บทที่276 ทีมสายฟ้า

ทุกคนต่างตกใจ วัยรุ่นชายโกรธมาก ชี้หน้าอู่เป่ยถามอย่างเสียงดัง: "คุณรู้ไหมว่าผมเป็นใคร? "

อู่เป่ยพูดอย่างเย็นชา: "คุณเป็นไอ่โง่! "

วัยรุ่นเกือบอารมณ์เสีย เขายิ้มตอบด้วยความโกรธ พูด: "ดี ดีมาก! "

"พวกเจ้า รีบออกไปสะ "อู่เป่ยพูดอย่างไร้อารมณ์ "คุณไม่ต้องเอาต้วนหลงมาทำให้ผมกลัว ไม่มีประโยชน์ "

ได้ยินอู่เป่ยพูดถึงต้วนหลง ชายหนุ่มก็ตะลึงไปครู่หนึ่ง เขาอดไม่ได้ที่จะมองเขา แล้วถามว่า: "คุณเป็นใคร? "

อู่เป่ย: "คุณไม่มีสิทธิถาม ไสหัวไปสะ! "

ชายหนุ่มโกรธมาก แต่หอคอยสีดำที่เก่งกาจกลับโดนคนพังลง เขาไม่กล้าที่จะลงมือกับอู่เป่ย ทำได้เพียงกัดฟัน ส่งสัญญาณให้ลูกน้องนำหอคอยขึ้นรถ แล้วออกไปด้วยใบหน้าที่สดใส

ทันทีที่รถออกจากสนาม ชายหนุ่มโทรหาเจ้านายของเขา: "นายท่าน กรมศิลปะการต่อสู้ขั้นเทพอยู่เขตหมิงหยางเป็นคนอย่างไง เขาอวดเก่งที่สุด กล้าตีคนของ

ผม.........อะไร?

คนที่ช่วยหลงโซ่ว คืออู่เป่ย? "

ชายหนุ่มสูดลมหายใจลึกๆ ทันใดนั้นเขาก็เบรกรถ พูด: "ใช่! ผมจะไปขอโทษเดียวนี้! "

รถไปอย่างเร็ว มาก็เร็ว ชายหนุ่มโดดลงรถ คำนับอู่เป่ยด้วยสีหน้าลำบากใจ: "หัวหน้าอู่ ขอโทษ! เมื่อกี้คือพวกผมไร้มายาท! "

อู่เป่ยมองเขาแวบเดียว: "ทำไม รู้แล้วหรอว่าผมเป็นใคร? "

"ใช่ๆ ผมรู้แล้ว ผมชื่อเสี่ยวเหอ เป็นหัวหน้าทีมสายฟ้า "เสี่ยวเหอแนะนำตัว

"ได้รับคำสั่งให้มาช่วยเหลือหัวหน้าทีมอู่จัดการคดี "

เสี่ยวเหอไม่ใช่ไม่มีศักดิ์ศรี แต่ไม่กล้ามีเรื่องกับอู่เป่ย ต้วนหลงเป็นเทพมังกร นับถือ"หลงโซ่ว" ช่วยชีวิตหลงโซ่วไว้ เขากล้าดียังไงที่จะมีเรื่อง?

อู่เป่ยพยักหน้า: "นี้ค่อยเหมือนคำที่คนพูดหน่อย พวกคุณมาก็ดี ผมขาดคนพอดี "

เสี่ยวเหอพูดอย่างรวดเร็ว: "หัวหน้าอู่มีคำสั่ง พวกผมทุกคนจะเชื่อฟังคำสั่งของคุณ "

แต่เดิมังกรเทพกับกรมศิลปะการต่อสู้ขั้นเทพไม่ใช่สถาบันเดียวกัน เขาสามารถที่จะไม่ต้องฟังคำสั่งจากอู่เป่ย แต่อู่เป่ยเคยช่วยชีวิตหลงโซ่ว เขาเต็มใจที่จะประจบประแจงเขามากขึ้น

อู่เป่ยถาม: "พวกคุณก็รู้สถานการณ์ทางนี้ตอนนี้ "วีรบุรุษแห่งสายน้ำและทะเลสาบรวมตัวกัน จะมีเรื่องได้ง่าย ตอนนี้พวกเราช่วยกันตรวจสอบคดีฆ่าคน มีสี่คนเสียชีวิตในที่เกิดเหตุเนื่องจากภาพลวงตา

"ภาพลวงตา"เสี่ยวเหอประหลาดใจ เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญ และเขารู้ว่าผู้ที่สามารถแสดงภาพลวงตาได้จะต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญในการรับรู้วิญญาณ นั้นไม่ใช่สิ่งที่เขาจัดการได้!

อู่เป่ย: "ไม่มีผิด คือภาพลวงตา ฝ่ายตรงข้ามอย่างน้อยก็เป็นผู้เชี่ยวชาญในการรับรู้วิณญาณ อีกอย่างเขาอาจจะอยู่ใกล้ๆนี้ พอดี พวกคุณช่วยผมตรวจสอบตัวตนผู้เสียชีวิต "

"ได้ "เสี่ยวเหอมาถึงต่อหน้าผู้เสียชีวิต เขาถ่ายรูปสองสามรูปและโพส

ไม่ถึงสามนาที ก็มีข้อความตอบกลับ เขาเอาโน๊คบุ๊คยื่นให้อู่เป่ย พูด: "หัวหน้าอู่ ตรวจสอบเจอแล้ว ผู้ตายทั้งสี่คนนามสกุลหม่า เป็นคนตะวันตกเฉียงเหนือตะกูลหม่า "

อู่เป่ย: "เอ่อ ตะกูลหม่า? "

เสี่ยวเหอ: "ตะกูลหม่าเป็นตะกูลที่ทรงพลังมาก และครั้งหนึ่งเคยปกครองเมื่อขุนศึกรบ จำได้ว่า ตะกูลหม่ามีสมบัติ ที่เรียกว่า 'เซียนจีพาง' สิ่งของนั้นสามารถล็อกสถานที่เซียนฝูได้ ผมสงสัย ฆ่าตกรฆ่าคนเพื่อที่จะปกป้องสมบัติเซียนจีพาง "

อู่เป่ย: "ที่แท้แย่งของกันนี้เอง "

เสี่ยวเหอ: "หัวหน้าอู่ ผมได้เบาะแส คนของถังเหมินมาถึงแล้ว อีกอย่างคนเขาเยอะมาก ผมสงสัยว่าเรื่องนี้เป็นหน่วยงานลอบสังหารของถังเหมินเป็นคนทำ "

อู่เป่ยปัดมือ: "ยังไม่มีหลักฐาน อย่างเพิ่งเดามั่ว "

เขากวักมือเรียกเถ้าแก่ ถาม: "เถ้าแก่ ตอนนั้นมีลูกค้ากี่คน "

เถ่าแก่เป็นคนหยาบ อายุสี่สิบกว่าปี ตัวดำๆ ใบหน้ามีหนวด เขาคิดแล้วคิดอีก แล้วพูด: "ยกเว้นโต๊ะที่ตายโต๊ะนี้ ยังเหลืออีกไม่กี่โต๊ะ แต่ว่ากินเสร็จเขาก็ไป เหลือไว้เพียงคนเดียวที่นั่งโต๊ะข้างๆ "