ตอนที่ 1072 ลอบสังหาร (1)

ตอนที่ 1072 ลอบสังหาร (1)

…………….

เมื่อได้ยินแบบนั้นนายพลยิปซีก็หัวเราะเพราะเขาก็ไม่ใช่คนโง่เขาเห็นว่าเย่เชียนเป็นคนที่รับมือได้ยากมากแต่สำหรับเขาแล้วมันไม่มีปัญหาอะไรเพราะเขาเลือกที่จะร่วมมือกับเย่เชียนและไม่คิดที่จะเป็นศัตรูอยู่แล้ว นายพลยิปซีนั้นอยู่ในกองทัพมานานหลายปีดังนั้นเขาจึงรู้ถึงความแข็งแกร่งและกำลังรบขององค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่าดีดังนั้นเขาจึงไม่เต็มใจที่จะเป็นศัตรูขององค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่า ซึ่งในความเห็นของเขาวาก้ามีพฤติกรรมที่โง่เขลาอย่างมากเพราะถึงแม้ว่าตระกูลบิลล์จะไม่ได้อ่อนแอก็จริงแต่ที่นี่คือทวีปตะวันออกกลางและมันเป็นดินแดนขององค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่าโดยสมบูรณ์แบบ

การแลกเปลี่ยนนั้นเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นเสมอเพราะถ้าหากเขาต้องการได้บางสิ่งเขาก็ต้องให้บางสิ่งตอบแทนบ้างและนายพลยิปซีก็เข้าใจความจริงข้อนี้เป็นอย่างดี ตั้งแต่เขาหาเย่เชียนเขาก็คาดหวังให้เย่เชียนอ้าปากและบอกสิ่งที่เย่เชียนต้องการมาตั้งแต่แรกแล้วโดยไม่สนใจว่าเย่เชียนจะถามอะไรเขาบ้าง ซึ่งถ้าหากเขาได้สิ่งที่เขาต้องการแล้วเขาก็ไม่สนใจเลยว่าเย่เชียนจะต้องการอะไรหรือเรียกร้องอะไรจากเขา

นายพลยิปซีชอบร่วมมือกับคนฉลาดและถึงแม้ว่าเขาอาจจะลำบากแต่เขาก็ไม่จำเป็นต้องกังวลมากนักเพราะอีกฝ่ายจะรู้ว่าเขาสามารถให้ผลประโยชน์อะไรได้บ้าง ในมุมมองของนายพลยิปซีนั้นเย่เชียนเป็นคนที่ฉลาดมากดังนั้นเขาจึงยินดีที่จะเลือกร่วมมือกับเย่เชียน

หลังจากเงียบไปครู่หนึ่งนายพลยิปซีก็พูดว่า “การฆ่าวาก้ามันเป็นเพียงก้าวแรกสู่ความสำเร็จเท่านั้นเพราะในอนาคตผมต้องการให้คุณเย่สนับสนุนโดยการเพิ่มการลงทุนในประเทศซาอุดิอาระเบียและช่วยให้เศรษฐกิจของประเทศมีเสถียรภาพ..ด้วยวิธีนี้ความกังวลใจและความตื่นตระหนกของประชาชนจะสงบลงจากนั้นความตายของวาก้าก็จะถูกลืม..ถ้าเป็นแบบนั้นผมก็จะกลายเป็นประธานาธิบดีที่มีอำนาจมากที่สุดในประเทศซาอุดิอาระเบียใช่มั้ย?”

จากนั้นนายพลยิปซีก็พูดต่อ “แน่นอนว่าคุณเย่ก็จะได้ผลตอบแทนที่มหาศาลเหมือนกัน..ผมคิดว่าคุณเย่ไม่ได้ต้องการตำแหน่งอย่างเป็นทางการในประเทศซาอุดิอาระเบียหรอกเพราะงั้นจะเปิดประตูเส้นทางธุรกิจให้กับคุณเย่เอง..ตราบใดที่เราร่วมมือกันผมจะให้คุณเย่ผูกขาดทั้งการค้าและการส่งออกน้ำมันทั้งหมดในประเทศซาอุดิอาระเบีย”

เมื่อได้ยินแบบนั้นเย่เชียนก็ถึงกับตกตะลึงเพราะคำพูดของนายพลยิปซีนั้นมีบางอย่างซ่อนอยู่ในคำพูด การส่งออกน้ำมันเป็นลาภอันประเสริฐอย่างมากกล่าวก็คือนายพลยิปซีกำลังจะผูกขาดสิทธิ์ในอุตสาหกรรมน้ำมัน ซึ่งถ้าหากสามารถผูกขาดการค้าและอุตสาหกรรมน้ำมันในประเทศซาอุดิอาระเบียได้นี่หมายความว่ายังไง? นั่นหมายความว่าเย่เชียนจะสามารถแซงหน้าผู้ประกอบการน้ำมันของประเทศสหรัฐอเมริกาได้ไม่ใช่เหรอ? ถึงแม้ว่านโยบายของประเทศจะหละหลวมมากแต่ก็มีกฎระเบียบที่เข้มงวดมากเกี่ยวกับสิทธิในการแสวงหาผลประโยชน์จากอุตสาหกรรมน้ำมัน ซึ่งทั้งหมดนี้มันเป็นของกลางและทรัพย์สินของชาติดังนั้นคำพูดของนายพลยิปซีจึงทำให้เย่เชียนสนใจอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ที่สำคัญกว่านั้นคำพูดของนายพลยิปซีก็มีความหมายลึกซึ้งกว่านั้นและนั่นคือเย่เชียนจำเป็นต้องให้ผลตอบแทนจากการลงทุนทั้งหมดและอันที่จริงนี่ก็ไม่ใช่ปัญหาเพราะวาก้าเองก็เคยตกลงแบบนี้กับเขาโดยให้ไฟเขียวในการทำอุตสากรรมอย่างอิสระแต่ไม่ได้ผูดขาดเหมือนกับข้อเสนอของนายพลยิปซี

เย่เชียนก็ฉีกยิ้มแล้วพูดว่า “แน่นอนว่าผมต้องการอิสระในการทำธุรกิจแต่ผมก็ต้องการความมั่นคงเหมือนกัน..ผมคิดว่านายพลยิปซีไม่น่าจะมีปัญหาในเรื่องนี้เพราะสำหรับคนตัวเล็กๆอย่างผมจะเดินเข้าสู่แวดวงทางการเมือง..ผมไม่เคยคิดที่จะเป็นข้าราชการมาก่อนแต่เมื่อผมอายุมากผมก็อยากจะเป็นข้าราชการจริงๆ”

เย่เชียนไม่สนใจที่จะเป็นข้าราชการเพราะความรู้สึกของเขาในการเป็นข้าราชการไม่ค่อยดีนักตั้งแต่ยังเป็นเด็ก ดังนั้นเขาจึงมีอคติกับเจ้าหน้าที่รัฐต่างๆ ด้วยอิทธิพลขององค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่าในทวีปตะวันออกกลางแล้วถ้าหากเย่เชียนต้องการที่จะเป็นข้าราชการจริงๆมันก็เป็นเรื่องง่ายมาก แต่ทำไมเย่เชียนถึงพูดถึงเรื่องนี้กับนายพลยิปซี? อันที่จริงเหตุผลก็ง่ายมากเพราะเย่เชียนแค่พยายามหาตัวตนและในกรณีนี้ถ้าหากมีอะไรเกิดขึ้นที่ประเทศจีนในอนาคตตัวตนนี้ก็จะช่วยรองรับเขา ไม่เพียงแค่นั้นเย่เชียนก็พร้อมที่จะย้ายมาประจำที่ทวีปตะวันออกกลางอยู่แล้ว ดังนั้นตำแหน่งทางการจึงสามารถปกป้องตัวตนของเขาได้ ซึ่งถึงแม้ว่าเบื้องบนของจีนจะไม่พอใจที่เย่เชียนทำแบบนี้แต่ก็คงจะไม่มากเกินไปหรอกใช่ไหม?

หลังจากอยู่ที่ประเทศจีนมาเป็นเวลานานเย่เชียนก็ค่อยๆเข้าใจเรื่องการเมืองเหล่านี้มากขึ้นเรื่อยๆ ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ชอบเล่นการเมืองแต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาไม่เข้าใจการเมืองเพราะด้วยอิทธิพลที่แข็งแกร่งทางเศรษฐกิจของเครือน่านฟ้ากรุ๊ปแล้วเย่เชียนก็เชื่อว่าเขาสามารถที่จะเป็นนักการเมืองได้

“นั่นไม่ใช่ปัญหา” นายพลยิปซียิ้มแล้วพูด “คุณเย่แค่ต้องการตำแหน่งอย่างเป็นทางการแต่ไม่ได้ต้องการอำนาจในการบริหารใช่มั้ย?..ฮ่าๆ..อย่าโทษผมที่ตัดสินคุณเย่แบบนั้นนะเพราะผมเชื่อว่าคุณเย่คงไม่ได้ต้องการที่จะปักหลักอยู่ที่นี่จริงๆ”

เย่เชียนก็ยักไหล่เล็กน้อยและพูดว่า “ท่านนายพลเป็นคนที่มีไหวพริบมาก..ผมรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้ร่วมมือกับท่านนายพล..ผมเชื่อว่าการร่วมมือของเราจะเป็นไปด้วยดีในอนาคต..ผมเชื่อว่าถ้าหากพวกเราร่วมมือกันล่ะก็จะไม่มีใครมาต่อสู้กับเราได้..ผมยินดีที่ได้ร่วมมือกับท่านจริงๆ”

“ยินดีเช่นกันครับคุณเย่” นายพลยิปซีก็ยิ้มและพูดว่า “นี่ก็ยังพอมีเวลาอยู่เพราะงั้นคืนนี้ผมจะเป็นเจ้าภาพเชิญคุณเย่ไปดื่มสักหน่อยก็แล้วกันแล้วเราค่อยคุยกันเกี่ยวกับรายละเอียดต่างๆ..เพราะถึงแม้ว่าทำเนียบประธานาธิบดีจะไม่ใช่ถ้ำมังกรแต่มันก็เป็นสถานที่ที่ไม่สามารถประมาทได้..เราต้องสำเร็จเท่านั้นห้ามล้มเหลวโดยเด็ดขาดเพราะงั้นเราต้องวางแผนอย่างรอบคอบ”

เย่เชียนก็ยักไหล่และพูดว่า “ในเมื่อท่านนายพลเชิญผมแบบนี้ผมจะปฏิเสธได้ยังไงแบบนั้นก็เสียมารยาทสิ..เรื่องนี้ควรหารือกันอย่างรอบคอบ..ผมเองก็ไม่ต้องการทำอะไรสุ่มสี่สุ่มห้าเหมือนกัน..เอาล่ะไปกันเถอะ” เย่เชียนพูดแล้วยืนขึ้นจากนั้นก็พูดต่อ “เอ่อ..ท่านนายพลคงจะไม่รังเกียจใช่มั้ยถ้าผมพาพี่น้องเขี้ยวหมาป่าไปด้วยเพราะพวกเขาฝึกกันทั้งวันและเหน็ดเหนื่อยกันมามากและสารอาหารก็ไม่ค่อยจะเพียงพอสักเท่าไหร่..ผมไม่อยากเป็นคนที่ดูขี้เหนียวน่ะฮ่าๆ”

นี่เป็นเรื่องตลกโดยธรรมชาติเพราะถึงแม้ว่าการฝึกขององค์กรทหารรับจ้างเขี้ยวหมาป่าจะโหดร้ายแต่อาหารและคุณภาพก็สมเหตุสมผลมากและที่นี่ก็มีครูฝึกที่คอยดูแลเรื่องสารอาหารให้กับสมาชิกทุกคน เมื่อได้ยินแบบนั้นนายพลยิปซีก็หัวเราะและไม่พูดอะไรใดๆเพราะผลประโยชน์ที่จะได้รับนั้นเกินคำบรรยาย ดังนั้นนายพลยิปซีจึงเชื่ออย่างมากว่าตราบใดที่เขาสามารถให้ผลประโยชน์ที่ดีกับเย่เชียนได้แบบที่วาก้าไม่เคยให้เขามาก่อนล่ะก็เย่เชียนจะต้องไว้วางใจเขามากขึ้นอย่างแน่นอน