บทที่ 914 หม้อเทพเจ้า

เกล็ดเซียนก็โผล่ออกมาทันทีบนผิวของอู๋เป่ย ไม่ว่าจะเป็นไสเ้ดือนฝอยจะพยายามเจาะเข้ามาแค่ไหน พวกมันก็ไม่สามารถเจาะเกล็ดเซียนได้

"ระวัง มีแมลง！"เขาร้องเตือนสองคนด้านหลัง

อันจื่อจ้ายและเฉินหลี่ตกตะลึง อยู๋ในน้ำไม่กลาขึ้นมา อู๋เป่ยยกเท้าขึนแล้วกระทืบลงพื้นอย่าแรง ผลกระทบอันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายจากเท้าของเขาลงสู่พื้น พื้นดินทั้งหมดยุบลงไปครึ่งเมตร ราวกับเกินแผ่นดินไหว

ด้วยความตกใจ แมลงในพืนดินจึงระเบิดออกที่ละตัว ไม่มีตัวไหนรอด

เมื่อเห็นว่าไม่มีอันตรายจึงพูดว่า "ขึ้นมาเถอะ"

อันจื่อจายและเฉินหลี่จึงขึ้นฝั่ง พวกเขาสังเกตดูใกล้ๆ ก็เห็นว่าบนพื้นเต็มไปด้วยแมลงที่ระเบิด แต่แมลงส่วนใหญ่ตายอยู่ในดิน

อันจื่อจ้ายตกตะลึงแล้วพูดว่า "พี่อู๋ เท้าพี่นี้ทรงพลังจริงๆ ฆ่าแมลงตายหมด"

เฉินหลี่ "พี่อู๋ แมลงพวกนี้คืออะไร?"

อู๋เป่ย "หนอนศพ ถ้าถูกมันเจาะเข้าไปในร่าง มันก็จะเข้าควบคุมสมองของคนนัน แล้วคนนั้นกจะกลายเป็นซอมบี้"

เฉินหลี่ขนหัวลุก "มันคือหนอนศพ！ทำไมในนี้ถึงมีหนอนศพ?"

อู๋เป่ย "แถวนี้จะตองมีซอมบี้อยู่แน่"

อันจื่อจ้ายพูด "พี่อู๋ ยังจะเดินไปต่อไหม? ซอมบี้เป็นเรื่องที่รับมือยาก เราไม่ใช่ตี้เซียนชุนหยาง ไม่สามารถต้านทานพิษของซากศพซอมบี้ได้"

อู๋เป่ย "ด้านมีแต่อันตราย พวกนายสองคนรอฉันอยู่ตรงนี้ ฉันจะไปสำรวจก่อน"

วิธีของอู๋เป่ย ทำให้อันจื่อจ้ายรู้สึกไม่ดี แล้วพูดว่า "พี่อู๋ ไม่งั้นก็ช่างมันเถอะ"

อู๋เป่ย "ไม่เป็นไร สองท่านรอสักครู่"

เขาก้าวเดินไปข้างหน้า แสงสว่างก็มืดลง มืดลง เมื่อเดินไปได้สิบกว่าเมตร ก็มองเห็นเนินหลุมศพยกสูงกว่าหนึ่งเมตร อิฐหินบนพื้นผิวถูกผุกร่อนไม่เป็นรูปเป็นร่างแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเขากระทืบเท้าลงกับพื้น ก็ทำให้สุสานพังทลายลง เผยให้เห็นห้องสุสานด้านใน

เขาเปิดดวงตาวิเศษแลวพบว่ามีโลงศพโลหะอยู่ในสุสาน ภายในมรซอมบี้ตัวหนึ่งนอนอยู่ มันปกคลุมไปด้วยขนสีแดง หนอนศพจำนวนนับไม่ถ้วนคลานไปทั่วร่างกายของเขา

"มันคือราชาศพสวรรค์!" อู๋เป่ยหรี่ตาลงแล้วถอยไปสองสามก้าวโดยไม่รู้ตัว

ความแข็งแกร่งของราชาศพแห่งสวรรค์นั้นแม้แค่ตี้เซียนก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ด้วย เว้นแต่จะเป็นโต้วเทียนเซียนจุน!

โชคดีที่ราชาศพแห่งสวรรค์ยังหลับอยู่ มันน่าจะเข้าสู่สาวะฝึกฝน และคงไม่ตื่นในเวลาอันสั้นนี้

ทันใดนั้นใจเขาก็สั่นไหว เขาสวมหน้ากากฟ้าทมิฬ แลวพูดว่า "เทพฟ้าทมิฬ"

เทพฟ้าทมิฬ "มีอะไร?"

อู๋เป่ย "ฉันมีราชาศพแห่งสวรรค์มาสังเวย ท่านอยากได้ไหม?"

เทพฟ้าทมิฬ "ราชาศพแห่งสวรรค์เหรอ? นั้นก็ไม่แย่ ข้าพอรับได้"

อู๋เป่ยกระโดดเข้าไปในสุสานทันที วางสิ่งกีดขวางไว้รอบโลงศพ จากนั้นท่องคาถา ทันใดนั้นแสงสีดำก็ปรากฏขึ้นเหนือหลุมศพห่อโลงศพเอาไว้

วินาทีต่อมา โลงศพก็ถูกดูดเข้าไปในท้องฟ้าสีดำ ราชาศพแห่งสวรรค์ก็ตื่นขึ้นทันที มันคำรามอย่างดุเดือดแล้วฟ้าโลงก็เปิดออก

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่มันออกมาก็ตกตะลึง เทพฟ้าทมิฬจ้องมองเขาอย่างเย็นชา ด้วยมืออันใหญ่โตของเขาลากเขาเข้าไปสู่ความมืดมิดอันไร้ขอบเขต

เทพฟ้าทมิฬส่งเสียงดัง "ครั้งนี้ เจ้าอยากแลกกับอะไร?"

อู๋เป่ย "ยังไม่รีบ เก็บไว้ก่อน ค่อยแลกเมื่อมีพอแล้ว"

ขณะที่เขาพูด เขาก็หยิบโลงออกมา เพราะว่าข้างในนั้นยังมีวัตถุฝังศพอยู่มากมาย

เมื่อไม่มีราชาศพแห่งสวรรค์ เขาก็ไม่ต้องกังวลอีกต่อไป เขาหยิบหนอนศพเงินลงไปในขวดเล็กๆ จากนั้นตรวจดูวัตถุทำศพที่อยู่ข้างใน

ดูเหมือนว่าผู้เสียชีวิตน่าจะมากจาราชวงศ์ฉินและฮั่น เหตุผลที่เขาถูกฝังอยู่ในดินแดนลับเทียนหวู่ก็คือการใช้ภูมิประเทศนี่เพื่อเลี้ยงศพเขาไว้