ตอนที่ 916
บทที่ 918 เซียนจิงหง
October 21, 2026
ออกจากพื้นที่ ตกสู่บนยอดเขาในดินแดนแห่งเซียนแห่งหนึ่ง หวงหลางไม่ส่งเขาอีกต่อไป ให้เขาเดินทางกลับไปด้วยตัวเอง
มาถึงดินแดนแห่งเซียน งูขาวตัวนี้ตื่นเต้นอย่างมาก มันสามารถบินได้ในอากาศจริงๆ
อู๋เป่ยประหลาดใจเล็กน้อย เขาบอกทางงูขาว บินไปทางพรรคฉู่ซานจิ้น
หลังจากครึ่งวัน งูขาวหยุดอยู่ที่ยอดเขาเสี่ยวหลง อู๋เป่ยให้งูขาวอยู่ที่นี่ จากนั้นไปพบอาจารย์เฉินเต้าซวน
เฉินเต้าซวนกำลังนั่งสมาธิ เห็นอู๋เป่ยกลับมา เขาประหลาดใจเล็กน้อย : “ลูกศิษย์ ทำไมนายถึงกลับมาเร็วขนาดนี้”
อู๋เป่ยพูด : “อาจารย์ ดินแดนลับเทียนหวู่กำลังจะพังทลาย ผมเลยออกมาก่อน คนอื่นๆน่าจะยังไม่ออกมา แต่ก็ใกล้แล้ว”
เฉินเต้าซวนแปลกใจอย่างมาก : “ดินแดนลับเทียนหวู่จะพังทลายแล้วเหรอ เป็นไปได้ยังไง”
หลังจากนั้นเขาถามอู๋เป่ย : “ลูกศิษย์ นายได้รับอะไรไหม”
อู๋เป่ยพยักหน้า : “ศิษย์ได้รับการสืบทอดส่วนหนึ่งจากตำหนักเซียนเทียนหวู่”
เฉินเต้าซวนตัวสั่นสะท้าน : “อะไรนะ ได้รับการสืบทอดจากตำหนักเซียนเทียนหวู่เหรอ”
อู๋เป่ยพูด : “อาจารย์ ตำหนักเซียนเทียนหวู่ร้ายกาจมากเลยเหรอ”
เฉินเต้าซวนหัวเราะฮ่าฮ่า : “มันไม่เพียงแต่ร้ายกาจ! ตำหนักเซียนเทียนหวู่ เป็นสถานที่ที่ผู้ฝึกฝนศิลปะการต่อสู้ใฝ่ฝันที่จะไป! ลูกศิษย์ นายเป็นคนที่โชคดีจริงๆ!”
หลังจากนั้นเขาพูดอย่างจริงจัง : “เรื่องนี้ อย่าไปบอกใครนอกจากอาจารย์คนเดียว!”
อู๋เป่ยพยักหน้า : “ลูกศิษย์เข้าใจแล้ว”
เฉินเต้าซวนหยิบดาบสั้นที่ยาวประมาณหนึ่งฟุตออกมา ตัวดาบมีความโปร่งใส มีเพียงเงาจาง ๆ เท่านั้นที่สามารถมองเห็นได้ภายใต้แสงไฟ หลังจากนั้นมันก็หายวับไป
เขาตะลึงไปเลย ถาม : “อาจารย์ นี่คือดาบอู๋เซียงเหรอ”
เฉินเต้าซวนพยักหน้า : “ตอนนี้อาจารย์จะมอบมันให้นาย! ดาบอู๋เซียง มีเพียงการฝึกฝนดาบอู๋เซียงให้อยู่ในระดับสูงเท่านั้น ถึงจะสามารถใช้มันได้”
อู๋เป่ยดีใจอย่างมาก รีบพูด : “ขอบคุณอาจารย์!”
อาจารย์และลูกศิษย์คุยกันสักพัก อู๋เป่ยกลับมาที่ยอดเขาเสี่ยวหลง ยอดเขาอู๋เซียงกว้างขวางอย่างมาก ล้อมรอบด้วยภูเขาและเนินเขา เมื่อเขาบินข้ามยอดเขา ทันใดนั้นก็รู้สึกถึงพลังดาบอันน่าทึ่งที่อยู่เบื้องล่าง
เขาสงสัยอย่างมาก ลงไปข้างล่างทันที มองเห็นผู้หญิงคนหนึ่ง กำลังใช้ดาบบินเล่มหนึ่ง ดาบบินนั้นราวกับสายฟ้า บินอยู่ในป่า ที่ๆมันบินผ่าน ล้วนแล้วทำให้ต้นไม้หัก หินพัง มีพลังมหาศาล
ดวงตาของอู๋เป่ยเป็นประกาย พูดชม : “ดาบดี!”
ผู้หญิงคนนั้นเย็นชาและมีเสน่ห์อย่างมาก คิดไม่ถึงเลยว่าหน้าตาจะคล้ายกับหมิงเหยียนที่เพิ่งแยกทางกัน เพียงแต่อารมณ์แตกต่างกันโดยสิ้นเชิง นอกจากนี้รูปร่างผอมไปหน่อย
ผู้หญิงมองมาทางอู๋เป่ยทันที พูดอย่างเย็นชา : “ใคร!”
อู๋เป่ยเตรียมจะแนะนำตัวเอง มีคนหลายคนตะโกนอยู่ใกล้ๆ : “หมาไร้ยางอาย กล้าแอบมองนางฟ้า ตายสะเถอะ!”
ทันใดนั้น แสงดาบสามเล่ม โจมตีอู๋เป่ยจากสามทิศทาง ดูจากท่าทางของอีกฝ่าย เตรียมจะฆ่าอู๋เป่ยให้ตายทันที!
เผชิญหน้ากับดาบบินแบบนี้ ไม่มีวิธีการที่ดีที่สุด อู๋เป่ยหยิบหอกเปื้อนเลือดออกมา หอกพุ่งออกไปราวกับสายฟ้า หอกสามเล่มปรากฏขึ้น ต้อนรับแสงดาบสามเล่ม
“ตังตังตัง!”
หอกเล่มนี้เป็นอาวุธวิเศษของอาวุธชั้นสูง ดาบบินสามเล่มถูกเขาหักทั้งหมด บินออกไปสามทิศทาง
มีเสียงกรีดร้องหลายเสียงดังขึ้น ผู้ชายสามคนวิ่งออกมา มองดูเศษซากบนพื้นดิน เจ็บปวดอย่างมาก หนึ่งในนั้นพูดด้วยความโกรธ : “แกกล้าทำลายดาบบินของพวกเราเหรอ!”
“ซิ่ว!”
หัวหอกราวกับงูพิษ หยุดอยู่ที่กลางหน้าผากของคนผู้นี้ทันที หอกมีความเยือกเย็น ทำให้ร่างกายของคนผู้นี้เย็น กล้ามเนื้อแข็งทื่อ