บทที่ 988 คุณจะยอมไม่ยอม?

อู๋ยิ้มแล้วพูดว่า "เมื่อกี้ลุงสองของฉันบอกว่า ปู่ของฉันคือนักธุรกิจอันดับหนึ่งในอวิ๋นตง และเป็นประธานหอการค้าหนานหยาง ในแง่ของคุณสมบัติและศักดิ์ศรี ตำแหน่งผู้นำกลุ่มควรเป็นของเขา ถ้าไม่ได้เป็นผู้นำกลุ่มก็ช่างเถอะ กลุ่มของเรา ไม่มีที่นั่งแมแต่แถวแรก ลุงสี่ ลุงคิดว่านี้มันไม่รังแกกันมากไปหน่อยเหรอ?"

เมื่อหลี่ซิวเฉิงได้ยิน ก็เงียบไปครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "จริงๆแล้วทุกคนก็รู้อยู่แก่ใจว่าผู้นำกลุ่มจงใจจะกำจัดพวกคุณ แต่มีเหตุผลว่าทำไมผู้นำกลุ่มจึงกลายเป็นผู้นำกลุ่ม ฉันสงสัยว่า ไม่ทราบว่าซวินเป่ยรู้รึไม่ว่าผู้นำมีลูกชายที่ยอดเยี่ยมอยู่?"

อู๋เป่ย "อ่อ ไม่ทราบว่าเขายอมเยี่ยมแค่ไหนกัน ลุงสี่ช่วยอธิบายให้ละเอียดได้ไหม?"

หลี่ซิวเฉิงลดเสียงลงแล้วพูดว่า "ผู้นำหลี่อวิ๋นฮั่นมีลูกชายสามคน ลูกชายคนเล็กของเขาอยู่ในวัยสี่สิบปี ฉันไดยินมาว่าเขาบูชาพลังอันยิ่งใหญ่ในดินแดนแห่งเซียนและได้กลายเป็นเซียนเหริน"

อู๋เป่ย "ลุงสี่รู้ไหมว่าเป็นพลังอะไร?"

หลี่ซิวเฉิง "เหมือนจะเรียกว่าอะไรสำนักไป๋กู่นี้แหละ"

เกี่ยวกับสำนักไป๋กู่ อู๋เป่ยเคยได้ยินมาก่อน ว่าเป็นสำนักชั่วร้ายที่ทรงพลัง นอกเหนือจากกองกำลังหลักทั้งสามในดินแดนแห่งเซียน ถึงอย่างไร เมื่อเทียบกับพรรคฉู่ซานจิ้นนั่นยังมีช่องว่างขนาดใหญ่อยู่

ในขณะที่หลายคนกำลังพูดคุยกัน หลี่ซิวเฉิงกเงียบลงทันที อู๋เป่ยเห็นคนกลุ่มนึงเดินเข้าไปในหองประชุม หนึ่งในนั้น มีชายชราอายุเจ็ดสิบเศษนั้นคือ หลี่อวิ๋นฮั่น ด้านหลังหลี่อวิ๋นฮั่นคือลูกชายทั้งสามของเขา หนึ่งในนั้นดูเหมือนจะมีอายุยี่สิบต้นๆ ยังดูเด็กมาก มีนิสัยชั่วร้าย เขาจะต้องเป็นลูกชายคนเล็กของหลี่อวิ๋นฮั่น ศิษย์สำนักไป๋กู่

หลี่อวิ๋นฮั่นเหนหลี่เส้าตงและคนอื่นๆที่นั่งแถวแรก เข้ามาทักทายหลี่ซิวเฉิงด้วยรอยยิ้มสงบนิ่ง "ซิวเฉิง นายมาแล้วเหรอ?"

หลี่ซิวเฉิงยิ้มแล้วพูดว่า "ท่านผู้นำ ผมก็ถึงมาถึงครับ"

จากนั้นเขาก็พยักหน้าเล็กน้อยให้ลูกชายทั้งสามคนของหลี่อวิ๋นฮั่น คิ้วของลูกชายคนเล็กของหลี่อวิ๋นฮั่นนั้นเต็มไปด้วยความโกรธเกี้ยว เขาจองมองไปที่หลี่เส้าตงอย่างเย็นชา "ใครให้พวกคุณมานั่งตรงนี้? ออกไปนั่งข้างหลังไป!"

ทันทีที่เขาอ้าปาก ทุกคนในแถวหลังก็หันมองมาดู

"จุจุ นี้มีการแสดงให้ดูล่ะ สายเลือดของผู้นำกลุ่มกับสายเลือดของหลี่อวิ๋นโต้วถูกสกัดแล้ว"มีคนหนึ่งกระซิบ

"ต้องเป็นฉากการต่อสู้ระหว่างมังกรกับเสือแน่ๆ หลี่อวิ๋นโต้วมีพลังมากกว่าหลี่อวิ๋นฮั่น"

"ก็พูดยาก ลูกชายคนเล็กของท่านผู้นำนั่นลึบลับอย่างมาก"

"มันแปลกมาก หลี่อวิ๋นโต้วเป็นคนต่ำต้อย ไม่เต็มใจที่จะแข่งขันกับหลี่อวิ๋นฮั่นมาโดยตลอด ทำไมวันนี้เขาถึงแข็งแกร่งขึ้นขนาดนีและยังจงใจไปนั่งแถวหน้าอีก?"

"เมื่อไม่นานมานี้ หลี่อวิ๋นโต้วขอให้ผู้ร่ำรวยครึ่งหนึ่งจากทางตะวันออกของอวิ๋นตงมาเยี่ยมที่บ้านเขา นี่เป็นการเปิดเผยอย่างมาก ฉันไดยินมาว่าหลุมศพบรรพบุรุษของกองกำลังเหล่านันถูกขุดขึ้นมา แต่พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะผายลม"

"พูดแบบนี้ หลี่อวิ๋นโต้วกมีไพ่เด็ดในมือน่ะสิ?"

"ฉันได้ยินมาว่า เบื้องหลังของหลี่อวิ๋นโต้วมีปรมาจารย์ขั้นเซียนกษัตริย์อยู่ และหลายคนพูดอย่างมั่นใจ ฉันคิดว่าเก้าในสิบนั้นเป็นเรื่องจริง"

"อะไรน่ะ! ปรมาจารย์ขั้นเซียนกษัตริย์!" ผู้ฟังต่างตกตะึง

ลูกชายคนเลกของหลี่อวิ๋นฮั่นดุเขา ซึ่งทำให้ใบหน้าของหลี่เส้าตงดูไม่ได้อย่างยิ่ง เขาพูดว่า "หลี่หลาน ระวังคำพูดของนายด้วย!"

ชายคนนี้ชื่อหลี่หลาน เมื่อเขาเห็นว่าหลี่เส้าตงไม่มีความกลัวบนใบหน้า เขาก็เยาะเย้ยทันที ด้วยการโบกมือของเขา ลมอันมืดมนพัดไปทางหลี่เส้าตง

แต่ในขณะนั้นอู๋เป่ยยืนอยู่ตรงหน้าหลี่เส้าตง ลมร้ายพัดมาที่เขา แต่สีหน้าของเขากลับไม่มีการเปลี่ยนแปลง

หลี่หลานขมวดคิ้ว เขามองไปที่อู๋เป่ยแล้วถามว่า "นายโผล่มาจากที่ไหนกัน?"

อู๋เป่ยพูดอย่างใจเย็น "นายลงมือก่อนน่ะ"

หลี่หลานตะคอกเสียง "แล้วยังไงล่ะ?"

"ตูม!"

ในพริบตาอู๋เป่ยก็คว้าคอของหลี่หลาน จากนั้นลมแรงก็พัดมาในที่เกิดเหตุ ทำให้ทุกคนไม่สามารถลืมตาขึนได้

ทันทีที่สายลมหยุดลง สมาชิกตระกูลหลี่ก็พบว่าอู๋เป่ยและหลี่หลานหายไป!

หลี่ซิวเฉิงประหลาดใจแล้วพูดว่า "คนล่ะ?"