บทที่ 821 ใจคนไม่รู้จักพอ

อู๋เป่ยพึ่งถึงบ้าน ลั่วเหวยคังก็มาเยี่ยมในตอนบ่าย ช่วงนี้สถานการณ์ในเมืองอวิ๋นติ่งแย่ลงมาก โครงการทั้งหมดถูกหยุดลง แม้แต่โครงการอสังหาริมทรัพย์และโครงการอุสาหกรรมในเมืองอวิ๋นติ่งก็หยุดลงด้วย ตอนนี้เขาอยู่ภายใตความกดดันและวิตกกังวลอย่างมาก

เมื่อได้ยินว่าอู๋เป่ยเป็นผู็นำของกลุ่ม ซื้อที่ดินเกือบครึ่งหนึ่ง เขาก็ร่างเริงขึ้นราวกับเขาคว้าฟางเส้นสุดท้ายที่ช่วยชีวิต

อู๋เป่ยพูด "เหล่าลั่ว คุณมาหาฉันมีอะไร?"

ลั่วเหวยคังยิ้มตอบ "คุณผู้ชาย ได้ยินว่าท่านกลับมา ผมก็เลยมาเยี่ยมเยี่ยน นอกจากนี้ผมกังวลเล็กน้อยที่ท่านซื้อที่ดินมากมายขนาดนั้น"

อู๋เป่ยมองดูเขา แล้วยิ้มตอบ "คุณกลัวว่าโครงการเหล่านี้ จะตกมาอยู่ในมือของฉันเหรอ?"

ลั่วเหวยคังพยักหน้า "เนื่องจากก่อนหน้านี้มีแผนเขตใหม่ ที่ดินในอวิ๋นติ่งถูกขายในราคาหลายหมื่นหยวนต่อตารางเมตร แม้ว่าท่านจะได้ในราคาเพียงครึ่งราคา แต่ก็เกรงว่าจะขายได้ยาก"

อู๋เป่ย "ไม่สำคัญหรอก สิงที่ฉันเห็นคืออวิ๋นติ่งเป็นดินแดนสมบัติล้ำค่า ยิ่งกว่านั้นฉันจะนำธุรกิจเข้ามาด้วย"

การติดตามผลต่อไปยังคงต้องได้รับความร่วมมือจากลั่วเหวยคังดั้งนั้นอู๋เป่ย จึงอธิบายแผนต่างๆให้เขาทราบ เมื่อรู้ว่ากลุ่มบริษัทยักษ์ใหญ่จะเข้ามาตั้งถิ่นฐานในอวิ๋นติ่ง ลั่วเหวยคังก็ตัวสั่นด้วยความตื่นเต้น

การจัดตั้งวิสาหกิจเหล่านี้ในพื่นที่ใหม่ จะนำรายได้ภาษีมหาศาลมาสู่อวิ๋นติ่ง และเมื่อมีการเก็บภาษี อวิ๋นติ่งก็จะสามรถพัฒนาได้อย่างรวดเร็ว！

นอกจากนี้ บริษัทเทคโนโลยีขั้นสูงเหล่านี้จะดึงดูดผู้มีความสามารถจากทั่วทุกมุมโลกใหมารวมตัวกันที่นี่ ซึ่งจะช่วยยกระดับชื่อเสียงของเมืองอวิ๋นติ่งอีกด้วย

อู๋เป่ย "เหล่าลั่ว การก่อสร้างเขตใหม่เป็นกระบวนการที่ใช้เวลายาวนาน ใช้เวลาอย่างน้อยกว่าสิบปี ฉันจะพยายามนำบริษัทของตัวเองเข้ามา คูรจะต้องดูแลมันด้วย"

ลั่วเหวยคังตอบ "แน่นอนๆ"

หลังจากลั่วเหวยคังกลับไป ก็มีการประชุมฉุกเฉินข้ามคืน เขาทำหน้าที่เป็นหัวหน้าทีมและก่อตั้งกลุ่มวางแผนพัฒนาอวิ๋นติ่งโดยเฉพาะ เพื่อแก้ไขปัญหาเหล่านี้

ในตอนเย็น อู๋เป่ยสอนเสี่ยวเหลียงซิ่งเซียงถึงวิธีฝึกฝน เสี่ยวเหลียงซิ่งเซียงนี้มีพลังวิญญาณหยินและหยางสองดวง เธอพักอยู่เขตหยินหยางเพื่อฝึกฝนในช่วงนี้ เธอเข้าขั้นอย่างรวดเร็ว ห่างจากชั้นเซียนเพียงก้าวเดียว

วิญญาณทั้งสองมีชื่อเป็นของตัวเองคือ จื่ออวิ้นและทามาโกะ เดิมที่จื่ออวิ้นจะกลืนกินทามาโกะ แต่ภายใต้คำแนะนำของอู๋เป่ย พวกเธอกอยู๋กันอย่างสงบสุขและช่วยเหลือซึ่งกันและกัน

"ท่านอาจารย์ ช่วงนี้พวกเราตั้งใจฝึกฝนอย่างหนักไม่เกียจคร้าน"จื่ออวิ้นพูด

เมื่อตอนอู๋เป่ยจากไป เขาให้จื่ออวิ้นและทามาโกะอยู่ที่นี้ หนึ่งคือเพื่อที่จะได้เฝ้าที่นี้ สองคือเพื่อป้องกันไม่ใหพวกเธอถูกรบกวนและส่งผลกระทบต่อการปฏิบัติของพวกเธอ

วันนี้ เสี่ยวเหลียงซิ่งเซียงได้เปิดช่องวิญญาณห้าช่องและเปิดสี่ช่องเทพ ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังได้รับพลังมิติสูง แม้ว่าพลังจะไม่ได้มีคุณภาพสูงสุด แต่ก็เหมาะกับวิญญาณหยินและหยางของเธอเป็นอย่างดี

ด้วยคำแนะนำก่อนหน้านี้ของอู๋เป่ย เสี่ยวเหลียงซิ่งเซียงก็ก้าวนำหน้าเจ้านายของเธอไปหนึ่งก้าวและประสบความสำเร็จรับสัมผัสสวรรค์ ได้เป็นถึงปรมาจารย์แห่งสวรรค์ของสีอาณาจักรแห่งเซียน

อู๋เป่ยยิมแล้วพูดว่า "ไม่เลว！ผลของวิญญาณหยินและหยางนั้นแข็งแกร่งกว่าที่ฉันคิดไว้！ตอนนี้ฉันวางแผนว่าจะชอบเธอเปิดช่องเทพที่ห้า"

ข้อได้เปรียบของเสี่ยวเหลียงซิ่งเซียงอยู่ที่จิตวิญญาณอันศักดิ์ของเธอ ดั้งนั้นเธฮจึงสามารถเปิดช่องเทพได้เร็วและง่ายกว่าผู้บำเพ็ญทั่วไป ต่อจากนั้น อู๋เป่ยช่วยเธอเปิดช่องเทพ เสี่ยวเหลียงซิ่งเซียงสัมผัสหลังงานมิติสูงได้อย่างรวดเร็ว จากนั้นจึงสามารถเปิดช่องเทพได้！

เสี่ยวเหลียงซิ่งเซียงเข้าสู่สภาวะบำเพ็ญเพียร อู๋เป่ยรอจนเธฮมั่นคงแล้วจึงออกมาจากลานเล็ก

เขาพาตงหลงไปเดินเล่นรอบคฤหาสน์ใหม่ของเขาในสุ่ยอันเจียงหนาน เมื่อตอนที่หลี่อวิ๋นโต้วเริ่มสร้างสุ่ยอันเจียงหนาน เขาต้องการสร้างคฤหาสน์หลังใหญ่ให้สำหรับหลายชายและหลายสาวของเขา เพราะเขารู้สึกว่าสถานที่ที่อู๋เป่ย อาศัยอยู่นั้นเล็กและโทรมเกินไป

ต่อมา ด้วยเหตุผลหลายประการ ขนาดของสุ่ยอันเจียงหนานยังคงขยายตัวอย่างต่อเนื่อง และตอนนี้ก็ครอบคลุมทะเลสาบตะวันออกทั้งหมด