บทที่ 961 หอคอยว่านเว่ย พลังงานระดับหนึ่ง

อู๋เป่ย : “มีอะไรพิเศษเกี่ยวกับหลิวเทียนหลางคนนี้”

อวิ๋นเฟยหยาง : “ตระกูลชิงถ๋งของหลิวเทียนหลางอยู่ในโลกแห่งเซียน คุณสมบัติดีอย่างมาก แม้ว่าจะเป็นคนเซียน แต่ทุกย่างก้าวล้วนแล้วแข็งแกร่งอย่างมาก ตอนนี้มีพลังยุทธ์ระดับผู้ฝึกยุทธ์ชั้นกษัตริย์แล้ว คนผู้นี้มีประวัติที่ยอดเยี่ยม เคยสังหารกษัตริย์เที่ยงแท้ นอกจากนี้ อาจารย์ของเขาเป็นถึงเซียนบู๊แห่งสวรรค์คนหนึ่ง พลังน่ากลัวอย่างมาก”

ฟังถึงตรงนี้ อู๋เป่ยเข้าใจทันที อวิ๋นเฟยหยางคนนี้ต้องการให้เขาปลอมตัวเป็นหลิวเทียนหลาง เขาพูด : “ท่านทวด พลังยุทธ์ของผมนั้นไม่มีปัญหา เพียงแต่หลิวเทียนหลางคนนี้มีหน้าตาแบบไหน ผมไม่เคยเห็น”

อวิ๋นเฟยหยางพูดด้วยรอยยิ้ม : “น้องอู๋ นายยอมช่วยตระกูลอวิ๋นของพวกเราเหรอ”

อู๋เป่ย : “อวิ๋นซีเป็นแฟนของผม ผมช่วยแน่นอน”

อวิ๋นเฟยหยางดีใจอย่างมาก พูด : “ได้!”

เขาโบกมือหนึ่งที ภาพของชายคนหนึ่งปรากฏขึ้นต่อหน้าอู๋เป่ย ผู้ชายคนนี้ อายุใกล้เคียงกับอู๋เป่ย กระทั่งอายุยังหนุ่มกว่าเล็กน้อย

คนผู้นี้ร่ำรวยราวกับหยก มีรูม่านตาสองรูในตาซ้าย สวมชุดคลุมผ้าสีทองและสีน้ำเงิน มีจี้หยกมังกรสีม่วงห้อยอยู่ที่เอว มีจิตสังหารที่แข็งแกร่งระหว่างคิ้ว มองตรงไปข้างหน้า ทำให้คนรู้สึกหวาดกลัว

อู๋เป่ยมองสักพัก พูด : “เสื้อผ้าและจี้หยกนี้ ต้องทำขึ้นเป็นพิเศษ อย่างอื่น ผมแข็งแกร่งกว่าเขาทั้งหมด”

นี่ไม่ใช่การโอ้อวดของเขา พูดถึงพลัง เขาไม่แพ้ให้กับคนระดับเดียวกัน ต่อให้อีกฝ่ายเป็นอัจฉริยะจากโลกแห่งเซียนก็ตาม!

อวิ๋นเฟยหยางพูดด้วยรอยยิ้ม : “ได้ ฉันจะให้คนไปทำ อวิ๋นซี ทวดอย่างฉันคนนี้จะช่วยเธอเป็นพยาน รอให้พลังยุทธ์ของฉันฟื้นฟูกลับมา จะให้เธอแต่งงานกับอู๋เป่ย”

อวิ๋นซีอึ้งไปเลย หน้าแดงปรากฏบนใบหน้าที่สวยงาม ไม่รู้จะตอบอะไรชั่วขณะ

อวิ๋นเฟยหยางหัวเราะฮ่าฮ่า พูด : “ไม่ตอบ ฉันคิดว่าเธอตอบตกลงแล้วนะ”

เขาพูดกับอู๋เป่ยอีกครั้ง : “อู๋เป่ย หลิวเทียนหลางคนนั้นเชี่ยวชาญทักษะพิเศษด้านศิลปะการต่อสู้หลายอย่าง นายก็ต้องทำการฝึกฝนเหมือนกัน”

อู๋เป่ย : “ท่านทวดสบายใจได้ ทักษะพิเศษด้านศิลปะการต่อสู้ผมก็มีเหมือนกัน”

ทัศนะคติที่อวิ๋นเฟยหยางมีต่ออู๋เป่ยในตอนนี้ ยิ่งมองก็ยิ่งเพลินตา เขาพูดด้วยรอยยิ้ม ; “เด็กอย่างนาย เป็นอัจฉริยะอย่างแท้จริง มีนายอยู่ บางทีตระกูลอวิ๋นอาจจะสามารถฟื้นฟูสู่ความรุ่งโรจน์ของเผ่าราชวงศ์อีกครั้ง”

ทั้งสองสนทนาไม่นานเท่าไหร่ เสื้อผ้าและจี้หยกของหลิวเทียนหลางคนนั้นก็ถูกส่งมาแล้ว อู๋เป่ยเปลี่ยนเสื้อผ้า แปลงร่างเป็นรูปลักษณ์ของหลิวเทียนหลางอย่างง่ายดาย

เขาหมุนอยู่กับที่หลายรอบ เดินหลายก้าว อวิ๋นเฟยหยางพูดชม : “เหมือน! กระทั่ง ออร่าของนายเพียบพร้อมยิ่งกว่าเขา”

อวิ๋นซีพูดด้วยรอยยิ้ม : “ท่านทวด อย่างนั้นฉันไปหาผู้อาวุโสแล้ว บอกไปว่าจะแต่งเข้าตระกูลเซียวแล้ว”

อวิ๋นเฟยหยางพยักหน้า : “ตกลง น้องอู๋ นายอยู่ที่นี่ชั่วคราว อยู่กับคนชราอย่างฉันอีกหลายวัน”

หลังจากอวิ๋นซีจากไป อู๋เป่ยฝึกฝนช่องเทพที่เจ็ดต่อ สัมผัสถึงพลังมหัศจรรย์ของทุกสิ่ง

จู่ๆอวิ๋นเฟยหยางถาม : “น้องชายเปิดช่องเทพกี่ช่องแล้ว”

อู๋เป่ย : “เจ็ดช่อง”

อวิ๋นเฟยหยางพูด : “นายเคยเป็นผู้มีพระคุณที่ช่วยชีวิตฉัน ฉันจะยืมของสิ่งนี้ให้นาย”

ระหว่างที่พูด เขาเปิดปากแล้วพ่นหอคอยสีขาวเล็กๆ ออกมา ทันทีที่หอคอยเล็กต่อสู่พื้น ก็เปลี่ยนเป็นสูงหลายสิบเมตร รวมทั้งหมดห้าชั้น

อู๋เป่ยมองหอคอยนี้ ถาม : “ท่านทวด นี่คืออะไร”

อวิ๋นเฟยหยางพูดด้วยรอยยิ้ม : “นี่คือ 'หอคอยว่านเว่ย' ที่บรรพบุรุษเผ่าราชวงศ์ของฉันใช้เพื่อการฝึกฝน ฝึกฝนที่นี่ สามารถดูดซับพลังงานจากทุกมิติที่สำคัญของห้วงเวลาได้โดยตรง”

อู๋เป่ยดีใจอย่างมาก : “คิดไม่ถึงเลยว่าจะมีสมบัติแบบนี้ด้วย!”

อวิ๋นเฟยหยาง : “นายเข้าไปลองดู สมบัติชี้นี้ มีเพียงเผ่าราชวงศ์ที่สามารถใช้งานได้ เพียงแต่นายเป็นลูกเขยของตระกูลอวิ๋นของฉัน ก็ไม่ใช่คนนอกเหมือนกัน”

อู๋เป่ยโค้งคำนับ : “ขอบคุณท่านทวด”

อวิ๋นเฟยหยาง : “ไม่ต้องเกรงใจ น้องชาย คุณสมบัติของฉันมีจำกัด สามารถฝึกฝนได้เฉพาะบนชั้นสองของหอคอยว่านเว่ยเท่านั้น นายสามารถไปถึงชั้นไหน มันขึ้นอยู่กับโชคของนายแล้ว”