บทที่ 950 วิชากังฟูบ้าคลั่งและหมัดดาวตก

วิชาที่อู๋เป่ยเลือกในตอนนี้ มีสองร้อยเจ็ดแบบ แต่ทักษะการต่อสู้ที่เลือก มีสี่ร้อยสิบห้าแบบ เขาคิดสักพัก เลือกวิชาและทักษะการต่อสู้ที่ยากที่สุด แบ่งออกเป็นวิชากังฟูบ้าคลั่งและหมัดดาวตก

การฝึกฝนวิชากังฟูนั้น เมื่อเขาทำการฝึกฝนขึ้นมาค่อนข้างง่าย ใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ร่างกายก็มีพลังสองอย่างปรากฏขึ้น พลังบ้าคลั่งและพลังดุร้าย

พลังบ้าคลั่ง สามารถช่วยให้เขาระเบิดพลังของตัวเองออกมาได้หลายเท่า พลังดุร้าย มันสามารถทำให้พลังของเขาดุร้ายและครอบงำมากขึ้น

แม้ว่าวิชากังฟูนี้จะไม่สูงส่งเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ใช่วิชากังฟูที่โลกเบื้องล่างสามารถเปรียบเทียบได้ วิชากังฟูนี้ ไม่ว่าจะวางไว้ตรงไหนในคุนหลุน ล้วนแล้วจะต้องถูกแย่งจนนองเลือดแน่นอน

อู๋เป่ยฝึกฝนพลังบ้าคลั่งและพลังดุร้ายออกมา หลังจากนั้นทำการฝึกฝนหมัดดาวตก หมัดดาวตกนี้ ตามชื่อเลย หมัดราวกับดาวตก เร็วและหนักหน่วง

ฝึกหมัดดาวตกเสร็จ ใช้เวลาไปอีกหนึ่งชั่วโมงกว่า เขารวมการฝึกฝนทั้งสองเข้าด้วยกัน ทำความเข้าใจความหมายของมัน

ต้องรู้ว่า สิ่งที่เขาต้องการฝึกฝนต่อจากนี้ อิงมาจากวิชากังฟูบ้าคลั่งและหมัดดาวตก ทะลวงอย่างต่อเนื่อง

ในที่สุดท้องฟ้าก็มืดลง เขาค่อยหยุดการฝึกฝน กลับมาที่งานเลี้ยงอีกครั้ง รวมตัวกับทุกคน

หลังจากนั้นไม่นานจางเทียนเหิงก็มาถึงแล้ว เขาพูดด้วยรอยยิ้ม : “ทุกท่าน ได้เวลาแล้ว พวกเราออกเดินทาง”

พูดเสร็จ เขากระทืบเท้าหนึ่งที หมอกสีขาวไหลออกมาจากพื้นดิน หลังจากนั้น ทุกคนเพียงแต่รู้สึกว่าร่างกายสั่นเล็กน้อย

ไม่ถึงสามนาที หมอกสีขาวกระจายออกไป ทุกคนพบว่า พวกเขายังคงอยู่ภายในห้องงานเลี้ยง แต่มองออกไปข้างนอก กลับพบว่าอยู่ในที่ที่รกร้างแห่งหนึ่ง! ที่แท้ จางเทียนเหิงใช้เวลาในช่วงไม่กี่นาที ใช้วิชาเคลื่อนย้ายห้องจัดงานเลี้ยงทั้งหมด เคลื่อนย้ายมาถึงเหอตง

ทุกคนเดินออกจากห้องจัดงานเลี้ยง ก็มองเห็นว่าบ้านตั้งอยู่กลางเขา และเผชิญหน้ากับภูเขาลูกหนึ่ง นี่คือสิ่งที่ทุกคนต้องการเปิด และแม่มดผู้ยิ่งใหญ่ก็ถูกผนึกอยู่ข้างใน

ในเวลานี้ บนภูเขาลูกนั้นมีเงาของคนเคลื่อนไหว เห็นได้ชัดว่าข้างบนไม่ได้มีแค่คนเดียว

คุณฟูอวิ๋นพูด : “แม่ทัพแห่งจตุรเทพ ตามที่คาดไว้ มีคนไปถึงก่อน”

จางเทียนเหิงกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้ตรงประตู เขาพูดด้วยรอยยิ้มที่เย็นชา : “ไม่เป็นไร พวกเรารอดูความสนุกอยู่ที่นี่ก็พอแล้ว!”

ผ่านไปประมาณสิบกว่านาที ตำแหน่งแห่งหนึ่งบนภูเขาลูกนั้น จู่ๆก็มีมังกรไฟบินออกมาหนึ่งตัว มังกรไฟตัวนั้นเป็นสีม่วง หมุนหนึ่งรอบ คนสิบกว่าคนก็ถูกเผาแล้ว พวกเขาส่งเสียงกรีดร้อง บินขึ้นลงพยายามดับไฟ อย่างไรก็ตามไม่มีประโยชน์ เปลวไฟนั้นร้ายกาจอย่างมาก เพียงแค่มันสัมผัสกับร่างกายก็ไม่มีทางดับ

หลังจากนั้นไม่ถึงสิบนาที คนเหล่านี้ถูกเผาจนกลายเป็นศพ จนกระทั่งศพก็ถูกเผาจนกลายเป็นเถ้าถ่าน ไม่มีใครรอดแม้แต่คนเดียว

คุณฟู๋หลงถอนหายใจเบาๆหนึ่งที พูด : “คนที่ไม่รู้จึงไม่กลัวอะไรทั้งนั้น!”

คนกลุ่มนั้นเพิ่งตาย อีกทีหนึ่ง จู่ๆก็มีคนกลุ่มหนึ่งกระโดดขึ้นมา พวกเขาถูกล้อมรอบด้วยหมอกสีดำ แต่หลังจากที่กระโดดได้ไม่นาน ก็ล้มลงอยู่บนพื้นทีละคน น่าจะถูกยาพิษแล้ว ร่างกายกลายเป็นหนองและเลือดโดยตรง

คุณฟูอวิ๋นพูด : “ทุกท่าน อีกสักพักตอนที่เลือกตำแหน่ง พวกเราต้องระวังตัวให้มากๆ หาสถานที่ที่ปลอดแล้วเข้าไป”

คุณฟู๋หลง : “เหล่าฟู คุณเป็นคนเลือกตำแหน่ง หาที่ๆปลอดภัยหน่อย”

คุณฟูอวิ๋นไม่มีการปฏิเสธ พูด : “ได้!”

อู๋เป่ยมองสักพัก รู้สึกเบื่อ เตรียมจะฝึกฝนสักสองสามกระบวนท่า จู่ๆก็มองเห็น มีคนกลุ่มหนึ่งกำลังขึ้นภูเขา คิดไม่ถึงเลยว่าผู้นำจะเป็นหลี่หลงเฉิน

ที่แท้ บริเวณแห่งนี้เป็นอาณาเขตของหลี่หลงเฉิน จู่ๆก็มีผู้ฝึกฝนจำนวนมากมาที่แห่งนี้ เขาก็ต้องมาตรวจสอบแน่นอน

หลี่หลงเฉินและพรรคพวกเพิ่งขึ้นภูเขา ก็เจอกับคนกลุ่มหนึ่งที่กำลังลงภูเขา คนกลุ่มนี้เพิ่งสูญเสียคนไปครึ่งหนึ่ง รู้สึกแย่อย่างมาก ตอนนี้ มองเห็นหลี่หลงเฉินพวกเขาอ่อนแออย่างมาก ชายวัยกลางคนคนหนึ่งพูดอย่างเย็นชา : “ขยะอย่างพวกแกส่งตัวเองไปตาย ให้ฉันฆ่าพวกแกตายยังดีสะกว่า”

ระหว่างที่พูด เขาโบกมืออย่างสบายๆหนึ่งที ลมที่มืดมิดพัดผ่าน คนสี่คนที่อยู่ตรงหน้าหลี่หลงเฉินส่งเสียงกรีดร้อง ใบหน้าเปลี่ยนเป็นสีเทาทันที ล้มลงบนพื้นโดยตรง ตายแล้ว!

หลี่หลงเฉินตะลึง ในเวลาเดียวกันร่างกายแข็งทื่อ เพราะว่าเขาสัมผัสได้ว่า พลังของคนกลุ่มนี้ เหนือกว่าเขาอย่างแน่นอน!

ชายวัยกลางหัวเราะอย่างเย็นชา จากนั้นโยกมือเตรียมฆ่าหลี่หลงเฉิน

และในเวลานี้ ลมแรงตกลงมาจากท้องฟ้า ความกดดันทำให้เสื้อผ้าของทุกคนส่งเสียงกรอบแกรบ ผมยุ่งเหยิงไปหมด

“ตุ้ม!”