บทที่ 978 ไล่าล่าอย่างรวดเร็ว

เย่เสวียนยิ้มและพูดว่า : “ทวดน้อย ท่านไม่จำเป็นต้องแสดง เหตุผลหลักก็คือเอฟเฟกต์พิเศษในบางฉากทำได้ยาก ฉันจ้างหลายทีมให้ทำ แต่ผลที่ได้กลับไม่ได้ดีมาก”

อู๋เป่ยเยาะเย้ย : “คุณให้ฉันมาที่นี่ เพื่ออยากประหยัดเงินสำหรับค่าเอฟเฟกต์พิเศษเหรอ ? แล้วคุณคิดจะให้ค่าคอมมิชชั่นฉันเท่าไหร่？”

เย่เสวียนยิ้ม“ฮิ ฮิ”ออกมา : “ท่านเป็นทวดน้อยของฉัน ยังจะถามเอาเงินจากฉันอีกเหรอ？”

หลินปิงเซียนเม้มริมฝีปากของเธอ ยิ้มและพูดว่า : “พี่ใหญ่อู๋ เอฟเฟกต์พิเศษเหล่านั้นทำได้ยากจริง ๆ ฉันใช้เงินไปมากมาย แต่ก็ล้วนไม่ได้ตามผลที่ต้องการ”

อู๋เป่ยเองก็มาแล้ว ดังนั้นจึงอยากให้ลองดู เขาจึงถามเกี่ยวกับพล็อตเรื่อง ผู้ร้ายเป็นปรมาจารย์ผู้ฝึกทักษะชั่วร้ายเพื่อฝึกฝนทักษะขั้นสูงสุด เขาจึงกลายเป็นผู้โหดเหี้ยม และไม่เอาญาติพี่น้อง

การต่อสู้ครั้งนี้ ต้องใช้การเคลื่อนไหวที่ยากลำบากมาก ซึ่งแม้แต่เด็กหนุ่มที่วัดต้าฉานก็ทำไม่ได้ หรือทำได้ไม่สมบูรณ์แบบ ต่อมามีการเพิ่มเอฟเฟกต์พิเศษ แต่เย่เสวียนยังคงต้องพัฒนาต่อไป แม้ว่าผู้กำกับคิดว่ามันดีแล้ว แต่เขาก็ยังไม่พอใจ จนในที่สุดเขาก็คิดขึ้นมาได้ และโทรศัพท์หลอกอู๋เป่ยมาโดยหวังว่าจะให้เขาลองดู

เมื่ออู๋เป่ยเดินกลับไปที่หลังเวที เขาก็เปลี่ยนรูปลักษณ์ใบหน้าของเขา กลายเป็นชายหนุ่มที่ดูเย็นชาและหล่อเหลาอย่างยิ่ง โดยไม่มีร่องรอยของความโกรธบนใบหน้าของเขาเลย

เขาสวมชุดโบราณและไว้หนวดเครา เมื่อเขายืนอยู่ต่อหน้าเย่เสวียน และคนอื่น ๆ ทุกคนก็ต่างตกตะลึง ความเยือกเย็น ความโหดเหี้ยม และความแข็งแกร่งที่อู๋เป่ยแสดงในเวลานี้ ดีกว่าคำอธิบายในงานต้นฉบับเพียงร้อยเท่า !

เย่เสวียนปรบมือ : “เยี่ยมมาก ! อารมณ์แบบนี้แหละ ก่อนหน้านี้ฉันมักจะรู้สึกเสมอว่ามีบางอย่างผิดปกติกับตัวละครตัวร้าย ผู้มีฝีมือที่สุดแห่งยุค ควรมีพฤติกรรมของผู้มีฝีมือที่สุดแห่งยุคที่ไม่มีใครเทียบได้！”

ในเวลานี้เย่เสวียนอธิบายกระบวนการต่อสู้ให้อู๋เป่ยด้วยตัวเอง เพื่อที่จะให้ได้ผลลัพธ์แบบนั้น จำเป็นต้องถ่ายหนึ่งช็อตจนจบ มีการเปิดกล้องสิบตัวพร้อมกันเพื่อจับภาพมุมมองที่ดีที่สุด

หลินปิงเซียนที่กำลังต่อสู้กับอู๋เป่ย แต่เธอจำเป็นต้องใช้ลวดสลิง เพราะการเคลื่อนไหวบางอย่างยากเกินไป

เมื่อทุกคนกำลังเตรียมตัวให้พร้อม และทันใดนั้นเขาก็พูดว่า : “มีฉันอยู่ ไม่ต้องใช้ลวดสลิง ปิงเซียน มาเริ่มกันเลย”

หลังจากพูดจบ ทันใดนั้นหลินปิงเซียนก็ลอยขึ้นไปในอากาศ พลิ้วไหวเหมือนนางฟ้า ดวงตาที่สวยงามของเธอก็เปล่งประกาย เธอใช้ดาบแทงไปที่อู๋เป่ย

อู๋เป่ยใช้พลังจิตของเขาเพื่อช่วยหลินปิงเซียนในการเคลื่อนไหวที่ซับซ้อนให้สำเร็จ นอกจากนี้ เขายังมีอิสระที่จะแสดงการเคลื่อนไหวลึกลับต่าง ๆ ในอากาศ ซึ่งไม่เพียงแต่สวยงาม แต่ยังทรงพลังมากอีกด้วย

ฉากแอ็กชั่นนี้ซึ่งแต่เดิมใช้เวลาถ่ายทำหลายวัน อู๋เป่ยสามารถถ่ายทำเสร็จภายในครึ่งชั่วโมง และถ่ายทำภายในครั้งเดียว

เมื่อเอฟเฟกต์สุดท้ายออกมา ผู้กำกับก็จ้องตาไม่กะพริบ เขายังบอกอีกว่าไม่น่าเชื่อ เขาไม่เคยถ่ายฉากแบบนี้มาก่อนในชีวิต

ต่อไปอู๋เป่ยกลายเป็นดารารับเชิญฟรีของเย่เสวียน เขาถ่ายทำฉากคนร้ายหลายฉากในภาพยนตร์เรื่องนี้ โดยมีระยะเวลารวมประมาณยี่สิบนาที และยี่สิบนาทีนี้จะกลายเป็นภาพยนตร์คลาสสิกชั่วนิรันดร์ในประวัติศาสตร์ และจะไม่มีใครเทียบได้

หลังจากถ่ายทำเสร็จ ก็เลยเที่ยงคืนไปแล้ว และทุกคนก็หิว ดังนั้น เย่เสวียนจึงเชิญทุกคนไปรับประทานอาหารเย็น ทุกคนแบ่งกันนั่งรถหลายคัน และขับไปที่โรงแรมแห่งหนึ่ง

ในห้องส่วนตัวในโรงแรม ผู้จัดการรออยู่ที่นั่นเป็นเวลานานแล้ว และยื่นเมนูให้เย่เสวียนสั่งอาหารด้วยความเคารพ เดิมทีโรงแรมนี้เป็นของตระกูลเย่เสวียน

หลังจากสั่งอาหารแล้ว เย่เสวียนก็เหลือบมองโทรศัพท์ แล้วพูดว่า : “ทวดน้อย คุณปู่ของฉันได้ยินว่าคุณเองก็อยู๋ที่นี่ เขาบอกว่าอีกสักครู่เขาจะมาครับ”

ขณะนี้แย่เทียนจงอยู่ที่บ้านเฉย ๆ ไม่ได้ทำอะไร เขาเองก็คิดถึงอู๋เป่ยอยู่บ้าง ดังนั้นจึงอยากจะมาหา

อู๋เป่ย : “ตกลง ฉันเองก็ไม่ได้เจอศิษย์พี่มานานแล้ว”

เครื่องเคียงวางอยู่บนโต๊ะ เมื่ออาหารถูกยกมา เย่เสวียนก็ได้รับโทรศัพท์ อู๋เป่ยได้ยินเสียงของคนแปลกหน้าอย่างชัดเจน : ” สวัสดีครับ นี่คือเบอร์ของสมาชิกในตระกูลของคุณหรือเปล่า？”

เย่เสวียนขมวดคิ้ว : “นี่เป็นเบอร์ของคุณปู่ของฉัน คุณเป็นใคร ?

ชายคนนั้นพูดว่า : “คุณปู่ของคุณเป็นลมอยู่ข้างทาง ฉันลองพยายามแล้ว แต่ดูเหมือนไม่มีลมหายใจแล้ว คุณรีบมาเถอะครับ อีกอย่าง ผมได้โทรเรียกรถฉุกเฉินแล้ว……”

คำพูดข้างหลัง เย่เสวียนไม่ได้ยินอะไรอีกแล้ว เขารีบลุกขึ้นแล้วออกไปทันที

อู๋ป่ยแย่งโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วถามว่า : “ตำแหน่งอยู่ตรงไหน？”

อีกฝ่ายรายงานตำแหน่งให้ พวกเขาทั้งสองรีบออกไปทันที อู๋เป่ยก็คว้าเย่เสวียนแล้วบินลอยไปในอากาศ