ตอนที่ 1063 มาถึงประเทศซาอุดิอาระเบีย

ตอนที่ 1063 มาถึงประเทศซาอุดิอาระเบีย

…………….

ประเทศซาอุดิอาระเบียเป็นประเทศน้ำมันที่แท้จริงและมีปริมาณสำรองการผลิตน้ำมันเป็นอันดับหนึ่งของโลกและเป็นอาณาจักรของผู้ส่งออกน้ำมันขนาดใหญ่ แหล่งเศรษฐกิจหลักก็คือการส่งออกน้ำมันและในช่วงหลายปีที่ผ่านมารัฐบาลก็เข้ามาแทรกแซงซึ่งส่งเสริมการพัฒนาเศรษฐกิจของประเทศมากขึ้นและลดการส่งออกไปยังต่างประเทศเพื่อประชาชนในประเทศได้ใช้เองมากกว่าส่งออก

ประเทศซาอุดิอาระเบียยังเป็นผู้ผลิตน้ำทะเลกลั่นที่ใหญ่ที่สุดในโลกอีกด้วยและนอกจากนี้ยังมีทรัพยากรแร่ขนาดใหญ่ที่อุดมสมบูรณ์ในประเทศ ถึงแม้ว่าเหมืองเพชรจะไม่ดีเท่าของแอฟริกาใต้แต่ก็ไม่ควรมองข้ามเพราะที่นี่มีแหล่งทรัพยากรที่ทั้งโลกต้องการและสิ่งนี้เองที่ให้ประโยชน์สูงสุดแก่องค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่า ซึ่งเหตุใดที่ทำให้เครือน่านฟ้ากรุ๊ปสามารถเติบโตได้ในช่วงเวลาสั้นๆแบบนี้? แน่นอนด้วยความสามารถของซ่งหลันก็ส่วนหนึ่งควบคู่ไปกับการสนับสนุนอย่างแข็งแกร่งขององค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่าในทวีปตะวันออกกลางและธุรกิจที่ทำกำไรจำนวนมากนั้นถูกแบ่งไปสนับสนุนเครือน่านฟ้ากรุ๊ปส่วนหนึ่งด้วย

ตลอดหลายปีที่ผ่านมาซ่งหลันได้ขยายอิทธิพลและชื่อเสียงของเครือน่านฟ้ากรุ๊ปไปทั่วโลกแต่เธอก็ไม่เคยละทิ้งธุรกิจในทวีปตะวันออกกลางเลยแม้แต่น้อย ไม่เพียงแค่นั้นซ่งหลันยังพยายามอย่างเต็มที่เพื่อขยายธุรกิจและอำนาจในทวีปตะวันออกกลางจนทำให้ธุรกิจต่างๆในทวีปตะวันออกกลางเป็นกำลังสนับสนุนการพัฒนาอย่างต่อเนื่องของเครือน่านฟ้ากรุ๊ปมาโดยตลอด

เมื่อเย่เชียนและจินเหว่ยห่าวมาถึงสนามบินเมืองหลวงของประเทศซาอุดิอาราเบียเล้งยี่และสมาชิกเขี้ยวหมาป่าอีกหลายคนก็รออยู่ที่นี่แล้ว เมื่อพวกเขาเห็นเย่เชียนทุกคนก็รีบทักทายเขาและตะโกนด้วยความเคารพว่า “สวัสดีครับบอส!” ความเป็นนักรบเลือดเหล็กที่แผ่ออกมาทำให้จินเหว่ยห่าวตกใจเล็กน้อยเพราะนี่คือสมาชิกเขี้ยวหมาป่าและพวกเขาทั้งหมดก็เป็นทหารชั้นยอด ซึ่งหลายๆประเทศต่างก็ตีตรากันว่าพวกเขาเป็นเครื่องจักรสังหาร

เย่เชียนนั้นรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่เล้งยี่ประสบความสำเร็จในวันนี้เพราะนอกจากนี้เขาได้เห็นความพยายามของเล้งยี่มามากมาย เพราะถ้าหากอี้ซิงเฉินและเหรินเทียนเย่ยังไม่ตายล่ะก็มันคงเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะมอบฐานบัญชาการกลางให้เล้งยี่ดูแล แต่ตอนนี้เขาได้เห็นความพยายามและความสามารถของเล้งยี่แล้วเย่เชียนก็พึงพอใจอย่างมาก

หลังจากทักทายกับพี่น้องทุกคนแล้วเย่เชียนก็พูดว่า “ฉันจะแนะนำให้ทุกคนรู้จักนี่คือสหายของฉัน..จินเหว่ยห่าว..เขาคือพี่น้องเขี้ยวหมาป่าของเรา..ส่วนพี่จิน…นี่คือเล้งยี่คนที่คอยดูแลสิ่งต่างๆของที่นี่”

“ผมได้ยินชื่อเสียงขององค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่ามานานแล้วแต่พอผมได้มาเห็นในวันนี้ด้วยตาของตัวเองแล้วช่างสมกับคำร่ำลือจริงๆ..พวกคุณทั้งหมดเป็นนักรบเลือดเหล็กจริงๆ” จินเหว่ยห่าวก็จับมือกับเล้งยี่และยกย่องอย่างจริงใจ เพราะพวกเขาเป็นกองทัพที่ไม่ได้สังกัดชาติใดและเป็นราชาอย่างสมบูรณ์แบบ

“เอาล่ะไว้ค่อยคุยกัน..กลับกันก่อนเถอะ” เย่เชียนพูด

จากนั้นทุกคนก็ไม่พูดอะไรอีกและขึ้นรถแล้วขับไปที่ฐานทัพขององค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่าแต่นี่เป็นเพียงฐานประจำการของเขี้ยวหมาป่าเท่านั้นเพราะสำนักงานใหญ่และฐานบัญชาการกลางนั้นตั้งอยู่ในประเทศอียิปต์ แต่ไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนในทวีปตะวันออกกลางแต่สำหรับเขี้ยวหมาป่าแล้วทุกที่ย่อมสำคัญทั้งนั้นและเย่เชียนก็จะไม่ยอมให้เกิดปัญหาอะไรขึ้นในทวีปตะวันออกกลางอย่างแน่นอน

หลังจากขึ้นรถแล้วเย่เชียนก็พูดว่า “พี่เล้งยี่โทรหาวาก้าให้ผมทีแล้วบอกว่าผมจะไปเยี่ยมเขาในวันพรุ่งนี้เช้า”

เล้งยี่ก็ตกตะลึงไปครู่หนึ่งและพูดว่า “บอสตอนนี้วาก้าแข็งข้อกับเรามากเพราะงั้นบอสจะเป็นอันตรายเอานะถ้าไปพบกับเขา”

เย่เชียนก็ยิ้มอย่างเย็นชาและพูดว่า “เขี้ยวหมาป่าอย่างพวกเราเคยกลัวด้วยงั้นเหรอ?..ถ้าฉันกลัววาก้าแล้วเขี้ยวหมาป่าของเราจะอยู่รอดได้ยังไงในอนาคต?..พี่เล้งอี้จำเอาไว้อย่างนึงนะว่าที่ทวีปตะวันออกกลางแห่งนี้เขี้ยวหมาป่าของพวกเราคือราชาที่แท้จริง..เพราะถ้าใครกล้ามาท้าทายพวกเราล่ะก็เราต้องตอบโต้พวกมัน..อีกอย่างผมไม่เชื่อหรอกว่าวาก้าจะกล้าแตะต้องผม..ถ้าเขาทำอะไรผมล่ะก็เขาต้องคำนึงถึงผลที่จะตามมาให้ได้เพราะงั้นไม่ต้องกังวลไปหรอกผมไม่เป็นไรทำตามที่ผมบอกเถอะ”

เมื่อได้ยินแบบนั้นเล้งยี่ก็ไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติมเพราะหลังจากติดตามเย่เชียนมานานเขาก็เข้าใจบุคลิกของเย่เชียนเป็นอย่างดีและเป็นการยากที่จะเปลี่ยนสิ่งที่เย่เชียนตัดสินใจได้ นอกจากนี้เรื่องต่างๆก็ต้องได้รับการแก้ไขดังนั้นเย่เชียนก็ต้องเผชิญหน้ากับวาก้าอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้อยู่ดีเพราะถ้าไม่เผชิญหน้ากับเขาก็ไม่มีทางแก้ไขปัญหา

หลังจากโทรหาวาก้าแล้วเล้งยี่ก็ได้อธิบายเกี่ยวกับการมาเยือนของเย่เชียนสั้นๆและบอกว่าเย่เชียนจะไปพบเขาและเมื่อวาก้าได้ยินข่าวนี้เขาก็ตกใจอย่างมากและมีความรู้สึกกลัวในใจเพราะในตอนแรกที่เขาสามารถนั่งในตำแหน่งประธานาธิบดีได้อย่างราบรื่นนั้นเป็นเพราะเย่เชียนกับเขี้ยวหมาป่าที่มีส่วนสนับสนุนอย่างมาก นอกจากนี้เขายังรู้จักความแข็งแกร่งของเย่เชียนและองค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่าเป็นอย่างดี

อย่างไรก็ตามเมื่อบุคคลนั่งในตำแหน่งใดตำแหน่งหนึ่งที่สูงมากมุมมองและวิสัยทัศน์ก็มักจะเปลี่ยนไป วาก้าก็เป็นแบบนั้นเพราะเมื่อเขาอยู่นั่งในตำแหน่งประธานาธิบดีเขาก็จะรู้สึกยิ่งใหญ่และหยิ่งผยองอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้และลืมไปว่าตัวเองมีทุกวันนี้เพราะใคร ใช่ตอนนี้เขาแสร้งทำเป็นนักบุญและดูเหมือนว่าเขากำลังรับใช้ประเทศชาติและประชาชนอย่างแท้จริงแต่ที่เขาทำไปก็เพื่ออำนาจและอิทธิพลไม่ใช่เหรอ? เขาไม่ต้องการก้าวลงจากตำแหน่งดังนั้นเขาจึงต้องการยึดติดกับกองกำลังต่างๆที่มีอำนาจแต่ทางเลือกของเขาดูเหมือนจะผิดไปอย่างมากเพราะเขาเลือกที่จะเป็นศัตรูกับเขี้ยวหมาป่าอย่างโง่เขลา

ดังนั้นเมื่อเขาได้ยินข่าวการกลับมาของเย่เชียนนั้นวาก้าจึงกลัวและหวั่นเกรงอย่างมาก อย่างไรก็ตามเมื่อพิจารณาว่าอย่างน้อยๆเขาก็เป็นประธานาธิบดีของประเทศซาอุดิอาราเบียในตอนนี้เขาจำเป็นที่จะต้องกลัวผู้นำองค์กรทหารรับจ้างด้วยงั้นเหรอ? ดูเหมือนจะไม่จำเป็นที่จะต้องกลัวดังนั้นหลังจากทำเสียงไอสองครั้งวาก้าก็ทำสีหน้าที่เย่อหยิ่งแล้วพูดอย่างสุภาพว่า ยินดีต้อนรับ

เล้งยี่ก็ไม่ได้พูดอะไรมากมายแล้ววางสายไปและเนื่องจากเล้งยี่เปิดลำโพงเย่เชียนจึงได้ยินสิ่งที่วาก้าพูดอย่างชัดเจนและคิ้วของเขาก็ขมวดเข้าหากัน เย่เชียนนั้นไม่ได้อยากที่จะขัดแย้งกับวาก้าเพราะมันจะไม่เป็นผลดีสำหรับเขาเพราะถ้าเขาสามารถรักษาความสัมพันธ์แบบร่วมมือกันต่อไปได้และนำประโยชน์มหาศาลมาสู่เขี้ยวหมาป่าเหมือนเดิมได้นั้นก็เป็นสิ่งที่ดีและนี่คือกุญแจสำคัญ อย่างไรก็ตามเย่เชียนคิดว่าสิ่งนี้มันเป็นไปไม่ได้เลยเพราะถึงแม้ว่าสิ่งที่วาก้าพูดผิวเผินจะดูปกติแต่น้ำเสียงของเขากลับแตกต่างไปจากเมื่อก่อนอย่างสิ้นเชิง