บทที่ 924 คำสาปโรคระบาดเลือดเทพ

หยานจินเหลียงไม่มีทางให้ถอยอีกแล้วจริงๆ ต่อให้เขาหยุด ตระกูลหลี่ก็ไม่มีทางปล่อยเขาอย่างแน่นอน ครุ่นคิดสักพัก เขาตัดสินใจสู้อีกครั้ง กัดฟันแน่นทันที : “ได้ ฉันตกลง!”

ชายร่างผอมเตี้ยพูดอย่างเย็นชา : “ภายในสามชั่วโมง แกต้องโอนเงินเข้ามาในธนาคาร ถึงเวลาไม่เห็นเงิน รับผิดชอบผลที่ตามมาแล้วกัน!”

พูดจบ เขากระโดดหนึ่งที หายไปแล้ว

หยานจินเหลียงลุกขึ้นมาจากพื้นด้วยความลำบาก เขามองไปรอบๆ ทุกคน สีหน้าของทุกคนต่างซีดขาวอย่างมาก

เขากัดฟันแน่น พูดทีละประโยค : “ห้าหมื่นล้าน รับผิดชอบด้วยกันทุกคน!”

ล้วนแล้วถึงขั้นนี้แล้ว ไม่มีใครสามารถอยู่ห่างจากเรื่องนี้ได้ ดังนั้นคนนี้หนึ่งพันล้าน คนนั้นสองพันล้าน รวบรวมเงินห้าหมื่นล้านครบอย่างรวดเร็ว หลังจากนั้นโอนเงินเข้าไปในบัญชีของอีกฝ่าย

ภูเขาแห้งแล้งแห่งหนึ่งในอวิ๋นตง แสงสีดำบินมาจากทิศตะวันออก มีชายผมขาวคนหนึ่งลอยลงมา ชายผมขาวเป็นผู้แข็งแกร่งอันดับต้นๆ ของสมาคมฟูโซ รองประธานอาโอกิ คามินามิ

มองไม่ออกว่าอาโอกิ คามินามิอายุเท่าไหร่ เขาพูดเสียงลึก : “กุ่ยจู๋ เป็นใคร ถึงต้องให้หุ่นเทพเจ้าปีศาจออกโรง”

ชายร่างผอมเตี้ยคุกเข่าลงบนพื้น พูดด้วยความเคารพ : “ใต้เท้าอาโอกิ อีกฝ่ายมีเซียนจวินปกป้อง นอกจากนี้ผู้ว่าจ้างยินดีกจ่ายเงินห้าหมื่นล้านดอลลาร์ นี่เป็นเงินก้อนโต ใช่แล้ว ก่อนหน้านี้ เขาให้มาหนึ่งหมื่นหนึ่งพันล้านแล้ว”

อาโอกิ คามินามิพูด : “หกหมื่นหนึ่งพันล้าน เป็นเงินก้อนโตจริงๆ อืม ธุรกิจครั้งนี้ สามารถทำได้”

เขาหยุดสักพัก : “เป้าหมายอยู่ไหน พาฉันไปเถอะ”

“รับทราบ!”

ในเวลานี้ หลี่อวิ๋นโต้วกลับไปพักผ่อนแล้ว อู๋เป่ยกำลังนั่งอยู่ในคฤหาสน์ของตระกูลหลี่ เปิดขวดเหล้า ให้คนทำอาหารมาสองสามอย่าง ดื่มกินคนเดียว

เหล้าสามแก้วลงท้อง เขาพูด : “อีกสักพัก ไม่แน่อาจจะมีผู้แข็งแกร่งปรากฏตัว”

เหยียนหยาง : “ท่านเซียน ต้องหาผู้ช่วยเพิ่มไหม”

อู๋เป่ยส่ายหน้า : “เรื่องของวันนี้ จำเป็นต้องเผชิญหน้าด้วยตัวเอง ต่อให้อีกฝ่ายมาหนึ่งหมื่นคน ก็ไม่สามารถขอกำลังสนับสนุนจากภายนอก”

อิ่ง : “นายน้อย ท่านมีแผนการโต้ตอบหรือไม่”

อู๋เป่ยมองดูมือของตัวเองหนึ่งที พูดอย่างไม่แยแส : “ตราประทับสวรรค์สังหารนี้ อาจจะต้องใช้งานในวันนี้แล้ว”

ตราประทับสวรรค์สังหาร เป็นท่าไม้ตายที่เทพคุนอู๋ผู้ยิ่งใหญ่มอบให้เขา มากพอที่จะฆ่าเซียนจวิน และทำให้เซียนจุนบาดเจ็บสาหัสได้

ผ่านไปไม่นาน จู่ๆอู๋เป่ยก็ลืมตาขึ้น เขามองไปทางทิศตะวันออก บินไปทิศทางนั้น เข้าไปเผชิญหน้า

หลังจากห่างจากบ้านหลายพันเมตร เขาพบกับอีกฝ่ายแล้ว

อาโอกิ คามินามิลอยอยู่กลางอากาศ เขามองอู๋เป่ย ถามอย่างเย็นชา : “แกก็คือเซียนจวินคนนั้นเหรอ”

ตอนนี้อู๋เป่ยเปลี่ยนใบหน้าแล้ว แสดงให้เห็นว่าเป็นชายวัยกลางคนคนหนึ่ง เขาพูดอย่างไม่แยแส : “ฉันเอง!”

อาโอกิ คามินามิฮึอย่างเย็นชาหนึ่งที อีกฝ่ายยกหุ่นหยกสีดำตัวหนึ่งด้วยมือทั้งสองข้างขึ้น ตะโกน : “อัญเชิญเทพเจ้าปีศาจ!”

“บูม!”

ออร่าที่น่าสะพรึงกลัว ปลดปล่อยออกมาหุ่นหยก กลายเป็นก้อนเมฆสีดำเต็มไปหมด รวมตัวกันเป็นภาพปีศาจที่สูงหนึ่งพันเมตร ทรงพลังราวกับท้องฟ้า

เทพเจ้าปีศาจตนนี้ ที่เท้าเหยียบงูดำตัวใหญ่ ดวงตาของมันสว่างดุจดวงจันทร์ ดวงตาสีแดง ใบหน้าสีน้ำเงิน ผมยาวเป็นสีเขียว และมันบินไปทั่วท้องฟ้า

อาโอกิ คามินามิหัวเราะอย่างเย็นชา : “ตายด้วยน้ำมือของเทพเจ้าปีศาจของสมาคมฟูโซของพวกเรา แกภูมิใจมากพอแล้ว!”

เทพเจ้าปีศาจตนนั้นยื่นนิ้วมือออกมาหนึ่งนิ้ว กดลงไปที่อู๋เป่ย

“ตุ้มตั้ม!”

ออร่าที่น่าสะพรึงกลัว ทำให้เขาหายใจลำบาก แต่ใบหน้าของอู๋เป่ยกลับไร้ความกลัว มองดูนิ้วมือใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เขายกฝ่ามือขวาขึ้น ต้อนรับอย่างดุเดือด

“บูม!”

แสงสีทองอันเจิดจ้าพุ่งออกมา สว่างกว่าแสงอาทิตย์ตอนกลางวันสิบเท่า ทันใดนั้น แขนของเทพเจ้าปีศาจแตกเป็นเสี่ยงๆครึ่งหนึ่ง

อู๋เป่ย ในที่สุดก็ปลดปล่อยตราประทับสวรรค์สังหารออกมาแล้ว! พลังของเทพเจ้าปีศาจตนนี้ อย่างที่คาดน่ากลัวอย่างมาก เหนือกว่าเซียนจวินหลายเท่า! เพียงแต่ ตราประทับสวรรค์สังหารยังคงทำให้เสียหายอย่างหนัก

เทพเจ้าปีศาจหดตัวเป็นพลังงานสีดำก้อนหนึ่ง ส่งเสียงคำรามออกมา

อู๋เป่ยใช้งานตราประทับสวรรค์สังหาร ดูเหมือนว่าจะมีความเหนื่อยล้า เขากินยาอายุวัฒนะแห่งชีวิตหนึ่งเม็ด ทันใดนั้นพลังก็ถูกเติมเต็มอีกครั้ง กระตุ้นกรรไกลตัดวิญญาณทันที ฆ่าไปทางเทพเจ้าปีศาจตนนั้น

เทพเจ้าปีศาจได้รับบาดเจ็บสาหัส พลังไม่เหลือแม้แต่หนึ่งในสิบ ถูกตัดเป็นสองท่อนทันที

กรรไกลตัดวิญญาณตัดไปตัดมา ตัดเทพเจ้าปีศาจตนนี้ครั้งแล้วครั้งเล่า ตัดไปไม่กี่ที มันก็ไม่สามารถขยับได้แล้ว