บทที่1888 ได้รับแหล่งกำเนิดมังกร

เซิ่งหวังหมิงถัว “คุณบอกว่าชีหลางถูกหลอมรวมกลายเป็น‘แหล่งกำเนิดมังกร’แล้วเหรอ？”

พระแม่ “ใช่แล้ว แหล่งกำเนิดมังกร สิ่งมีชีวิตทั้งหลายล้วนสามารถกลายเป็นมังกรได้ และเมื่อมีแหล่งกำเนิดมังกรแล้ว แม้แต่มดก็สามารถกลายเป็นมังกรได้ แต่ว่าถ้าพูดถึงมิติและพลังของชีหลาง เกรงว่าจะไม่สามารถกลายเป็นแหล่งกำเนิดมังกรได้ อย่างมากที่ก็ทำได้แค่ใช้พลังของมันเท่านั้น”

เซิ่งหวังหมิงถัว “เพียงแค่ใช้มันก็นับว่ามหัศจรรย์มากแล้ว แต่เผ่ามังกรก็ได้รับรู้ถึงเรื่องแหล่งกำเนิดมังกรแล้ว พวกเขาคงต้องรีบหาวิธีจัดการแน่”

พระแม่ “ใช่ ดังนั้นทางที่ดีที่สุดคือชีหลางจะต้องหลอมรวมแหล่งกำเนิดมังกรในระยะเวลาที่สั้นที่สุด”

ทันใดนั้น เป้าชีหลางก็ได้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเย็นชา “นายกล้าที่จะท้าทายฉัน นับว่ากล้าอยู่ไม่น้อย”

อู๋เป่ย “แต่นายก็กล้ารับคำท้าของฉัน ถือว่ากล้าหาญมากจริงๆ”

เป้าชีหลางถอนหายใจแรง “นายนี่มันเย่อหยิ่งจริงๆ！”

อู๋เป่ย “เลิกพูดจาไร้สาระแล้วก็ลงมือสักทีเถอะ”

พูดจบ เขาก็พุ่งตัวเข้าประชิดอู๋เป่ยทันที เขาใช้ทั้งการเตะและต่อย พื้นฐานของของเป้าชีหลางถือว่าแข็งแกร่งมากอยู่แล้ว เพราะเขามีสายเลือดที่แข็งแกร่งของเผ่าเสือดาว แน่นอนว่าเขามีการเคลื่อนไหวที่คล่องแคล่วว่องไวและมีพลังมาก

“ปั๊ก！”

ในการต่อสู้รอบแรก ทั้งอู๋เป่ยและชีหลางต่างก็ถอยห่างออกไประยะหนึ่ง สีหน้าของอู๋เป่ยนั้นไม่มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ แต่กลับกันใบหน้าของชีหลางกลับแดงฉาด เขายังคงโดนความเจ็บปวดจากหมัดของอู๋เป่ยเล่นงานอยู่ ซึ่งแน่นอนว่าพลังของอู๋เป่ยแข็งแกร่งกว่าชีหลางมาก

“เป็นยังไง？ยังอยากที่จะสู้ต่ออยู่ไหม？” อู๋เป่ยตะโกนถามอีกฝ่าย

เป้าชีหลางแอบตกใจอยู่ไม่น้อย แต่ก็พยายามเก็บสีหน้าพร้อมกับตอบกลับไป “คิดว่าฉันกลัวนายเหรอ？มา！”

“ปั๊ก！”

เป้าชีหลางกลายร่างเป็นเสือดาวขนาดใหญ่ความยาวกว่าหนึ่งพันฟุต มีดวงตาที่เปล่งประกาย และทำการเหวี่ยงกรงเล็บไปทางอู๋เป่ย

ทางด้านอู๋เป่ยเองก็แปลงร่างเป็นยักษ์ขนาดใหญ่ที่มีความสูงกว่าหนึ่งพันฟุต และเตะกลับไป

ร่างของชีหลางถูกอู๋เป่ยเตะลอยขึ้นไป จนเกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว แต่ที่น่องของเขาได้โดนกรงเล็บนั้นข่วนเข้าจึงทำให้มีเลือดไหลออกมา

ทั้งสองต่อสู้กันอยู่หลายสิบรอบ ร่างกายของอู๋เป่ยได้รับบาดเจ็บแค่สองที่ แต่ส่วนของชีหลางนั้นเรียกได้ว่าค่อนข้างสาหัส กระดูกซี่โครงหักเจ็ดซี่ สันจมูกคด ฟันหายไปกว่าสี่ซี่ ส่วนตาขวาก็โดนต่อยจนแทบจะลืมไม่ขึ้น

อู๋เป่ยถามขึ้น “นายจะยอมหรือยัง？ฉันเพิ่งใช้แรงไปแค่ครึ่งหนึ่งเอง”

เป้าชีหลางตอบกลับไปด้วยความโกรธ “ไม่ยอม มา！”

เขาขู่คำรามเสียงดัง ทันใดนั้นที่รอบกายของเขาเกิดพลังอันน่าสะพรึงกลัวขึ้น ทำให้ลมปราณของเขาเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ！

พระแม่ลอบถอนหายใจเบาๆ “ในที่สุดชีหลางก็ใช้พลังแหล่งกำเนิดมังกรสักที”

อู่เป่ยหรี่ตาลง “ในที่สุดนายก็เอาอาวุธสังหารออกมาใช้สักที ดี ฉันจะได้ใช้พลังทั้งหมดสู้กับนาย！”

“ปึ้ง！”

ร่างอวตารของยักษ์หมื่นฟุตได้ใช้ศิลปะการต่อสู้ที่แข็งแกร่งที่สุดชกไปที่ชีหลาง

เป้าชีหลางลุกขึ้นจากพื้นแล้วพุ่งไปหาอู๋เป่ย หนึ่งคนกับหนึ่งเสือดาวกำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอย่างดุเดือด ในระหว่างที่ทั้งสองกำลังต่อสู้กัน อู๋เป่ยก็รู้สึกถึงพลังที่แปลกประหลาดระเบิดเข้ามาในตัวเขา เขาตกใจเป้นอย่างมาก นี่มันคืออะไรกัน？

ในยามที่เขาคิดว่าตัวเองกำลังจะแพ้แล้วนั้น จู่ร่างกายของเขาก็มีพลังเก้าสีเปล่งออกมา และพุ่งทะลุเข้าไปที่ชีหลาง และมันก็กลายเป็นลำแสงมากมายนับไม่ถ้วน และพันกันจนกลายเป็นไข่มุกลูกหนึ่งที่มีแสงเปล่งประกาย

เป้าชีหลางคำรามออกมาด้วยความโกรธา “นายกล้าดียังไงมาขโมยแหล่งกำเนิดมังกรไปจากฉัน！”

เขาอยากที่จะขัดขืน แต่น่าเสียดายที่มันสายไปเสียแล้ว แหล่งกำเนิดมังกรถูกลากเข้ามาในตัวของอู๋เป่ยแล้ว

เมื่อไม่มีแหล่งกำเนิดมังกรแล้ว ลมปราณของชีหลางก็อ่อนแอลงทันที และโดนอู๋เป่ยต่อยจนลอยขึ้นมา

“คืนแหล่งกำเนิดมังกรมาเดี๋ยวนี้！” เขาโมโหมากและพุ่งเข้ามาแบบไม่คิดชีวิต

และในตอนนี้เองพลังของแหล่งกำเนิดมังกรก็ได้ถูกเส้นเจ็ดสีดึงออกมา จากนั้นก็ได้ทะลุเข้าไปในตัวของอู๋เป่ย และลมปราณของเขาก็ระเบิดขึ้นเป็นเท่าตัว