บทที่1862 ความเป็นมาของเวทย์ปีศาจ

หม้อซวูนี้แขวนไว้ตรงหน้าเขา ภายนอกนั้นมีความเรียบและมืดมนไร้แสงเงาบนตัวหม้อ อู๋เป่ยยื่นมือไปเคาะลงบนหม้อสองสามครั้ง จู่ๆบนหม้อก็ปรากฏเป็นอักขระยันต์ขึ้นมา พวกมันถูกจัดเรียงอย่างไม่เป็นระเบียบนักและดูมีการเปลี่ยนแปลงได้ตลอด

อู๋เป่ยใช้มือทั้งสองข้างขยับอักขระยันต์ ผ่านไปกว่าครึ่งวันอักขระยันต์ตัวสุดท้ายก็เข้าที่ พร้อมกับเสียง “คลิ๊ก” ขึ้นมา จากหม้อได้ปรากฏกลายเป็นประตูบานใหญ่บานหนึ่ง

อู๋เป่ยที่กำลังมองประตูบานนี้อยู่ จู่ๆหลี่เทียนว่ายก็ปรากฏตัวขึ้นที่ด้านหน้าของเขา พร้อมกับเอ่ยขึ้น “นี่เป็นประตูไท่ซวูที่ยุคไท่ซวูได้หลงเหลือไว้ ภายในมีพลังและมรดกตกทอดของยุคสมัยไท่ซวูด้วย มันมีประโยชย์ต่อผมมาก”

อู๋เป่ย “ก็คงจะมีประโยชน์ต่อแกจริงๆนั่นแหละ ถ้างั้นแกก็เข้าไปแล้วกัน”

หลี่เทียนว่าย “ผมจะแบ่งของดีที่ได้มาให้คุณครึ่งหนึ่งแล้วกัน”

เมื่อพูดจบ เขาก็ได้ทะลุเข้าไปในประตูไท่ซวู

จากนั้น อู๋เป่ยก็ได้ทำการเปิดหม้อฮวงต่อ และด้วยความที่มีประสบการณ์ครั้งแรกแล้ว เขาจึงเปิดประตูบานที่สองได้อย่างรวดเร็ว นั่นก็คือประตูฮวงกู่

และประตูอื่นๆต่อมา ก็คือประตูโจ้วเหวิน ประตูเยาหลิง ประตูโม๋วเต้า ประตูเซียน ประตูเซินและประตูอื่นๆตามลำดับ

ประตูทั้งเก้าที่ได้เปิดออก อู๋เป่ยได้สังเกตได้สังเกตเห็นว่าในระหว่างประตูทั้งเก้าบานนั้น มีประตูบานที่สิบปรากฏขึ้นมา ประตูบานนี้มีขนาดใหญ่ขึ้นมาหน่อย ภายในมีแสงทองสาดส่องออกมา และแฝงไปด้วยมวลพลังงานที่แข็งแกร่งมากมายมหาศาล

ใจของเขาเต้นแรงขึ้น ในขณะที่เดินเข้าไป ก็สัมผัสได้ว่ามันเป็นพื้นที่ที่แปลกมาก พลังลี้ลับทั้งเก้านี้มีการรวมตัวกันด้วยวิธีที่ลึกลับ

เขาได้เปิดทะเลเทพออกมา และเริ่มดูดกลืนพลังงานอันบ้าคลั่งนี้ ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง พลังงานที่อยู่ภายในทั้งหมดก็ถูกเขาดูดเอาไว้

พลังงานเข้าไปในทะเลเทพ ส่วนหนึ่งถูกส่งไปที่รังเวทย์ปีศาจ อีกส่วนหนึ่งถูกเขาดูดเข้าไปในร่างกายและจิตวิญญาณอันบริสุทธิ์

เมื่อรอจนเขาเดินออกมาแล้ว ก็พบว่าประตูบานที่สิบได้หายไปแล้ว เขาขมวดคิวเล็กน้อย พลังพวกนี้คืออะไรกันแน่ ？

ผ่านไปไม่นาน หลี่เทียนว่ายก็เดินออกมาจากประตูบานที่หนึ่ง ลมปราณของเขามีความเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก “พลังไท่ซวูทรงพลังมาก เสมือนจนเหมือนเกิดขึ้นจริง มันสุดยอดมากๆ ！”

อู๋เป่ย “แกจะเข้าไปประตูบานที่สองอยู่ไหม？ผมได้เปิดประตูทั้งเก้าบานหมดแล้ว”

หลี่เทียนว่ายกล่าวเสียงเรียบ “ไปน่ะไปแน่ แต่ก่อนจะไป ผมมีเรื่องต้องทำก่อน”

อู๋เป่ยมองไปที่เขา “เซี่ยงแกคิดจะทำอะไร？”

หลี่เที่ยนว่ายเป็นชื่อที่อู๋เป่ยตั้งให้ แต่ชื่อจริงๆของเขาคือเซี่ยง นั่นก็คือเขาสามารถเลียนแบบได้ทุกอย่าง

เซี่ยงกล่าว “พลังที่ผมได้มา มันทรงพลังมากๆ อีกทั้งมันยังเป็นของจักรวาลอีกด้วย”

“แล้วไง？” อู๋เป่ยถาม

เซี่ยง “ตอนนี้ผมสามารถขจัดเจตนารมณ์ของคุณและยึดร่างกายของคุณไว้”

อู๋เป่ยไม่ตกใจเลยแม้แต่นิดเดียว และไม่โกรธด้วย “แกวางแผนมาตลอด”

เซี่ยง “ใช่ ที่ผมยังไม่ลงมือก็เพราะว่าพลังของผมมันยังไม่เพียงพอ”

อู๋เป่ย “แกคิดว่าตอนนี้แกมีความสามารถแล้วเหรอ？”

เซี่ยง “ใช่！”

เมื่อเขาพูดจบ ก็มีลำแสงพุ่งไปหาอู๋เป่ยทันที แสงนี้เมื่อสัมผัสโดนอู๋เป่ย พลังทะเลเทพก็ระเบิดทันที เกิดเป็นรูปร่างของสัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ และกลืนเซี่ยงเข้าไปในคำเดียว

หลังจากที่เซี่ยงถูกกลืนเข้าไปนั้น ก็ถูกย่อยเป็นพลังงานขนาดเล็กจำนวนมาก พลังส่วนหนึ่งถูกส่งไปให้อู๋เป่ย ส่วนหนึ่งถูกส่งไปให้ในรังเวทย์ปีศาจ

รังเวทย์ปีศาจได้ดูดพลังระดับสูงอย่างต่อเนื่อง จึงได้เริ่มเลื่อนขั้นเป็นครั้งที่สอง โดยเลื่อนจากรังระดับที่ห้าขึ้นไป