ตอนที่ 1009 ซื้อใจคน

ตอนที่ 1009 ซื้อใจคน

……………………………………………………………………..

คำถามของหลินโรวโร่วทำให้เย่เชียนตกตะลึงไปชั่วขณะหนึ่งและไม่รู้จะตอบอย่างไรเพราะหลินโรวโร่วเป็นแฟนคนแรกของเย่เชียนดังนั้นเย่เชียนจึงรู้ดีว่าหลินโรวโร่วจะเสียใจมากกว่าฉินหยู,หูวเค่อและจ้าวหยากับซ่งหลันอย่างแน่นอน ซึ่งผู้หญิงอย่างหลินโรวโร่วเธอไม่สนใจหรอกว่าเย่เชียนจะมีผู้หญิงมากมายแค่ไหน

ไม่มีผู้หญิงคนใดที่เต็มใจแบ่งปันสามีของเธอกับผู้อื่นและหลินโรวโร่วเองก็ไม่มีข้อยกเว้นแต่เธอรักเย่เชียนอย่างสุดซึ้ง ดังนั้นเธอจึงเต็มใจที่จะให้เขาทำตามใจชอบอย่างไม่มีเงื่อนไขและหวังเพียงว่าจะมีตำแหน่งในหัวใจของเย่เชียนที่เป็นของเธอเอง แน่นอน ว่าเธอไม่รังเกียจเลย เพราะเมื่อเธอเผชิญหน้ากับฉินหยูครั้งแรกเธอพยายามอย่างยิ่งที่จะครองหัวใจของเย่เชียนแต่ในที่สุดเธอก็ยอมแพ้และจับมือสงบศึกกับฉินหยูเพราะเธอใจดีและใจกว้างอย่างมาก

ดังนั้นสำหรับเย่เชียนแล้วหลินโรวโร่วจึงเป็นคนที่เขารักมากที่สุดและเป็นคนที่เขารู้สึกผิดกับเธอมากที่สุดนั่นเอง

แม้ว่าเย่เชียนกับซ่งหลันจะรู้จักกันเร็วกว่าหลินโรวโร่วก็ตามแต่ซ่งหลันนั้นมักจะแสดงความรักต่อเย่เชียนในแบบครอบครัวเสมอ แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นหลินโรวโร่วก็เป็นแฟนสาวคนแรกของเขาที่เปิดเผยต่อสาธารณะและถึงแม้ว่าหลินโรวโร่วจะไม่ได้ให้ความช่วยเหลือใดๆในอาชีพของเย่เชียนก็ตามแต่อาจกล่าวได้ว่าหลินโรวโร่วเป็นผู้หญิงที่มีอิทธิพลอย่างลึกซึ้งที่สุดสำหรับเย่เชียนและความอ่อนโยนของเธอก็มีผลอย่างมากต่อเย่เชียน

คราวนี้เย่เชียนมาที่เมืองซีหนิงแน่นอนว่าเพื่อช่วยแม่ม่ายดำจือเหวินและความสัมพันธ์กับเธอก็ยังอยู่ในสถานะที่เป็นความลับ ดังนั้นเย่เชียนจึงไม่รู้ว่าจะบอกหลินโรวโร่วอย่างไรดี

เมื่อเห็นการแสดงออกของเย่เชียนแล้วหลินโรวโร่วก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า “ถ้ามันพูดไม่ได้ก็ไม่เป็นอะไร..พรุ่งนี้ฉันมีงานที่ต้องทำแต่วันนี้เราไปช้อปปิ้งกันเถอะ” การที่เย่เชียนไม่ได้ตอบคำถามหลินโรวโร่วนั้นเธอก็ไม่ได้โกรธเพราะเธอใจดีและมีเหตุผลอยู่เสมอ

“โรวโร่วอันที่จริงผมมาที่นี่เพื่อช่วยจือเหวิน” เย่เชียนพูดหลังจากสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

หลินโรวโร่วก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งและพูดว่า “ไม่จำเป็นต้องพูดหรอก..ฉันเข้าใจว่าชีวิตของคุณไม่สามารถหยุดอยู่กับที่ได้และฉันก็ไม่ได้หวังว่าคุณจะเป็นของฉันคนเดียว” แน่นอนว่าหลินโรวโร่วตระหนักได้ถึงบางสิ่งบางอย่างแต่เธอก็ใจดีและไม่อยากที่จะขัดขวางชีวิตของเย่เชียน บางคนอาจเรียกเธอว่าโง่แต่ไม่มีใครปฏิเสธตำแหน่งสำคัญที่ของหลินโรวโร่วในใจของเย่เชียนได้เลย

เย่เชียนไม่ได้พูดต่อเพราะจริงๆแล้วหลินโรวโร่วเป็นผู้หญิงที่ฉลาดและอ่อนไหวง่าย เธอรู้หลายสิ่งหลายอย่างแต่เธอแค่ไม่อยากพูดเพราะถ้าเธอเป็นคนงี่เง่าแล้วเธอจะดูแลโครงการมูลนิธิเพื่ออนาคตได้อย่างไร? และเธอจะจัดการและรับมือกับครอบครัวที่ร่ำรวยเพื่อรับเงินบริจาคได้อย่างไร? ซึ่งซ่งหลันเคยพูดเอาไว้ว่าถ้าฝึกหลินโรวโร่วให้เก่งได้เธอจะเป็นซ่งหลันอีกคนในแวดวงธุรกิจอย่างแน่นอน

หวังหว่านยู่นั้นเตรียมพร้อมทุกอย่างแล้วและกองกำลังของเขาก็นำทีมโดยหวังฉิงเซิง สำหรับจุดประสงค์คราวนี้หวังฉิงเซิงก็ตื่นเต้นมากกับความพยายามที่หวังหว่านยู่จะจัดการกับหยานซื่อฉุยเพราะเขารู้ว่าสิ่งนี้เป็นโอกาสที่ยิ่งใหญ่ดังนั้นหวังฉิงเซิงจึงเป็นคนที่กระตือรือร้นมากในการฉวยโอกาส แต่บางทีพระเจ้าอาจจะจงใจแกล้งเขาเพราะสิ่งที่เขาได้มานั้นมันไม่เหมาะสมกับความสามารถของเขาเลย เพราะเขาคู่ควรกับตำแหน่งราชาแห่งภาคตะวันตกเฉียงเหนือมากกว่าหวังหว่านยู่

ซึ่งคนที่กล้าทำร้ายร่างกายหวังหว่านยู่อย่างบ้าคลั่งในภาคตะวันตกเฉียงเหนือในเมืองซีหนิงและยีงมีความสัมพันธ์บางอย่างกับตระกูลโอ่วหยางแบบนี้ก็เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นแล้วว่าภูมิหลังของหยานซื่อฉุยไม่ธรรมดา ดังนั้นหวังฉิงเซิงจะปล่อยให้เธอตายได้อย่างไร? เพราะนี่เป็นโอกาสที่ดีที่จะกระตุ้นความขัดแย้งระหว่างหยานซื่อฉุยกับหวังหว่านยู่นั่นเอง

ในเวลานี้หวังฉิงเซิงกับเหล่าลูกน้องจำนวนมากก็มุ่งตรงไปยังที่พักของหยานซื่อฉุนและไม่ว่าหวังหว่านยู่จะถือว่าหวังฉิงเซิงเป็นสุนัขของตัวเองหรือไม่ก็ตามแต่ในเวลานี้เขาเพียงต้องการใช้คนทั้งหมดเพื่อให้ได้สิ่งที่เขาต้องการ ซึ่งนอกจากหวังหว่านยู่แล้วหวังฉิงเซิงก็มีอำนาจเด็ดขาดกับลูกน้องเหล่านี้

แน่นอนว่าหลายๆคนที่ยังอยู่ก็เพียงเพื่อเงินเลี้ยงปากเลี้ยงท้องและพวกเขาก็ไม่เคยคิดที่จะทำงานหนักเพื่อหวังหว่านยู่จริงๆและนี่คือความจริงที่เป็นนิรันดร์ การที่หวังหว่านยู่มักจะทำอะไรที่มันโหดเหี้ยมและรุนแรงแบบนี้ใครจะยอมทำเพื่อเขาอย่างจริงใจและใครจะยอมตายเพื่อเขา? ไม่ต้องพูดถึงเลยเพราะต่อให้หวังหว่านยู่จะมีอำนาจมากแค่ไหนแต่ถ้าเขาโหดร้ายและสร้างปัญหามากเกินไปใครๆก็ต้องหนีใช่ไหม? สิ่งที่หวังหว่านยู่บอกกับทุกคนว่าเขาถือว่าทุกเป็นเหมือนพี่น้องและจะดูแลครอบครัวของพวกเขานั้นแน่นอนว่าพวกเขาไม่เชื่อ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่แสวงหาความสำเร็จในทุกสิ่งที่หวังหว่านยู่สั่งและถ้าหากเป็นไปได้พวกเขาก็เลือกที่จะหนี

รถหยุดอยู่ไม่ไกลจากที่พักของหยานซื่อฉุยมากนักและหลังจากเรียกทุกคนให้ลงจากรถแล้วหวังฉิงเซิงก็เหลือบมองไปที่เหล่าลูกน้องแล้วพูดว่า “ทุกคนรู้ใช่มั้ยว่าครั้งนี้ต้องทำอะไร?”