บทที่ 835 เสื้อคลุมหยินหยาง

มีชาวญี่ปุ่นสามคนที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม แต่ละคนอายุประมาณสี่สิบกว่า คนหนึ่งสวมชุดนักบวช ดูเหมือนคนคนนั้นก็คือมหาปุโรหิตท่านนั้น

อู๋เป่ยเปิดใช้ตาวิเศษ ก็มองเห็นข้างกายวาตานาเบะ เทนเชน มีเงาร่างหนึ่งนั่งขัดสมาธิอยู่ตรงนั้น กลิ่นอายทรงพลังมาก

หัวใจเขาหวั่นไหว หรือว่าเป็นเทพอสูร ศาลเจ้าเทนโกะเป็นสถานที่บูชาเทพอสูร มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกที่รอบตัวของวาตานาเบะ เทนเชนจะมีเทพอสูร

ศาลเจ้าเทนโกะถวายธูปเทียน เป็นเรื่องง่ายที่จะมีเทพอสูรกำเนิด ขณะเดียวกัน เขานึกขึ้นได้ว่าเทพคุนอู๋ผู้ยิ่งใหญ่ต้องการเพิ่มพลังยุทธ์ของตนเอง ก็กลืนกินเทพอสูรแบบนี้

วาตานาเบะ เทนเชนโค้งคำนับให้อู๋เป่ยอย่างมีมารยาท พูดด้วยรอยยิ้ม “หัวหน้าพรรคอู๋ ได้ยินชื่อเสียงเรียงนามมานาน”

อู๋เป่ย “คุณรู้จักผมเหรอ”

วาตานาเบะ เทนเชน “เสียงดังก้องหูราวกับฟ้าผ่า”

สีหน้าอู๋เป่ยเคร่งขรึมลง “ในเมื่อรู้จักผม คุณยังกล้านั่งฝั่งตรงข้ามผมอีกเหรอ”

วาตานาเบะ เทนเชะพูดด้วยรอยยิ้ม “ผมนั่งไม่ได้เหรอ”

อู๋เป่ยพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “คุณไม่คู่ควรนั่งฝั่งตรงข้ามผม ไสหัวไปเดี๋ยวนี้!”

ซีฮาโรตกตะลึงแล้ว คิดในใจว่าหัวหน้าพรรคฟ้าทมิฬคนนี้โอหังมาก กล้าตำหนิแม้กระทั่งมหาปุโรหิตของญี่ปุ่น!

สีหน้าของวาตานาเบะ เทนเชนก็เย็นชาลงเช่นกัน “หัวหน้าพรรคอู๋ ผมรู้ประวัติของคุณ คุณไร้มารยาทแบบนี้ ผมผิดหวังมาก”

อู๋เป่ย “ผมพูดแล้ว พวกคุณไสหัวไปเดียวนี้!”

“บัดซบ!”

ซามูไรคนหนึ่งที่นั่งอยู่ฝั่งซ้ายของวาตานาเบะ เทนเชนลุกขึ้นยืน ดูจากกลิ่นอายของคนคนนี้ เขาคือผู้แข็งแกร่งผู้ฝึกยุทธ์ชั้นเทพ

ไม่รอให้อู๋เป่ยเอ่ยปาก องครักษ์หลงเว่ยคนหนึ่งเคลื่อนย้ายไปอยู่ที่ข้างหลังของซามูไรคนนั้นกะทันหัน พลางใช้กระบี่พาดไว้บนไหล่ของเขา

“บังอาจ!” มหาปุโรหิตโบกมือ ลมกระโชกพัดองครักษ์หลงเว่ยออกไป ถึงขั้นสูญเสียการทรงตัว

อู๋เป่ยมองออก ขณะที่มหาปุโรหิตโบกมือ เทพอสูรตนนั้นส่งพลังงานสายหนึ่งให้เขา จึงทำให้เมื่อเขาโบกมือ จึงเกิดอานุภาพที่รุนแรง

อู๋เป่ยเรียกองครักษ์หลงเว่ยกลับมา เขาพูดด้วยรอยยิ้มเย็นชา “ก็แค่พลังเทพอสูร ก็กล้ามาแสดงต่อหน้าผมเหรอ!”

มีตราประทับปรากฏขึ้นในมือเขากะทันหัน มังกรทองที่อยู่บนนั้น ก็คือตราทัพมังกรที่ได้รับจากถังเซิ่งเคอ ตราประทับมังกรนี้ เขาเคยสังเกตหลายครั้ง พบว่าของสิ่งนี้มีผลยับยั้งปีศาจหรือภูตผีวิญญาณอย่างมาก

เขายื่นตราทัพมังกรออกไป ตราประทับบินเข้าไปหาวาตานาเบะ เทนเชน หลังจากนั้นตราทัพมังกรเรื่องแสงสีทอง สาดส่องลงบนตัววาตานาเบะเทนเชน

วาตานาเบะ เทนเชนกรีดร้อง หลังจากนั้นเทพอสูรในร่างกายเขาหดตัวกลายเป็นลูกแก้วแสง มุดออกมาจากจมูกของเขา บินหนีไปกลางอากาศ

อู๋เป่ยตะคอก “เหยียนหยาง ผนึก!”

เหยียนหยางเป็นหนังมนุษย์ ภายในร่างกายผนึกดวงวิญญาณที่ทรงพลังไว้มากมาย ตอนนี้ผนึกเทพอสูรน้อยๆ หนึ่งตน มันง่ายยิ่งกว่าง่ายเสียอีก

เห็นเพียงมันอ้าปากแล้วดูด ลูกแก้วแสงถูกดูดเข้าไปในท้อง ถูกผนึกทันที

วาตานาเบะ เทนเชนกระโดดลุกขึ้น ชี้หน้าอู๋เป่ยแล้วพูด “คุณ…”

องครักษ์หลงเว่ยสองคนก้าวออกมาข้างหน้า ปลดปล่อยจิตสังหารออกมา วาตานาเบะ เทนเชนหน้าซีด เขากัดฟันพูด “พวกเราไป!”

คนของวัดไป๋เซียงไปแล้ว ลัทธิชินโตญี่ปุ่นก็ไปแล้ว ทุกคนหันไปมองหน้ากัน แอบคิดในใจว่าหัวหน้าพรรคฟ้าทมิฬคนนี้แข็งแกร่งมาก!

สายตาของอู๋เป่ยไปตกที่โต๊เยื้องฝั่งตรงข้าม มีชาวหลงเหยียนนั่งอยู่ที่โต๊ะตัวนั้นหลายคน พวกเขาถ่อมตนมาโดยตลอด จนกระทั่งสายตาของอู๋เป่ยหันไปมองพวกเขา คนกลุ่มนี้เหงื่อแตกทันที ไม่มีใครกล้าสบตา

เมิงจื๋อพูดกับพวกเขา “พวกคุณ เงยหน้าขึ้น!”

อู๋เป่ยแสดงความน่าเกรงขามพอแล้ว คนกลุ่มนั้นรีบเงยหน้าขึ้น สีหน้าของแต่ละคนล้วนระมัดระวังมาก มีคนหนึ่งพูด “คำนับหัวหน้าพรรค”

อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้มเย็นชา “พวกคุณไม่รู้จักผมเหรอ”

พวกเขาหันไปมองหน้ากันแล้วพูด “พวกเราไม่เคยเจอท่านหัวหน้าพรรค”

อู๋เป่ย “ช่วงก่อนพรรคมังกรทองส่งคนมาฆ่าผม พวกคุณไม่รู้เรื่องนี้เหรอ”

คนกลุ่มนั้นหน้าถอดสีทันที หัวหน้าพรรคฟ้าทมิฬเหรอ ใครเป็นคนทำ

อู๋เป่ยสามารถมั่นใจได้ว่าพวกเขาไม่รู้เรื่องนี้ ดูเหมือนตำแหน่งของพวกเขาในพรรคมังกรทองไม่สูงมากนัก

เขาถาม “ตอนนี้หัวหน้าพรรคมังกรทองเป็นใคร”