บทที่ 920 ขุดหลุมศพบรรพบุรุษ

เว่ยฮุยเอ๋อร์แลบลิ้นออกมา : “มือซ้ายแม่ทัพแห่งจตุรเทพเป็นคนดี” ระหว่างที่พูด จากไปด้วยความสุข

มู่ซินหลานส่ายหน้า : “ทำให้คุณชายอู๋เห็นเรื่องตลกแล้ว เชิญ”

มาถึงตำหนักใหญ่ ลูกศิษย์หญิงคนหนึ่งเข้ามาถวายน้ำตา

อู๋เป่ยรู้ดี มู่ซินหลานคนนี้จะต้องมีเรื่องอื่นแน่นอน ไม่อย่างนั้นไม่มีทางเรียกตัวเองมา

มู่ซินหลานพูด : “คุณชายอู๋ สถานการณ์ของหลินชิงเหยาในเมื่อกี้ คุณคิดว่าเป็นยังไง”

อู๋เป่ย : “ผมได้ยินมาว่าวิชาดาบชิงเหลียนนั้นอันตรายถึงชีวิตอย่างยิ่ง และดูเหมือนว่าสิ่งที่พูดจะเป็นเรื่องจริง หลินชิงเหยาฝึกฝนมากเกินไป ไม่สามารถระงับจิตสังหารได้ ในความเป็นจริงยิ่งพลังแข็งแกร่งเท่าไหร่ จิตใจก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้น แม่นางหลินคนนี้ เชื่อว่ายังไม่เคยถึงระดับผู้ฝึกยุทธ์ชั้นพระเจ้าเลยด้วยซ้ำ”

มู่ซินหลานถอนหายใจเบาๆหนึ่งที : “กลายเป็นผู้ฝึกยุทธ์ชั้นพระเจ้า เป็นเรื่องที่ยากอย่างมาก ชิงเหยาใจร้อนเล็กน้อย ระดับปรมาจารย์แห่งสวรรค์ก็ทะลวงสู่ตี้เซียนแล้ว”

อู๋เป่ย : “อันที่จริงไม่ว่าจะเป็นการฝึกฝนวิชาแบบไหน ถ้าหากไม่สามารถรักษาหัวใจหลักไว้ได้ จะเกิดปัญหาได้ง่าย โดยเฉพาะวิชาดาบชิงเหลียน จิตสังหารรุนแรง ถ้าหากไม่สามารถฝึกฝนจิตใจได้ จะเกิดสถานการณ์ธาตุไฟเข้าแทรกได้ง่ายอย่างมาก”

มู่ซินหลาน : “สถานการณ์แบบนี้ ไม่ใช่เรื่องแปลกที่จะเห็นมันในตำหนักชิงเหลียนของพวกเรา จนถึงทุกวันนี้ ยังมีลูกศิษย์อีกห้าสิบสี่คนที่ถูกคุมขังอยู่ที่ด้านหลัง ภูเขา พวกเธอล้วนเคยเป็นอัจฉริยะของตำหนักชิงเหลียนของพวกเรา แต่เป็นเพราะธาตุไฟเข้าแทรก กลายเป็นปีศาจฆ่าคน สามารถทำได้แค่ขังพวกเธอเอาไว้”

อู๋เป่ยเข้าใจในทันที สถานการณ์ที่ตำหนักชิงเหลียนกำลังเผชิญอยู่ คล้ายกับวัดต้าฉาน เขาพูด : “เจ้าตำหนักต้องการให้ผมช่วยพวกเธอเหรอ”

มู่ซินหลานพูดด้วยรอยยิ้ม : “ไม่รู้ว่าคุณชายอู๋จะยอมช่วยงานนี้ไหม”

อู๋เป่ยพูดด้วยรอยยิ้ม : “ผมก็เป็นลูกศิษย์ของภูเขาสู่ ช่วยอย่างเต็มใจอยู่แล้ว เพียงแต่ ตอนนี้ผมยุ่งอยู่กับเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ดังนั้นจึงต้องรอสักพัก”

มู่ซินหลานพูด : “ไว้คุณชายอู๋มีเวลาว่างเมื่อไหร่ ค่อยมารักษาพวกเธอก็ไม่สาย”

ทั้งสองคนสนทนาสักพัก อู๋เป่ยจึงลุกขึ้นแล้วบอกลา มู่ซินหลานส่งเขาไปจนถึงนอกประตูตำหนัก

อู๋เป่ยกระโดดขึ้นไปบนท้องฟ้า สักพักหนึ่งก็จากไปไกล

หลังจากเขาไป หลินชิงเหยาเดินออกมาจากด้านหลัง พูด : “อาจารย์ ทำไมคุณถึงเห็นคุณค่าลูกศิษย์คนหนึ่งสำคัญขนาดนี้ คุณล้วนแล้วไม่เคยเกรงใจต่อเจ้าสำนักยอดเขาอู๋เซียงแบบนี้ด้วยซ้ำ”

มู่ซินหลานพูดอย่างไม่แยแส : “เธอจะไปรู้อะไร เขาเป็นถึงผู้ฝึกยุทธ์ชั้นกษัตริย์ คุณสมบัติเทียบเท่ายูเทียน”

หลินชิงเหยาตกใจอย่างมาก : “ผู้ฝึกยุทธ์ชั้นกษัตริย์!”

มู่ซินหลาน : “ชิงเหยา เธอต้องคว้าโอกาสเอาไว้ อนาคตของอู๋เป่ยคนนี้ไร้ขีตจำกัด ถ้าหากเธอสามารถกลายเป็นเพื่อนร่วมทางกับเขาได้ อนาคตจะราบรื่นอย่างมาก”

หลินชิงเหยาทำปากมุ่ย : “ฉันไม่มีทางชอบเขาหรอก”

มู่ซินหลานหัวเราะทันที : “เรื่องบนโลกใบนี้ พูดยาก”

อู๋เป่ยออกจากตำหนักชิงเหลียน มาถึงตำหนักฉางเซิง ค่อยบินลงมา

คนลอยอยู่กลางอากาศ เขาได้ยินเสียงระเบิดดังมาจากห้องปรุงยาห้องหนึ่ง รีบไปดู คนที่ทำเตาระเบิดในครั้งนี้ ถ้าเดาไม่ผิดก็คือลู่เฟยซงอีกแล้ว ไม่รู้ว่าเขากำลังค้นคว้ายาอะไร ระเบิดจนใบหน้าดำไปหมด

เห็นอู๋เป่ยมา เขามองด้วยความดีใจ : “อู๋เป่ย นายมาได้พอดีเลย มาดูสิว่ายาอายุวัฒนะเตานี้ของฉันมีปัญหาอะไร ฉันล้มเหลวสามครั้งแล้ว”

อู๋เป่ยส่ายหน้า พูดในใจเจ้าตำหนักฉางเซิงพึ่งพาไม่ได้เลยจริงๆ ถามสูตรยาทันที ในไม่ช้า เขาก็พบปัญหาที่เกิดขึ้นทันที ลู่เฟยซงปรุงยาครั้งที่สี่ ปรากฏว่าสำเร็จแล้ว

หลังจากนั้นมีการปรับแต่งอีกสองครั้ง สามารถปรุงยาอายุวัฒนะระดับราชาออกมาได้

ยาอายุวัฒนะนี้ ชื่อว่ายาอายุวัฒนะฮว่าเสิน สามารถช่วยให้คนทะลวงสู่ตี้เซียนระดับสิบได้ นั่นคือสภาวะสูงสุดของกษัตริย์เที่ยงแท้ ระดับแปลงกายเป็นเทพ

อู๋เป่ยเอายาอายุวัฒนะฮว่าเสินระดับราชาสองเม็ดเป็นของรางวัลตอบแทน

ปรุงยาสำเร็จ ลู่เฟยซงพูด : “อู๋เป่ย นายอยู่ข้างนอก เคยมีคนวางแผนลอบสังหารนายไหม”

อู๋เป่ย : “มี ไม่ใช่แค่ครั้งเดียว ถ้าหากไม่ใช่เพราะผมแข็งแกร่ง คงถูกพวกเขาฆ่าตายตั้งนานแล้ว”

ลู่เฟยซง : “เรื่องเหล่านี้ ฉันรู้ทุกอย่าง อันที่จริงฉันและอาจารย์ของนาย ล้วนแล้วมอบหมายปรมาจารย์ปกป้องนาย เพียงแค่นายไม่รู้เท่านั้น”

อู๋เป่ยเบิกตากว้าง : “แอบปกป้องผมเหรอ ทำไมผมถึงไม่รู้เลย”