บทที่1497 รางวัลขีดสุด

“วิชาปีศาจแปลงกาย ออกมา!”

ในช่วงเวลานี้วิชาปีศาจแปลงกายที่ได้ฝึกฝนอยู่ในถ้ำศักดิ์สิทธิ์ ความเร็วพลังยุทธ์ของมันรวดเร็วมาก ตอนนี้ได้มาถึงระดับที่ห้าของคัมภีร์ปีศาจสวรรค์แล้ว วิชาปีศาจแปลงกายกลายเป็นหนึ่งเดียวกับร่างกายของเขา และร่างอวตารของเขาก็ร่วมเป็นส่วนหนึ่งของแรงโน้มถ่วง เขารู้สึกสบายตัวขึ้นมากจากนั้นก็กัดฟันลุยต่อ

แรงโน้มถ่วงค่อยๆ ไต่ถึงสามล้านเท่าจนเขาทนไม่ไหวอีกต่อไป ร่างเขานั่งลงบนพื้น หายใจแทบไม่ออก ร่างกายของเขาใกล้จะถึงขีดสุดแล้ว ดูเหมือนว่าหากแรงโน้มถ่วงเพิ่มขึ้นอีกหน่อย ร่างกายของเขาก็จะพังทลายลง

“ดินแดนดาบเทียนจี เปิดออกมา! ”

เขาเปิดดินแดนดาบของเขามาต่อสู้กับแรงโน้มถ่วงอย่างรุนแรง ด้วยวิธีนี้แรงโน้มถ่วงส่วนใหญ่จึงถูกระงับลง และร่างกายของเขาก็ผ่อนคลายลงอีกครั้ง

สามล้านห้าสิบเท่า สี่ล้านเท่า ห้าล้านเท่า!

หลังจากถึงห้าล้านเท่า ในที่สุดอู๋เป่ยก็ทนไม่ไหวอีกต่อไป กระดูกของเขาเริ่มกรีดร้อง ดวงตาของเขาแดงก่ำราวกับว่าพวกมันจะระเบิดออกมาเมื่อใดก็ได้ หลอดเลือดของเขาเริ่มหดตัวและกล้ามเนื้อของเขาเริ่มฉีกขาด

เขาถอนหายใจแล้วพูดว่า “เอาถึงเท่านี้แหละ”

"ขอแสดงความยินดี ขีดสุดของท่านถึงมาตรฐานสิบดาวสูงสุดแล้ว โปรดรอรับรางวัลได้เลย"

แสงสีขาวตกลงมาและลูกบอลสีทองก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าอู๋เป่ย มันหนักมากจนอู๋เป่ยแทบจะยกมันไม่ได้ เขาจึงถามขึ้น "นี่มันคืออะไรกัน? "

“นี่คือลูกปัดแรงโน้มถ่วง ซึ่งสามารถสร้างค่ายกลแรงโน้มถ่วงและสร้างถ้ำสวรรค์ได้”

อู๋เป่ยดีใจมาก สิ่งที่เขาขาดมากที่สุดในตอนนี้คือลูกปัดแรงโน้มถ่วงนี้ แม้ว่าถ้ำสวรรค์ของเขาจะดีแต่ก็มีข้อบกพร่องด้านแรงโน้มถ่วง เพราะท้ายที่สุดแล้วมันก็คือถ้ำสวรรค์ไม่ใช่โลกแห่งความเป็นจริงภายนอกดังนั้นแรงโน้มถ่วงของเขาจึงมีข้อบกพร่อง ตอนนี้เขามีลูกปัดแรงโน้มถ่วงแล้ว ถ้ำสวรรค์ของเขาจึงสมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น

เขาใส่ลูกปัดแรงโน้มถ่วงเข้าไปในถ้ำสวรรค์โดยตรงแล้วพูดว่า "ไปด่านที่สองได้แล้วยัง"

เสียงดังขึ้น "เปิดใช้งานคำแนะนำขั้นสูง! "

ครู่ต่อมา เสียงผู้หญิงที่อ่อนโยนและน่าฟังก็ดังขึ้น "สวัสดีค่ะคุณชาย ดิฉันคือผู้นำทาง เสี่ยวลี่"

อู๋เป่ยตอบ "เสี่ยวลี่ ที่แท้ก่อนหน้านี้เธอไม่สนใจฉันเลยเพราะเธอไม่ได้อยู่ในโหมดขั้นสูงนี่เอง"

เสี่ยวลี่ตอบ "ค่ะคุณชาย ตอนนี้เสี่ยวลี่สามารถให้บริการที่ครอบคลุมแก่คุณชายได้แล้ว"

อู๋เป่ยกล่าว "อืม ถ้าอย่างนั้น ฉันไปด่านที่สองต่อได้ยัง? "

เสี่ยวลี่ตอบ "คุณชายสามารถเข้าสู่ด่านที่สองได้ตลอดเวลาค่ะ ตอนนี้คุณพักผ่อนก่อนก็ได้ เสี่ยวลี่จะคุยเป็นเพื่อนเองนะคะ"

อู๋เป่ยรู้สึกเหนื่อยเล็กน้อย เขาหยิบอาหารออกมาแล้วถามไปด้วยทานไปด้วย "เสี่ยวลี่ คุณช่วยเล่าเรื่องตำหนักธรรมชาติคัดสรรให้ฉันฟังได้ไหม? "

เสี่ยวลี่ตอบ "ตำหนักธรรมชาติคัดสรรเป็นสถานที่มรดกที่เต้าจวินชั่วนิรันดร์ทิ้งไว้ หากคุณผ่านการทดสอบทั้งสิบแปดด่านแล้วนั้น คุณจะได้รับมรดกของเต้าจวินชั่วนิรันดร์ค่ะ"

หัวใจของอู๋เป่ยเต้นรัว "เต้าจวินชั่วนิรันดร์! "

เสี่ยวลี่เอ่ย "ใช่แล้วค่ะคุณชาย เต้าจวินชั่วนิรันดร์อยู่ในเผ่าเทพ แต่เขาได้ฝึกฝนวิชายุทธเซียนชั้นเลิศของเผ่าพันธุ์มนุษย์ และอาณาจักรของเขาได้ทะลุอาณาจักรมรรคาจารย์และเข้าสู่อาณาจักรของเต้าจวิน"

อู๋เป่ยรู้สึกเหลือเชื่อ "ในเมื่อเต้าจวินชั่วนิรันดร์เป็นเผ่าเทพ ทำไมถึงอยากฝึกฝนวิชายุทธเซียนชั้นเลิศล่ะ? "

เสี่ยวลี่ตอบ "การฝึกฝนของเต้าจวินชั่วนิรันดร์ในเผ่าเทพนั้นได้สิ้นสุดลงแล้ว เขาพบว่าเซียนชั้นเลิศไม่มีที่สิ้นสุด ดังนั้นเขาจึงหันไปบำเพ็ญเซียน จนเขาฝึกฝนจนกลายเป็นเต้าจวิน และในที่สุดก็ทะลุทะลวงเต้าจวินไปสู่ระดับสูงสุดของอาณาจักรแห่งการสร้างสรรค์ได้ค่ะ”

อู๋เป่ยกล่าว "เหตุใดเต้าจวินชั่วนิรันดร์ถึงออกจากตำหนักธรรมชาติคัดสรรแห่งนี้? "

“เต้าจวินชั่วนิรันดร์กำลังมองหาผู้สืบทอด เพราะเขาเชื่อว่าเผ่าเทพและเผ่าพันธุ์มนุษย์สามารถเกื้อกูลซึ่งกันและกันและเรียนรู้จากกันและกันได้ค่ะ”

อู๋เป่ยกล่าว "เหตุใดตำหนักธรรมชาติคัดสรรจึงปรากฏในตงเทียนเซินทู่ คุณรู้เรื่องอะไรเกี่ยวกับตงเทียนเซินทู่บ้าง? "

เสี่ยวลี่ตอบ "ตงเทียนเซินทู่เป็นพื้นที่ที่ศิษย์ของเต้าจวินสร้างขึ้นค่ะ"

อู๋เป่ยกล่าว "อย่างนี้นี่เอง"