บทที่ 882 ตระกูลเซินในคุนหลุน

อวี่เทียนเจิ้งเงียบสักพักหนึ่ง พูด : “ไม่สามารถคาดเดาได้ แต่อย่างน้อยเขาก็เป็นเซียนกษัตริย์อมตะในช่วงซ่อนตัวในถ้ำ กระทั่งมีความเป็นไปได้ว่าจะก้าวเข้าสู่สวรรค์ เป็นเซียนจุนท่านหนึ่ง”

อู๋เป่ย : “ตามหลักแล้ว ถ้าหากเขาเป็นเซียนกษัตริย์อมตะ หรือว่าเซียนจุน น่าจะบุกตำแหน่งผลไม้เซียนสวรรค์ตั้งนานแล้ว ทำไมถึงไม่ไปสักทีล่ะ”

อวี่เทียนเจิ้ง : “ผู้น้อยก็แปลกใจอย่างมากเหมือนกัน ต่อให้โลกมนุษย์ดีแค่ไหน ก็เทียบกับโลกแห่งเซียนไม่ได้ เขาไม่มีเหตุผลไม่ไป หรือบางที เดิมทีเขาก็เป็นเซียนสวรรค์อยู่แล้ว”

ไม่มีประโยชน์ที่จะพูดคุยเรื่องนี้ ไม่ว่าอีกฝ่ายจะอยู่ระดับสวรรค์สูงสุด หรือว่าเซียนสวรรค์ ล้วนแล้วไม่ใช่คนที่เขาสามารถต่อสู้ได้

“ผู้ศักดิ์สิทธิ์จึงกักขังแม่ทัพแห่งจตุรเทพอยู่ที่นั่น ไม่อนุญาตให้เขาไปไหนเหรอ”

อวี่เทียนเจิ้งพูด : “ใช่แล้ว เดิมทีผู้ศักดิ์สิทธิ์ต้องการถอดเขาออกจากตำแหน่งแม่ทัพแห่งจตุรเทพ แต่ตำแหน่งของแม่ทัพแห่งจตุรเทพได้รับเลือกร่วมกันโดยประเทศรอบข้าง แม้แต่ผู้ศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่มีสิทธิ์ลบชื่อออกไปได้ ดังนั้นสามารถทำได้แค่กักขังเขาเอาไว้ที่แห่งหนึ่ง”

พูดถึงตรงนี้ อวี่เทียนเจิ้งมองอู๋เป่ย พูด : “ใต้เท้า แม่ทัพแห่งจตุรเทพส่งคุณมา อาจจะต้องการมอบกองทัพชิงหลงให้คุณ”

หัวใจของอู๋เป่ยเต้นแรง : “นี่เป็นการคาดเดาของคุณเหรอ”

อวี่เทียนเจิ้ง : “ไม่ใช่การคาดเดา แต่มันเป็นเรื่องของความแน่นอน แม่ทัพแห่งจตุรเทพไม่สามารถกลับมาได้ในเร็วๆนี้ แต่กองทัพชิงหลงก็ไม่สามารถขาดผู้บัญชาการได้แม้แต่วันเดียว ใต้เท้าแข็งแกร่งกว่าคนธรรมดา ทักษะทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยม และเชี่ยวชาญการปรุงยาอายุวัฒนะ มีคุณมาเป็นแม่ทัพแห่งจตุรเทพของกองทัพชิงหลง ไม่มีใครคู่ควรกว่านี้อีกแล้ว! ผู้น้อยคิดว่า แม่ทัพแห่งจตุรเทพส่งใต้เท้ามา น่าจะกำลังทดสอบใต้เท้า”

อู๋เป่ยไม่สนใจตำแหน่งแม่ทัพแห่งจตุรเทพ พูด : “คุณคิดมากไปแล้ว ผมไม่อยากกลายเป็นแม่ทัพแห่งจตุรเทพ ใช่แล้ว มีรองแม่ทัพแห่งจตุรเทพคนหนึ่งไม่ใช่เหรอ เขาไปอยู่ไปไหนเหรอ”

เขาจำได้ว่า ครั้งหนึ่งเคยมีรองแม่ทัพโจวแห่งจตุรเทพ ไปเชิญจินซวินไป๋ออกจากภูเขา

อวี่เทียนเจิ้งพูด : “รองแม่ทัพโจวแห่งจตุรเทพถูกย้ายไปกองทัพเสือขาว”

อู๋เป่ยจึงไม่ถามอะไรต่อ เขาพูด : “ตอนนี้ผมต้องการรู้ว่า ใครเป็นคนกลุ่มเดียวกับที่ปรึกษาทางทหาร”

อวี่เทียนเจิ้งเอาแผ่นรายชื่อออกมาจากอ้อมแขนด้วยมือทั้งสองข้าง พูด : “ผมเตรียมไว้นานแล้ว ชื่อของทุกคน เขียนไว้ข้างบนทั้งหมด!”

อู๋เป่ยมองดูรายชื่อหนึ่งรอบ เขาถาม : “เหล่าอวี่ คุณว่าทำไมคนเหล่านี้ถึงยืนข้างเดียวกับที่ปรึกษาทางทหารเหรอ”

อวี่เทียนเจิ้ง : “เหตุผลนั้นง่ายอย่างมาก ผู้ศักดิ์สิทธิ์แข็งแกร่งพอ”

อู๋เป่ย : “ระหว่างผู้ศักดิ์สิทธิ์และพรรคฉู่ซานจิ้น ใครแข็งแกร่งกว่ากัน”

อวี่เทียนเจิ้งลังเลสักพัก พูด : “เปรียบเทียบกันไม่ได้ พรรคฉู่ซานจิ้นมีการสะสมพลังที่แข็งแกร่ง แต่พลังยุทธ์ของผู้ศักดิ์สิทธิ์ไม่อาจคาดเดาได้ แต่ในฐานะที่เป็นทหาร ผู้ศักดิ์สิทธิ์และพรรคฉู่ซานจิ้นเหมือนกัน ล้วนแล้วมีตัวตนที่ไม่มีใครกล้ารุกราน”

อู๋เป่ย : “ผมเป็นศิษย์ชั้นยอดของพรรคฉู่ซานจิ้น ดูเหมือนว่าจำเป็นต้องให้พวกเขารู้”

พูดถึงตรงนี้ เขาเข้าใจความหมายของอู๋เป่ยแล้ว พูด : “ความหมายของใต้เท้าคือ เปิดเผยตัวตนของคุณ ยับยั้งความน่าเกรงขามของผู้ศักดิ์สิทธิ์”

อู๋เป่ยพยักหน้า : “ผู้ศักดิ์สิทธิ์อยู่ไกลสุดขอบเมฆ แต่ผมอยู่แค่ตรงหน้า พวกเขาน่าจะรู้ว่าใครน่ากลัวกว่ากัน”

อวี่เทียนเจิ้งพูดด้วยรอยยิ้ม : “หลังจากผู้น้อยออกไป ก็จะให้คนกระจายข่าวออกไป!”

อวี่เทียนเจิ้งจากไป อู๋เป่ยมองดูรายชื่อหนึ่งรอบ จากนั้นเก็บเอาไว้ สำหรับสิ่งที่เรียกว่าคนเหล่านี้ของที่ปรึกษาทางการทหาร เขากลับไม่มีความบาดหมางอะไร อยู่ต่อหน้าความแข็งแกร่งขนาดนี้ พวกเขาเลือกแบบนี้มันก็ไม่แปลก เพียงแค่เขามีความแข็งแกร่งที่เพียงพอ ไม่ว่าจะเป็นคนของจินซวินไป๋หรือว่าคนของที่ปรึกษาทางการทหาร ล้วนแล้วจะกลายเป็นคนของเขา

เซินเจียเดินเข้ามา ชงชาให้อู๋เป่ยหนึ่งแก้ว ถามด้วยใบหน้าที่ประจบประแจง : “ใต้เท้า ผมได้ยินคนข้างนอกบอกว่า คุณเป็นลูกศิษย์ของพรรคฉู่ซานจิ้นเหรอ”

อู๋เป่ยอืมหนึ่งที : “ศิษย์ชั้นยอด”

เซินเจียชูนิ้วโป้งขึ้นมา : “ใต้เท้าเยี่ยมจริงๆ ต้องการเป็นลูกศิษย์ของพรรคฉู่ซานจิ้นเป็นเรื่องที่ยากอย่างมาก”

อู๋เป่ยไม่มีความรู้สึกไม่ดีต่อเซินเจีย ตอนนี้ก็ไม่มีอะไรทำ จึงพูดคุยกับเขา พูด : “มันแน่นอนอยู่แล้ว เฉพาะผู้ที่อยู่ในอันดับต้น ๆ ของรายนามเซียนเท่านั้น ถึงจะมีโอกาส”

เซินเจียพูดด้วยความร่วมมือ : “ใต้เท้าเป็นอันดับหนึ่งของรายนามเซียนใช่ไหม”