บทที่ 997 อิ๋นซื่อผิง

แน่นอน ยันต์ป้องกันตัวแบบนี้อย่างน้อยก็ต้องสร้างจากตี้เซียน ยันต์ป้องกันตัวนี้สามารถใช้ได้เรื่อย ๆ ขอแค่มีพลังเวทย์มากพอ

อู๋เป่ยพยายามใช้พลังเวทย์จากร่างกายของเขาใส่เข้าไป ยันต์ป้องกันก็สว่างขึ้นเหมือนที่คาดไว้ มันดูดซึมพลังอย่างรวดเร็ว หลังจากลองไปสักระยะเขาก็หยุดใส่พลังเข้าไป เพราะอีกสักพักเขาต้องไปต่อสู้ ตอนนี้ทำไม่เหมาะเท่าไหร่

ครึ่งชั่วโมงต่อมาก็มีคนมาเคาะประตู องครักษ์หลงเว่ยเดินไปเปิดประตู เมื่อประตูเปิดออก ก็พบว่ามีชายชราหัวโล้นยืนอยู่ข้างนอก ชายชรายิ้มแล้วพูดว่า "สวัสดี หมอเทวดาอู๋"

องครักษ์หลงเว่ยถอยหลังไปสองสามก้าว แต่ยังคงวางมือบนดาบในขณะที่เขาเดินเข้าไป

ชายชรามาหาอู๋เป่ยพร้อมโค้งคำนับ: "ฉันอิ๋นซื่อผิง ยินดีที่ได้พบหมอเทวดาอู๋"

อู๋เป่ยรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย ตระกูลอิ๋นต้องการฆ่าเขาไม่ใช่เหรอ? ทำไมถึงมีท่าทีที่สุภาพขนาดนี้?

เขาพูดเสียงนิ่ง: "มีอะไรก็ว่ามา"

อิ๋นซื่อผิงกล่าวว่า: "หมอเทวดาอู๋ คุณรักษาโรคและช่วยชีวิตผู้คนมาก็มาก"

อู๋เป่ยมองไปที่เขา: "คุณเป็นหัวหน้าตระกูลอิ๋น?"

อิ๋นซื่อผิง: "ใช่ ฉันเอง"

อู๋เป่ย: "หัวหน้าตระกูลอิ๋น ไม่ต้องอ้อมไปอ้อมมาแล้ว คุณมาที่นี่เพื่อฆ่าฉันใช่ไหม?"

อิ๋นซื่อผิงโบกมืออย่างรวดเร็ว: "ฉันเปล่า ฉันมาที่นี่เพื่อขอความช่วยเหลือจากหมอเทวดาอู๋"

อู๋เป่ยสะดุ้ง เขามองอิ๋นซื่อผิงได้บรรลุระดับขั้นเปลี่ยนแปลงทางจิตวิญญาณตี้เซียนแล้ว อีกทั้งเขาก็ไม่ได้บาดเจ็บอะไร ดังนั้นเขาจึงถามว่า: "ช่วยใคร?"

อิ๋นซื่อผิงถอนหายใจเบา ๆ : "ลูกชายของฉันเองอิ๋นเสี่ยวเฟิง"

อู๋เป่ย: "คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันรักษาเขาได้"

อิ๋นซื่อผิง: "หมอเทวดาอู๋สามารถรักษาหมัดสั่นภูผาของตระกูลอิ๋นของฉันได้ ฉันเลยคิดว่าคุณต้อบสามารถรักษาเขาให้หายได้แน่นอน"

อู๋เป่ยยิ้มเย็นชา: "ตระกูลอิ๋น ของคุณโหดร้ายจะตาย แค่ฉันรักษาชุ่ยกวานไห่ คุณก็ไล่ตามมาฆ่าฉัน"

อิ๋นซื่อผิงก้มหัวลงกับพื้น: "ฉันขอโทษจริงๆตระกูลอิ๋นของฉันและตระกูลชุ่ยบาดหมางกัน"

อู๋เป่ย: "ชุ่ยกวานไห่บอกว่าเพราะปู่ของเขาช่วยคนตระกูลอิ๋น แต่ตระกูลชุ่ยถูกฆ่าแทบจะล้างตระกูล"

อิ๋นซื่อผิงกล่าวว่า: "หมอเทวดาอู๋ ชุ่ยกวานไห่ไม่รู้เรื่องภายในตระกูล"

อู๋เป่ยถามว่า: "เรื่องภายในตระกูลอะไร?"

อิ๋นซื่อผิง: "ตระกูลชุ่ยฆ่าคนในตระกูลอิ๋นของฉันไป 305 คนเพื่อปล้นตระกูลชุ่ยของฉันที่เป็น ‘ คำสั่งเจ้าชายสวรรค์' พ่อกับฉันซ่อนตัวอยู่ในชนบท ต้องใช้เวลาห้าสิบปีในการฟื้นตัวกลับคืนมาได้ เพราะงั้นฉันจะฆ่าตระกูลชุ่ยเพื่อแก้แค้น”

เหตุการณ์นี้ทำให้อู๋เป่ยประหลาดใจ: "ตระกูลชุ่ยฆ่าตระกูลอิ๋นของคุณทั้งหมดเหรอ?"

อิ๋นซื่อผิงพยักหน้า: "ใช่ ในตอนนั้น มีแค่พ่อกับฉันเท่านั้นที่หนีรอดมาได้ แต่ถึงอย่างนั้นพ่อของฉันก็ได้รับบาดเจ็บสาหัสและเสียชีวิตจากอาการบาดเจ็บภายในเวลาไม่กี่ปี"

อู๋เป่ย: "เพราะงั้นคุณต้องการที่จะแก้แค้นตระกูลชุ่ย?"

อิ๋นซื่อผิง: "ใช่แล้ว ทุกคนในตระกูลชุ่ยต้องตาย!"

อู๋เป่ยถามอีกครั้ง: "ใครทำลายตระกูลอิ๋นของคุณ"

อิ๋นซื่อผิง: "มันเป็นบรรพบุรุษของตระกูลชุ่ย ชื่อชุ่ยวั่งเซียน ชุ่ยวั่งเซียนอยู่อย่างสันโดษ ฉันฆ่าตระกูลชุ่ยเพื่อหวังให้เขาปรากฏตัว"

“เกิดอะไรขึ้นกับลูกชายของคุณ?”

อิ๋นซื่อผิง: "ลูกชายของฉันมีปัญหาขณะฝึก 'เส้นลมปราณหยินสามเส้น' ที่สืบทอดมาจากตระกูลชุ่ยของฉัน เส้นลมปราณของเขาถูกตัดออกไปหมดแล้วและจิตวิญญาณของเขาก็มีปัญหาด้วย ฉันมีลูกชายแค่คนเดียว ใคร ๆ ต่างก็รักเขา ขอร้องล่ะคุณหมอเทวดาอู๋ ช่วยเขาด้วย!"

อู๋เป่ยเงียบไปครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ฉันช่วยเขาได้ แต่คุณห้ามไปตามล่าชุ่ยกวานไห่และภรรยาของเขาอีก"

อิ๋นซื่อผิงคิดอยู่สักพักแล้วพูดว่า "ตกลง คนที่ฉันต้องการฆ่าคือชุ่ยวั่งเซียน ฉันไม่ฆ่าชุ่ยกวานไห่ก็ได้"

อู๋เป่ย: "ที่คุณบอกว่าชุ่ยวั่งเซียนขโมยคำสั่งเจ้าชายสวรรค์ไป มันคืออะไร?"

อิ๋นซื่อผิง: "ในยุคแห่งเซียน มีเจ้าชายสวรรค์แซ่หม่าคนหนึ่ง เขาเป็นผู้ทรงพลังกว่าใครในทั่วหล้า แต่หลังจากที่เขาเสียชีวิตในการต่อสู้ ก็มีคนพบป้ายคำสั่งในสนามรบ ว่ากันว่าถ้าคุณครอบครองป้ายคำสั่งนี้ คุณจะสามารถหาเรือนของเจ้าชายสวรรค์แซ่หม่าได้"

เรือนเจ้าชายสวรรค์? หัวใจของอู๋เป่ยเต้นรัว: "ตระกูลอิ๋นเคยหามันไหม?"