บทที่ 855 กระดูกสัตว์และห่อถุงผ้า

เงินไม่พอ อู๋เป่ยคิดไปคิดมา และคุยกับเจ้าของแผงว่า : “เพื่อน ยืมแผงของคุณใช้หน่อยสิ ฉันจะขายของบางอย่าง เมื่อมีเงินเพียงพอแล้ว ฉันจะซื้อของคุณ”

เจ้าของแผงนี้ขายของสองสามอย่างนี้เท่านั้น เขาพยักหน้า แล้วตอบว่าได้

จากนั้นอู๋เป่ย ก็นั่งลงและหยิบของมาขาย พร้อมกับพูดคุยกับเจ้าของแผง

เขามีสิ่งของมากมายที่เก็บไว้กับตัว บางอย่างก็มีค่าน้อยสำหรับเขา ดังนั้นจึงเป็นการดีกว่าที่จะแลกเปลี่ยนเป็นเงิน

ครั้งแรกที่เขาพบหลุมศพของผิงร่วนโฮ่วพบกระจกและกริชโบราณ ซึ่งทั้งสองชิ้นเป็นวัตถุพิเศษ ทันทีที่เขาหยิบออกมาก็มีคนถามราคา และราคาที่เขาบอกก็คือ: “กระจกโบราณสามพันเหรียญดอลลาร์ซีหลาน ซึ่งเหมาะสมกับราคาห้าพัน

หลังจากที่คนหลายกลุ่มดู ในที่สุดก็มีคนต้องการซื้อมันอย่างจริงใจ ทั้งสองฝ่ายต่อรองราคา ในที่สุดอู๋เป่ยก็ขายได้ในราคาเจ็ดพันสอง

เมื่อเขามีเงินเพียงพอแล้ว เขาซื้อลูกบาศก์ลับ เมื่อเจ้าของแผงขายของแล้ว ก็พูดจาสุภาพสองสามคำแล้วจากไป

อู๋เป่ยคิดว่าเขาอาจต้องซื้อของบางอย่างในภายหลัง นอกจากนี้ดอลลาร์ซีหลานยังสามารถแปลงเป็นเงินสดได้ ดังนั้นเขาจึงหยิบดาบขับไล่ปีศาจออกมา ความโกรธเกรี้ยวของเทพแห่งสายฟ้าของถังเหมิน ดาบบินจั๊กจั่น เกราะป้องกันแขนทองคำ และยันต์ไฟแห่งสายฟ้าภาพวาดทั้งห้าที่เขาวาดเอง

สิ่งของเหล่านี้ น่าดึงดูดยิ่งกว่าครั้งก่อน และในไม่ช้าก็ดึงดูดผู้ซื้อจำนวนมาก ความโกรธเกรี้ยวของเทพเจ้าแห่งสายฟ้าแห่งถังเหมินนั้นทรงพลังมาก จนอู๋เป่ยขายมันในราคาเก้าพันดอลลาร์ซีหลาน

ดาบขับไล่ปีศาจขายในราคาหนึ่งหมื่นสามพันดอลลาร์ซีหลาน และดาบบินจั๊กจั่นมีราคาแพงกว่า โดยขายได้สองหมื่นดอลลาร์ซีหลาน เกราะป้องกันแขนทองคำทำงานได้อย่างมหัศจรรย์ และในที่สุดก็ถูกขายในราคาหนึ่งหมื่นสองพันดอลลาร์ซีหลาน

ยันต์สายฟ้าทั้งห้า อันถูกขายในราคารวมสองหมื่นสองพันดอลลาร์ซีหลาน ในที่สุดเขาก็ขายทั้งหมดได้ในราคาหนึ่งหมื่นสี่พันดอลลาร์ซีหลาน !

เมื่อมีเงินในมือแล้ว เขาจึงมองไปที่แผงลอยด้านหลังต่อ จนกระทั่งเขาเกือบจะเดินครบทั้งตลาดผี เขาถึงถูกดึงดูดโดยแผงลอยแห่งหนึ่ง

แผงลอยนี้ มีกระดูกสัตว์ต่าง ๆ มากมาย บางส่วนผ่านการผุกร่อนและสึกกร่อน บางส่วนกลายเป็นหินอย่างเห็นได้ชัด เมื่อมองแวบเดียว เขาเห็นกระดูกสัตว์สองตัวบนแผงลอยที่มีแสงศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งมีมนต์ขลังมาก

เขาจงใจหยิบกระดูกอีกชิ้นขึ้นมาแล้วถามว่า：“กระดูกพวกนี้ ราคากิโลละเท่าไหร่”

เจ้าของแผงเป็นชาวอาหรับ เขาขมวดคิ้ว แล้วพูดว่า : “เพื่อน นี่เป็นกระดูกศักดิ์สิทธิ์ ราคาขายเป็นชิ้น ๆ”

อู๋เป่ยยิ้มแล้วพูดว่า : “โอเค กระดูกชิ้นนี้ราคาเท่าไหร่？”

เจ้าของแผงลอยมองดูแล้วพูดว่า : “หนึ่งหมื่นสามพันดอลลาร์ซีหลาน”

อู๋เป่ยขมวดคิ้ว : “แพงขนาดนี้เลยเหรอ ? ”

เจ้าของแผงพูดว่า : “กระดูกศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้หายากมาก มีผู้เรียนรู้ตั้งแต่การตรัสรู้จนถึงหอมรดกโบราณ คุณไม่ซื้อก็ช่างมันเถอะ”

อู๋เป่ยหยิบกระดูกทั้งสองที่เขากำลังดูอยู่ขึ้นมา : “ช่างมัน ในเมื่อคุณต้องการซื้อ ก็ซื้อชิ้นใหญ่สองชิ้น ราคาสองชิ้นนี้ราคาเท่าไหร่？”

เจ้าของแผงคิดอยู่พักหนึ่ง : “ห้าหมื่น ห้ามต่อรอง”

อู๋เป่ยคิดว่าราคานี้มันเอาเปรียบเกินไป แต่เขาเห็นว่าสิ่งนี้ไม่ธรรมดา เขาจึงพูดราคาขึ้นมา และซื้อมันในราคาเดิม

หลังจากได้กระดูกสัตว์มาแล้ว เขากำลังจะออกไป เมื่อมีชายคนหนึ่งมาตั้งแผงขายของข้าง ๆ เมื่อเปิดถุงผ้าออก อู๋เป่ยก็มองเห็นชิ้นส่วนต่าง ๆ มากมาย

อย่างไรก็ตาม ความสนใจของเขาไม่ได้อยู่ที่สิ่งเหล่านี้ แต่อยู่ที่ห่อถุงผ้าที่ทรงจัตุรัสนั้น ห่อถุงผ้านี้สกปรกและเก่า จนไม่สามารถมองเห็นสีดั้งเดิมของมันได้อีกต่อไป แต่ภายใต้ดวงตามิติของเขา เขาพบว่าแสงของยันต์ถุงผ้านั้นกะพริบ และมันเป็นของที่ไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน !

คนที่ซื้อของ จะต้องไม่เปิดเผยความตั้งใจของตัวเองเด็ดขาด ดังนั้นเขาจึงนั่งลงเพื่อเลือกดู แล้วพูดว่า : “พ่อค้า ของแตกหักเหล่านี้คุณขายยังไง？”

พ่อค้าโกรธมาก : “เพื่อน สิ่งของของฉันไม่ใช่ขยะ พวกนี้เป็นวัตถุศักดิ์สิทธิ์จากตำนานอาหรับ！”

อู๋เป่ย : ”คุณขายวัตถุศักดิ์สิทธิ์เหล่านี้ได้ราคาเท่าไหร่？”

คนคนนั้นคิดอยู่ครู่หนึ่ง : “สามหมื่นดอลลาร์ซีหลาน”

อู๋เป่ยยังมีเงินอยู่สองหมื่นหยวน ดังนั้นเขาจึงรีบต่อรองราคากับเขาทันที เขาพูดกันไปมาจนริมฝีปากซีดไปหมดข ในที่สุดพ่อค้าก็ตกลงขายของให้เขาในราคาสองหมื่นดอลลาร์ซีหลาน

หลังจากจ่ายเงินแล้ว อู๋เป่ยก็เก็บถุงผ้าขึ้นมา หยิบมันขึ้นมาแล้วเดินจากไป