บทที่ 952 แนวป้องกันรอบนอกขนาดใหญ่

อู๋เป่ย: "ทำไมขอบเขตเซียนไท่ชิงถึงไม่ยุ่งกับทางโลกล่ะ"

เหมยเนียง: "ฉันได้ยินมาว่าสถานที่แบบขอบเขตเซียนไท่ชิงพยายามรักษารูปแบบเดิมเอาไว้ ถ้ามีการยุ่งกับทางโลกมากเกินไป อาจจะมีผลต่อ สภาพแวดล้อมภายในได้"

ชายชรา: "สวรรค์ถ้ำคุนหลุนส่วนใหญ่สื่อสารกับกองกำลังต่างๆ ผ่านดินแดนแห่งเซียน"

อู๋เป่ย: "เพราะอย่างนั้น ดินแดนแห่งเซียนจึงเป็นศูนย์กลางและเป็นสิ่งที่สื่อสารสำหรับสถานที่ต่างๆ ในการสื่อสารกับทางโลก?"

ชายชรา: "จะเข้าใจอย่างนั้นก็ได้ ที่จริงแล้วกองกำลังหลักทั้งหมดมีในดินแดนแห่งเซียนมีการเรียงลำดับไว้อยู่"

อู๋เป่ย: "ถ้าอย่างนั้น พรรคฉู่ซานจิ้นที่ฉันอยู่ก็ไม่ใช่ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในคุนหลุน"

เหมยเนียง: "คุณชาย ยังมีกองกำลังบางส่วนที่อยู่เบื้องหลังพรรคฉู่ซานจิ้นและความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาก็ซับซ้อนมาก"

ในตอนนั้นอู๋เป่ยก็ตระหนักได้ว่าน้ำในคุนหลุนนั้นลึกกว่าที่เขาจินตนาการไว้ มันไม่ได้ง่ายเหมือนที่มองเห็นจากภายนอก

เขาจิบเหล้าเซียนสวรรค์อีกครั้งแล้วพูดว่า "เหล้าดี!"

จากการสนทนาอู๋เป่ยได้เรียนรู้ว่าคนสองคนมาที่นี่เพื่อมารอเขา เขาอดไม่ได้ที่จะสงสัยและถามพวกเขาว่าพวกเขาว่ารู้ได้อย่างไรว่าพวกเขาจะมาที่คฤหาสน์จื่อหลง

ชายชราพูดว่าอวิ๋นซีได้ทำนายไว้เมื่อวันก่อน เขาบอกว่าอู๋เป่ยจะปรากฏตัวในคฤหาสน์จื่อหลงและจะมีการผจญภัยที่น่าอัศจรรย์ขึ้นในการเดินทางครั้งนี้

หัวใจของอู๋เป่ยเต้นรัว เป็นไปได้ไหมว่าอวิ๋นซีหมายถึงกลุ่มแม่มดผู้ยิ่งใหญ่?

พูดถึงเรื่องแปลก ๆ เหมยเนียงจึงถามว่า: "คุณชาย คนข้างนอกพวกนั้น น่าจะมีคนอยู่เบื้องหลัง ไม่รู้ว่าเค้ากำลังทำอะไรกัน? มันเกี่ยวข้องกับแฉกหรือเปล่า?"

อู๋เป่ย: "ภูเขานั้นได้สะกดแม่มดผู้ยิ่งใหญ่คนนึงเอาไว้"

เหมยเนียงและชายชราอ้าปากค้าง ที่แท้เป็นแม่มดผู้ยิ่งใหญ่งั้นเหรอเนี่ย!

เหมยเนียงถาม: "คุณชาย แม่มดผู้ยิ่งใหญ่ยังมีชีวิตอยู่ไหม?"

อู๋เป่ย: "ยังมีชีวิตอยู่"

ชายชราหัวเราะเยาะ: "คนพวกนี้รนหาที่ตายจริงๆ หากแม่มดถูกปล่อยตัวออกมาเมื่อไหร่ พวกเขาไม่รอดแน่ ฉันได้ยินมาว่าแม่มดเชี่ยวชาญในการตามล่าและฆ่าผู้ที่อยู่ขั้นเซียน"

อู๋เป่ย: "จะพูดอย่างนั้นก็ถูกไม่ทั้งหมดหรอก พูดให้ถูกก็คือ แม่มดสามารถดูดซับพลังเวทย์มนตร์และคาถาของผู้ฝึกฝนที่ขั้นเซียน ดังนั้นวิธีการของแม่มดจึงคล้ายกับคนที่เป็นขั้นเซียนในบางด้าน"

เหมยเนียง: "ถ้าอย่างนั้น แม่มดก็เก่งกว่าเซียนน่ะสิ"

อู๋เป่ย: "แม้ทางในตอนแรกเริ่มจะไม่เหมือนกันแต่ในท้ายที่สุดก็จบที่ทางเดียวกัน"

ชายชรา: “ คุณชายแล้วท่านจะเข้าร่วมด้วยมั้ย?”

อู๋เป่ย: "อืม ฉันกำลังรอข่าวคราวจากพวกเขาในตอนแรก ๆ มีคนหลายคนที่ไปแล้วตาย"

ชายชรา: "ระวังด้วย"

มีคนกลุ่มนึงกำลังดื่มและพูดคุยกัน ไม่นานก็ตีสามแล้ว จู่ ๆ ก็มีเสียงคำรามยาวมาแต่ไกล เสียงนั่นดังจนสะท้านฟ้าไปหมด จางเทียนเหิงและคนอื่น ๆ กำลังส่งข้อความถึงอู๋เป่ย

เขาลุกขึ้นยืนทันทีและพูดว่า "ท่านทั้งสอง โปรดรอที่นี่สักครู่ แล้วผมจะรีบกลับมา"

ไม่กี่นาทีต่อมา เขาก็ปรากฏตัวในห้องจัดเลี้ยงจางเทียนเหิงและคนอื่น ๆ พร้อมที่จะปฏิบัติการ เมื่อเห็นเขากลับมา จางเทียนเหิงก็พูดว่า: “ คนตายไปก็มากแล้วเริ่มปฏิบัติการได้เลย!"

เมื่อเขาออกคำสั่ง ทุกคนก็แยกย้ายกันปฏิบัติหน้าที่ของตัวเอง อู๋เป่ยสามารถกำหนดทางเข้าที่ถูกต้องได้ แต่เรื่องนี้มีคุณฟู๋หลงและคุณฟู๋อวิ๋นเป็นผู้รับผิดชอบต่อเรื่องนี้ ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถพูดอะไรได้

โชคดีที่คนสองคนนี้มีความสามารถ ใช้แค่ครึ่งชั่วโมงในการกำหนดทางเข้า หลังจากนั้น คนสองคนก็ก้าวไปข้างหน้าเพื่อตัดผ่านกำแพงหินและขุดถ้ำลึกเจ็ดเมตร