บทที่ 938 นักบุญอุปถัมภ์ของหลี่ซื่อ

เขานำอัญมณีออกมาเก้าชิ้นแล้วพูดว่า "สิ่งนี้ สามารถสมบัติในเมืองมรกตได้"

หลังถังจื่อยี่มองดูอัญมณี เธอก็ตกตะลึงและพึมพำ "อัญมณีนีเปล่งแสงแห่งจิตวิญยาณจริงๆ！"

อู๋เป่ยยิ้มแล้วพูดว่า "ของชิ้นนี้ขายไม่ได้ แต่เก็บเป็นมรดกตระกูลเถอะ"

จากนั้นเขาก็หยิบหยกเซียนออกมาอีกชิ้นหนึ่ง พื้นผิวของหยกเซียนนี้ดีกว่าหยกมาก หลังจากถังจื่อยี่เห็นแล้ว เธอกตกตะลึงอีกครั้ง

อู๋เป่ย "หยกเซียนนี้มีประโยชน์ต่อร่างกายเมื่อสวมใส่ ดังนันราคาของมันสูงกว่าหยกทั่วไป แต่ฉันมีไม่มาก เอาให้เธอก่อนสองชิ้น ที่เหลือเอาทำเป็นจี้ทั้งหมด"

ถังจื่อนี่พยักหน้า "ดีจังเลย มีอัญมณีจิตวิญญาณนี้ ธุรกิจในเมืองมรกตจะต้องดีขึ้นไปอีกขั้น ที่รัก จะตั้งชื่ออัญมณีนี่ว่าอะไร?"

อู๋เป่ยครุ่นคิดอยู่ครู่ก่อนจะตอบว่า "อัญมณีพวกนี้ มีหลากหลายสีสันเรียกรวมกันว่าอัญมณีแห่งจิตวิญญาณ สีม่วงก็เรียกว่าอัญมณีแห่งจิตวิญญาณสี่ม่วง สีแดงกเรียกว่าอัญมณีแห่งจิตวิญญาณสีแดง "

ถังจื่อยี่ยิ้มแล้วพูดว่า "ได้ งั้นเรียกมันว่าอัญมณีแห่งจิตวิญญาณ!"

พูดคุยกับถังจื่อยี่อีกสักพัก อู๋เป่ยจึงไปหาเทพคุนอู๋ผู้ยิ่งใหญ่

"ท่านเทพ！"

เทพคุนอู๋ผู้ยิ่งใหญ่ลืมตาขึ้น "เจ้าหนู มีอะไรรึ?"

อู๋เป่ย "ท่านรู้จักมันไหม?"

เขานำลูกตานั้นออกมา เทพคุนอู๋ผู้ยิ่งใหญ่ก็เบิกตากว้างเมื่อเห็นมัน "มันคือลูกตาของเทพปีศาจหลิงเทียน！"

อู๋เป่ยยิ้มแลวพูดว่า "เทพปีศาจหลิงเทียน? มันร้ายกาจไหม?"

เทพคุนอู๋ผู้ยิ่งใหญ่ "ฉันเคยปะมือกับมันมาก่อน เขาแข็งแกร่งกว่าฉันเล็กน้อย แต่ถ้าฉันพยายามทำอย่างถึงที่สุด เขาก็จะได้รับบาดเจ็บสาหัสหรือเสียชีวิตได้"

อู๋เป่ย "นั้นก็คือแข็งแกร่งกว่าท่าน"

เทพคุนอู๋ผู้ยิ่งใหญ่ส่งเสียง "ฮึ" หนึ่งเสียง "ก็ไม่ได้แข็งแกร่งกว่ามากเท่าไหร่"

อู๋เป่ย "ของสิ่งนี้ ฉันมอบให้ท่าน"

เทพคุนอู๋ผู้ยิ่งใหญ่ส่งเสียงหัวเราะ "ฮ่าฮ่า" ยอดเยี่ยม! เจ้าหนู เจ้าอยากได้อะไรล่ะ?"

อู๋เป่ยถาม "ท่านเทพ ท่านจะสามารถฟื้นพลังได้มากเพียงใดด้วยการขัดเกลาลูกตานี้?"

เทพคุนอู๋ผู้ยิ่งใหญ่ "ประมาณหนึ่งเปอร์เซ็นต์"

อู๋เป่ยพยักหน้า "ฉันหวังให้ท่านเทพเป็นนักบุญอุปถัมภ์ของหลี่ซือ"

เทพคุนอู๋ผู้ยิ่งใหญ่เงียบไปครู่หนึ่ง โดยคิดว่าในปีนั้น เขาเคยเป็นนักบุญอุปถัมภ์ของอาณาจักรเซียน ตอนนีการขอใหเขาปกป้องครอบครัวนั้นก็ไม่เกินกำลังเขาหรอก

หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง เขาก็พูดว่า "ก็ย่อมได้ อนาคตของเจ้านั้นสดใส ไม่มีเรื่องน่าละอายเลยที่จะเป็นกบุญอุปถัมภ์ของตระกูลหลี่ของเจ้า"

อู๋เป่ยดีใจมาก "ขอบคุณท่านมาก!"

ในขณะที่เขาพูดอย่างนั้น เขาก็ส่งลูกตาให้กับเทพคุนอู๋ผู้ยิ่งใหญ่ซึ่งเขาก็กลืนมันเข้าไปโดยตรงแล้วพูดว่า "ข้าจะนอนพักสักครู่เพื่อปรับพลังงาน"

อู๋เป่ยพยักหน้า แลวเขาก็เข้าไปในพื้นที่จัดเก็บอาวุธ

จากนั้น เขาก็นั่งขัดสมาธิบนหลังคา อาคารแล้วนั่งสมาธิเพื่อดูดซับพลังงานทางจิตของพลังปราณมังกรม่วง

ถังจื่อยี่เมื่อได้รับหยกเซียนมา เธอให้คนไปส่งให้กับโรงงานแปรรูปเธอกลัวว่าของจะเสียหายจึงนั่งรถไปเอง

การฝึกของอู๋เป่ยนี้ ก็เลยผ่านเข้าวันที่สองอย่างไม่รู้ตัว

เขาคุยกับจูชิงเหยียน ถังจื่อยี่แล้วจึงออกเดินทางกลับบ้าน เพื่อตั้งถิ่นฐานของเทพคุนอู๋ผู้ยิ่งใหญ่

เมื่อกลับมาถึงบ้าน เขาก็เลือกบ้านที่พิเศษหลังหนึ่ง แล้วประดิษฐานให้แก่เทพคุนอู๋ผู้ยิ่งใหญ่ในบ้าน และห้ามไม่ให้ใครเข้าใกล้าบ้านนี