ก็คือคนเซียน ครึ่งคนครึ่งเซียน แค่บอกว่าเป็นเซียนก็พอแล้ว ไม่คิดว่าถังหมิงฮุยคนนี้จะมีลูกเขยที่เป็นคนเซียนจริง ๆ ดูเหมือนว่าประธานของการประชุมการค้านี้ คงไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเขาแล้วหล่ะ"

"ที่นี่ จะมีคนเซียนมาปรากฏตัวอยู่ใช่หรือไม่? นั่นดีมากเลย ฉันกําลังจะตามหาคนเซียนเพื่อการต่อสู้ครั้งนี้!" ในตอนนั้นก็มีเสียงดังขึ้น

ประกอบกับมีเสียงที่ดังคล้ายฟ้าร้องนั้น ได้มีชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่เดินเข้ามา เขามีพลังที่น่าทึ่งและถือมีดพร้าเล่มใหญ่เล่มหนึ่งไว้บนไหล่ ซึ่งมีความยาวประมาณสองเมตรครึ่งและหนักถึงสามร้อยกิโลกรัม!

เมื่อคนนี้ประกฏขึ้น คนที่อยู่รอบตัวทั้งหมดแสดงออกสีหน้าหวาดกลัว

ถังจื่อยี่กระซิบข้างหูอู๋เป่ยเอ่ยว่า：“สามี คนนี้เรียกว่าตันเฟ่ยหลาง ตระกูลตันก็เป็นตระกูลหนึ่งในตระกูลที่รวยที่สุดในเมืองเจียงหนาน ตันเฟ่ยหลาได้มีโอกาสถูกคนที่แปลกๆรับเป็นลูกศิษย์ ยังสอนให้เขาฝีมือที่ดีๆ และเขาเพิ่งสัมผัสเมืองเจียงหูเมื่อปีที่แล้ว เคยร่วมข็งขันการต่อสู้ไม่น้อยกว่า10ครั้ง ยังไม่เคยแพ้เลย และตระกูลก็เติบโตเป็นตระกูลใหม่เพราะเขา ตอนนี้ไม่มีใครกล้ายุ่ง”